अग्निर्नः एकेन रक्षतु, द्वितीयेन च रक्षतु, त्रिभिः स्तोमैः बलस्य पतिः, चतुर्भिः च रक्षतु, यो धनदः अस्ति। सः अस्मान् सर्वतः रक्षतु, अस्मान् सर्वैः रक्षोभिः, दुष्टैः च शत्रुभिः च। सः नित्यं स्पर्धासु अस्मान् पातु। अग्ने, त्वमेव देवेषु समीपतमः, तव सहाय्यं वर्धनं च वयं आह्वयामः। अग्ने, जीवनेन सह वर्धमानं धनं अस्मभ्यं वह, हे विशुद्ध, यशस्यं निधिं च। त्वं दातृणां श्रेष्ठः, अस्मभ्यं प्रियतमं विभवं प्रजाञ्च सुशिलेन मार्गेण, उत्तमं यशः वहन्, प्रयच्छ। येन वयं युद्धेषु श्रेयांसः स्याम, शत्रून् अतिपतामः, त्वं नः बलं कुरुष्व, अस्माकं चेतांसि प्रेरय, हे वित्तविद्, अस्मान् उत्साहय। वृषभ इव अग्निः गर्जति, शृङ्गे उपयुञ्जानः। तस्य जिह्वे तीक्ष्णे, तं न कोऽपि स्थातुं शक्नोति; तस्य बलं महदस्ति, तस्य तेजः अपारम्। अग्ने, वृषभ, तव बलं निवारयितुं न शक्यते, यदा त्वं स्वशक्त्या उत्थितः। त्वं नः होतृरूपेण हविः सम्यक् प्रापय, अस्मभ्यं बहूनि वाञ्छितानि दानानि देहि। त्वं वनेषु शयसे, जनन्याः शिशुः, मर्त्यैः प्रज्वलितः। त्वं निष्कलङ्कः, हविः वहसि, नित्यं देवेषु अधिराजसि। सप्त ऋत्विजः त्वां स्तुवन्ति, अग्ने, दानशीलं, अच्युतम्। त्वं तेजसा शिलां भिनत्ति, अग्ने, जनानाम् मध्ये तिष्ठ। वयं अग्निं, अनृणं, सुस्थितेन बर्हिषा आह्वयामः। अग्निः श्रद्धया समर्पितः, नित्यः, जनानां होताऽस्ति। तव नेतृत्वेन, अग्ने, वयं शरणं श्रेयः च विन्दामः। तव पोषणेन अस्मभ्यं विविधं बलं समृद्धिं च वह, समीपतमं सहाय्यं देहि। अग्ने, गायक, सर्वस्य स्वामिन्, रक्षिता, देव, अस्मान् पातु। त्वं अच्युतः, गृहेपति, महाबलः, दिवः रक्षिता, गृहे स्थितः। अस्मान् दुःखं न आगच्छतु, दयालो, शत्रवः न समीपं यान्तु। क्षुधं पापं च दूरं कुरु, अग्ने, दुष्टान् अपास्य। इन्द्रः अपि अस्माकं वचांसि शृणोतु, समीपं आगच्छन्। सः महाबलः, दानशीलः, सोमपानाय आगच्छतु, प्रार्थनया बलं चाकर्ष्य। धीराः तम्, ज्योतिषां पतिं, वृषभं, बलाय स्थापयन्ति। सः स्तुतिषु अग्रे उपविष्टः, सोमं इच्छति। इन्द्र, बहुप्रिय, सुतं सोमं आगच्छ। वयं त्वां विजयिनं युद्धेषु, सुवर्णमयं, वीर्ये अपि अविघातम् विद्यामः। महादान, सत्य, त्वं स्वेच्छया आचर; तव कृपया वयं शीघ्रं लाभं प्राप्नुयाम, वज्रपाणे, तव प्रीत्यर्थं यतामहे। बलस्य नाथ, इन्द्र, सर्वैः सहाय्यैः अस्मान् अनुगृहाण। वयं त्वां, वीर, भाग्यदं, वित्तविदं, यशस्विनं, अनुगच्छामः। त्वं अश्वदः, गोत्रदः, सुवर्णस्रोतः, देवः। तव दानं कदापि न व्यर्थम्; यत् इच्छामि, तत् देहि। आनन्दाय आगच्छ, अस्मभ्यं सौभाग्यं धनं च देहि। गोकामाय स्रव, दानद, अश्वकामाय च, इन्द्र, स्रव। त्वं, इन्द्र, सहस्रशः शतानि च गोसंपदः ददासि। वयं त्वां, पुरन्दर, गीतानां विषयं कृतवन्तः, सहाय्याय। इन्द्र, यदि