अश्विनौ यद् वः स्तोत्रं कर्तव्यम् आसीत्, तद् यूयं कृतवन्तौ—स्वर्गस्य वृषभः, पृथिव्याः क्षेत्राणाम् अधिपः। सहस्रं स्तुतयः, गावां कामिनः सर्वे चात्र पातुम् आगच्छन्ति। एषः भागः युष्माकं समर्पितः, हे पूज्यौ नासत्यौ, इमे स्तोमाः समीपम् आगच्छन्ति। अस्माकं कृते मधुमद् सोमम् पिबतम्; शक्तिभिः अस्मभ्यं दानानि प्रयच्छतम्। ऋत्विजः प्राज्ञाः एतं यज्ञं नानाप्रकारेण सज्जीकुर्वन्ति च वहन्ति। यः ब्राह्मणः विद्वान् युक्तः, स यजमानस्य तत्र यथोचितं वेद। अग्निः एव केवलं नानाप्रकारेण प्रज्वलितः; सूर्यः एव सर्वत्र प्रसृतः; उषाः एव सर्वं इदं प्रकाशयति; नूनं सर्वम् एकस्मात् एवोत्थितम्। अहं तं दीप्तिमन्तं ध्वजिनं त्रिचक्रिकं सुखमारुह्यं यानं आह्वये, यत्र संयोगे दिव्यानि दानानि जातानि; यूयं तेन रथे, रिक्तान् अतिक्रम्य, सोमपानाय आगच्छताम्। इन्द्रवरुणयोः एते भागाः प्रवहन्ति; युष्माकं माहात्म्याय सवनेषु, यज्ञेषु, प्रतेकस्मिन् सवने, यूयं सन्निहितौ, यजमानस्य कामान् ददथः। ओषधयः आपश्च, हे इन्द्रवरुणौ, स्थिरा अभवन्, युष्माकं माहात्म्यं प्राप्तवन्त्यः; याः द्योरन्ते पथः प्रवहन्ति, ताः न कश्चन शत्रुः, न कश्चन अध्वर्युः अतिवर्तते। सत्यं, हे इन्द्रवरुणौ, सप्त वाचः स्वदुमधुनीं लहरीं दुहन्ति; ताभिः यूयं यजमानं पालयथः, येन न हन्येथे, सः युष्माभिः विवेकिना रक्षितः। सप्त भगिन्यः, घृतं स्रवन्त्यः, सौम्याः, नित्ययुवतयः, सत्यस्य निकेतनम्, याः इन्द्रवरुणयोः कृते घृतं सिञ्चन्ति—ताभिः यजमानाय ददातं, तं पालयतम्। वयं मह्यं कल्याणाय, सत्यं च युष्माकं महतो भीमस्य वीर्यस्य, उक्तवन्तः। हे इन्द्रवरुणौ, त्रिभिः सप्तभिः च घृतस्रवोभिः अस्मान् पालयतम्, हे श्रेयांसौ। यदा पूर्वं ऋषिभ्यः बुद्धिं, वाचं, प्रज्ञां, श्रुतिं च अदत्तम्, तदा धीमतः स्थानानि सृज्य, यजन्तः तपसा दृष्टाः। हे इन्द्रवरुणौ, यजमानाय हर्षयुक्तं, अचलं धनं, समृद्धिं च दत्तम्; अस्मभ्यं सन्ततिं, पोषणं, श्रियं च प्रयच्छतम्; आयुः दीर्घं अस्माकं कुरुतम्। अग्ने, वह्निभिः सह आगच्छ; होतारं त्वां वृणीमहे। यः सज्जीकृतः हविर्वाहकः स त्वाम् आह्वयतु; यज्ञाय योग्यतमः, समिद्धः, त्वं कुशासन उपविश। बलस्य पुत्र, अङ्गिरस्, तुभ्यं चमसाः विधौ वहन्ति; अग्निं वीर्यस्य सूनुं, घृतकेशं, यज्ञेषु श्रेष्ठं वयं इच्छामः। अग्ने, त्वं ऋषिः, स्रष्टा, होतारः, शुचिः, पूजनीयः; सौम्यः, यज्ञाय श्रेष्ठः, स्तोत्रेषु प्रशंसितः, त्वं धीभिः दीप्तैः स्तूयसे। हे कनिष्ठ देव, शीघ्रतम, अमायाम्, अक्षयं, नित्यं प्रवहमानं धनं अस्मभ्यं वह; उत्तमाय