कविः सम्यक् वा असम्यक् वा त्वां वदति, शतक्रतो, सः तव स्तुतिं जनयतु; पूर्वदृशः अस्मान् न हिंसन्तु। इन्द्र, बलेन युक्तबाहो, पुरोहर, यदि मम आह्वानं शृणोषि, वयं त्वां, धननाथ, शतक्रतो, स्तोत्रैः सह वित्तकामैः आह्वयामः। वयं न दुष्टं, न क्लान्तं, न आलस्यं इच्छामः; यदि वयं सोमपाने इन्द्रं, महाबलम्, सखायं कुर्याम, वयं मित्राणि स्याम। वयं युद्धेषु तिक्तं, महाबलम्, रिपुघ्नं, मदैः युतम् योजयामः; सः कम्पमानं अपि जानाति, श्रेष्ठः सारथिः, जयशाली, अनुत्कर्ष्यः। यतः किंचिद् वयं भीमहि, इन्द्र, तस्मात् अस्मान् अभयम् कुरु; दानद, तव सहाय्येन तत् देहि—द्वेषिणः विघटय, शत्रून् विघटय। त्वं, धननाथ, महद् ऐश्वर्यं वितरति; त्वां, दानदं, गीतप्रियं, सोमैः आह्वयामः। इन्द्र, वृत्रहन्, अजेय, त्वं अस्माभिः वरणीयः; सः अन्ते, मध्ये, पश्चात् च अस्मान् पातु—अग्रे रक्षतु। इन्द्र, पृष्ठतः, अधः, ऊर्ध्वतः, अग्रतः च अस्मान् रक्ष; सर्वतः अस्मान् दिव्याद् आपदः, अधर्मिणां शस्त्राणि च दूरं कुरु। अद्य, श्वः, प्रतिदिनं, इन्द्र, अस्मान् पातु, अनागतेषु च दिने; शुभस्य नाथः, सर्वान् गायकान् दिवा निशि च रक्ष। दानशीलः, वीरः, बलकामः, वीर्याय युतः; तव उभे महाबलिनी बाहू वज्रं निर्मिमाते। वयं तस्मै स्तुतिं जनयामः, यां सः सुखेन गृह्णाति; सोमयाजिनः स्तोत्रैः इन्द्रस्य महत्त्वं वर्धयन्ति; इन्द्रस्य सौम्यदानानि वर्धन्ते। अयुक्तः, अद्वितीयः, सः एकः जनानां मध्ये अग्रे गच्छति; बलात् सः अनेके, सर्वाणि भूतानि अतिक्रान्तवान्; तस्य दानानि वर्धन्ते। अयुक्तेन अश्वेन अपि, प्राचीनः शत्रुः जयितुं यतते; तव कर्माणि, इन्द्र, कीर्तयन्तु, तव वीर्याणि; तव दानानि वर्धन्ते। इन्द्र, अत्र आगच्छ, वयं तव स्तोत्राणि कुर्मः, ये वर्धनं वहन्ति; तैः, महाबल, त्वं तुष्टिं लभस्व—शुभं यशः अत्र अस्तु; तव दानानि वर्धन्ते। त्वं, इन्द्र, धैर्येण धैर्यं आचरति, यदा त्वं, सुमद्भिः सोमैः पूजितः, भूषितः; तव दानानि वर्धन्ते। सः रक्षकः, पालयिता जनानां, सः सोमपावकस्य कौशलं उपभुज्य, मित्रं सखायं करोति; तव दानानि वर्धन्ते। सर्वे देवाः, इन्द्र, तुभ्यं बलं मन्त्रं च अददुः; त्वं सर्वस्य भूतस्य नाथः, बहुप्रशंसितः; तव दानानि वर्धन्ते। अहं तव तद् ऐश्वर्यं स्तौमि, इन्द्र, येन त्वं, बलिनां नाथ, वृत्रं बलात् नाशितवान्; तव दानानि वर्धन्ते। द्वयं समं सृजन्, मानवजातयोः; इन्द्रः, प्राज्ञः, तद् पश्यति—नूनं, तस्य दानानि कीर्तिमन्ति, शुभानि। तव बलं उन्नतम्, इन्द्र, तव बुद्धिः परमा; बहवः, दानद, तव छायायाम् वर्धिताः—इन्द्रस्य दानानि शुभानि। एवं, अग्नये च इन्द्राय च, ऋषयः भक्त्या स्तुतिम् अर्पयन्ति, तयोः सहाय्यं, रक्षां, धनं, यशः, बलं च प्रार्थयन्ति, तयोः अनुग्रहेण समृद्धिम् इच्छन्ति।