हविषि आगच्छ, स्तोत्रेषु मुदस्व। त्वं एव अग्ने, अत्र रक्षिता, ऋषिः, सत्यस्य गुप्ताः; धीमानः त्वां, दीप्तं, प्रज्वलन्तं, आह्वयन्ति, हे स्रष्टः। दीप्तमान् अग्ने, प्रकाशस्व, प्रज्वलस्व; स्तोत्रैः जनानां हर्षं कुरु, त्वं हि महान्। देवतानां वराः मे स्यु, शत्रुजितः अग्नयः मे स्यु। यथा अग्ने, त्वं वृद्धं दुर्बलं च पुनरुत्थापयसि, तथा मित्रस्य सखॆ, यः अस्माकं शत्रुः, दुष्टमतिर्वा, तम् दह। न अस्मान् मर्त्येभ्यः, दुष्टेभ्यः, निन्दकेभ्यः परित्यज; कनिष्ठ, अक्षयैः शीघ्रैः शुभगुप्तैः अस्मान् पालय। एकेन रक्ष, द्वितीयेन च रक्ष, त्रिभिः स्तोमैः रक्ष, बलिनः प्रभो, चतुर्भिः च रक्ष, धनद। सर्वतः अस्मान् रक्ष, अस्मान् स्पर्धिभ्यः पालय; त्वं हि निकटतमो देवतानां, अस्माभिः सहाय्याय आहूतः। अग्ने, आयुष्मत् समृद्धिं, शुद्धं धनं अस्मभ्यं वह; दातृश्रेष्ठ, प्रार्थितं विभवम् अस्मभ्यं प्रयच्छ, शुभया बुद्ध्या, कीर्तिमन्तं च। येन वयं युद्धेषु विजयं प्राप्नुमः, शत्रून् अतिशयेमहि; त्वं नः अनुग्रहेण बलं कुरु, बुद्धिं प्रेरय, धनज्ञ। वृषभ इव अग्ने, त्वं गर्जसि, शृङ्गे उन्नमयसि; तस्य जिह्वे तीक्ष्णे, अप्रतिरोद्धे; बलं महत्, तेजो अतिवाहिकम्। सत्यं, अग्ने वृषभ, तव बलं अप्रतिघात्यम्, यदा त्वं आत्मबलात् उत्थासि। त्वं नः पुरोहितः, हविः सम्यक् स्वीकरोतु; बहूनि वाञ्छितानि दानानि प्रयच्छ। त्वं वनेषु शयसे, मातुः सुत, मर्त्यैः च दीयसे। अश्रमः, त्वं हविः वहसि; देवेषु आदौ अधिपः असि। सप्त ऋत्विजः त्वां, अग्ने, दानवतः, अक्षयम्, स्तुवन्ति। त्वं पाषाणं तापेन विदारयसि; अग्ने, जनानाम् मध्ये तिष्ठ। वयं अग्निं, अमायाम्, सुविश्लिष्टदर्भेण आह्वयामः। अग्निः सम्यग् श्रद्धया दीयते, नित्यः, जनानां पुरोहितः। तव नेतृत्त्वेन, अग्ने, शरणं श्रेयः च इच्छामः, त्वां विज्ञाय। पोषणेन, अस्मभ्यं विविधं बलं वह, निकटतमं फलम् अस्माकं कुरु। अग्ने, गायक, सर्वस्य प्रभो, रक्षिता, देव, अस्मान् पालय। अक्षयः, त्वं गार्हपत्यः, महाबलः, स्वर्गस्य गुप्ताः, गृहे वसन्। नः आपदः न समीपं आगच्छन्तु, दयालो; शत्रुः न समीपं आगच्छतु। क्षुत् पापं च दूरं कुरु, अग्ने; ये अस्माभ्यं दुष्टमिच्छन्ति, तान् दूरं कुरु। एकेन रक्ष, द्वितीयेन च रक्ष, त्रिभिः स्तोमैः रक्ष, चतुर्भिः च रक्ष, धनद। सर्वतः अस्मान् असुरेभ्यः, स्पर्धिभ्यः च रक्ष; नित्यं स्पर्धासु अस्मान् पालय। त्वं हि निकटतमः देवतानां, सहाय्याय वयं त्वां आह्वयामः। अग्ने, जीवनेन वर्धमानं धनं, शुद्ध, स्तुत्यं विभवं अस्मभ्यं वह। दातृश्रेष्ठ, वाञ्छितं विभवम् अस्मभ्यं प्रयच्छ, शुभया बुद्ध्या, कीर्तिमन्तं च। येन वयं युद्धेषु विजयं प्राप्नुमः, शत्रून् अतिशयेमहि; त्वं नः अनुग्रहेण बलं कुरु, बुद्धिं प्रेरय, धनज्ञ। वृषभ इव अग्ने, त्वं गर्जसि, शृङ्गे उन्नमयसि; तस्य जिह्वे तीक्ष्णे, अप्रतिरोद्धे; बलं महत्, तेजो अतिवाहिकम्। सत्यं, अग्ने वृषभ, तव बलं अप्रतिघात्यम्, यदा त्वं आत्मबलात् उत्थासि। त्वं नः पुरोहितः, हविः सम्यक् स्वीकरोतु; बहूनि वाञ्छितानि दानानि प्रयच्छ। त्वं वनेषु शयसे, मातुः सुत, मर्त्यैः च दीयसे। अश्रमः, त्वं हविः वहसि; देवेषु आदौ अधिपः असि। सप्त ऋत्विजः त्वां, अग्ने, दानवतः, अक्षयम्, स्तुवन्ति। त्वं पाषाणं तापेन विदारयसि; अग्ने, जनानाम् मध्ये तिष्ठ। वयं अग्निं, अमायाम्, सुविश्लिष्टदर्भेण आह्वयामः। अग्निः सम्यग् श्रद्धया दीयते, नित्यः, जनानां पुरोहितः। तव नेतृत्त्वेन, अग्ने, शरणं श्रेयः च इच्छामः, त्वां विज्ञाय। पोषणेन, अस्मभ्यं विविधं बलं वह, निकटतमं फलम् अस्माकं कुरु। अग्ने, गायक, सर्वस्य प्रभो, रक्षिता, देव, अस्मान् पालय। अक्षयः, त्वं गार्हपत्यः, महाबलः, स्वर्गस्य गुप्ताः, गृहे वसन्। नः आपदः न समीपं आगच्छन्तु, दयालो; शत्रुः न समीपं आगच्छतु। क्षुत् पापं च दूरं कुरु, अग्ने; ये अस्माभ्यं दुष्टमिच्छन्ति, तान् दूरं कुरु। हे इन्द्र, उभे वाक्ये शृणु, समीपमागच्छ। वीर्यवन्तं, दानदं त्वां सोमपानाय आह्वयामः, प्रार्थनया बलस्य च। धीमतः त्वां, ज्योतिषः अधिपं, वृषभं, बलाय स्थापयन्ति; त्वं स्तुत्येषु प्रथम उपविशत्, सोमस्यानुकामः। आगच्छ, इन्द्र, बहुवल्लभ, निष्पीते सोमपानाय। वयं त्वां, हिरण्यवर्ण, युद्धेषु विजयं, धैर्यवन्तं च जानिमहि। दानद, सत्यवन्, त्वं न कदापि व्यथसे; यथाकामं आचर। शीघ्रं वयं तव पुरस्कारं प्राप्नुयाम, वज्रपाणे, तव प्रसादाय यत्नं कुर्मः। बलस्य अधिप, इन्द्र, सर्वैः सहायैः अस्मभ्यं दद। वयं त्वां अनुवर्तामः, वीर, भाग्याय, धनज्ञाय, कीर्तिमते च। त्वं अश्वदः, गोस्रष्टा, हिरण्यस्रोतः, देव; न किञ्चिद् दानं व्यर्थम्; यद् इच्छामि, तत् अस्मभ्यं वह। आगच्छ, अस्माकं प्रियाय; भाग्यं धनं च अस्मभ्यं दद। दानद, गोकामाय सिञ्च; इन्द्र, अश्वकामाय सिञ्च। त्वं, इन्द्र, सहस्राणि शतानि च गोमतानि ददसि। वयं त्वां, पुरन्दर, गीतयः विषयं कृतवन्तः, इन्द्र, सहाय्याय। एवं ऋषयः, यजमानाः च, देवतानां स्तुत्या, यज्ञेन, हविषा, स्तोत्रैः च, ऐश्वर्यं, शान्तिं, पोषणं, दीर्घायुषः च प्रार्थयन्ति; अश्विनौ, इन्द्रवरुणौ, अग्निं च सम्यग् आह्वयन्ति, यज्ञस्य समृद्धये, लोकस्य कल्याणाय च।