शतम् इष्कानां, शतम् शुनां, शतम् जीर्णचर्मणां, शतम् ऊर्णानां कचनानां, चत्वारि शतानि रक्तवर्णानाम् इति, सम्पूर्णम् एतत् समृद्धिं समुपदिशन्ति। काण्वानां वंशजा: पुण्यभागिनः, यौवनात् यौवनं विचरन्ति, तेषां अश्वा: कदापि न श्रमन्ति। सप्तभ्यः तैः समृद्धस्य कीर्तिः स्तूयते; कृष्णाः, धूलिना मार्गेण आवृता: सन्तः, दृष्ट्या अपि न नश्यन्ति। शत्रोः प्रति, हे वृक, तव धनम् अव्ययम् अविर्भूतम्, यथा व्योम्नः महत् बलम्। दशसहस्राणि, हे पूतक्रतो, मम; दशसहस्राणि, हे वृक, शत्रोः। नित्यं धनं अक्षतं तिष्ठति। शतम् मम गर्दभानाम्, शतम् ऊर्णमयानाम्, शतम् दासानां, बहूनि माल्यानि च सन्ति। तत्र एव पूतक्रतोः कृते प्राणनं स्पष्टम् अभवत्, अश्वानां मध्ये, गणस्य मध्ये। अग्निः प्राज्ञः शीघ्रः वह्निः, रथे सुयुक्तः अस्ति। अग्निः शुद्धज्वालः दीप्तिमान् अभवत्; महद् सूर्यः दिवि दीप्तवान्, सूर्यः प्रकाशते स्म। यूयं देवा:, प्राचीनसंकल्पबलयुक्ताः, शीघ्ररथेन आगच्छत; अर्चनीयाः सन्तः, आगच्छत। नासत्यौ, शक्तिभिः सह आगच्छतम्; तृतीये सवने पिबतम्। यूयं देवा: त्रयश्चैकादश च, सत्यान्, ऋतेः पुरस्तात् अभवतः। अश्विनौ, यज्ञं सवनं च गृह्णीत, सोमं पिबतम्, ज्योतिष्मन्तौ। अश्विनौ, स्तुत्यं यद् अकरोतं, दिवः वृषभः, पृथिव्या: क्षेत्राणां च। सहस्रं स्तुतयः, गावः इच्छन्तः, सर्वे अत्र पातुम् आगच्छन्ति। एष भागः युष्माकं, अर्चनीयौ; एते गीतानि, नासत्यौ, उपसर्पन्ति। मधुमन्तं सोमं पिबतम् अस्माकं कृते; शक्तिभिः दानानि प्रयच्छतम्। ऋत्विजः, प्रज्ञवन्तः, एतं यज्ञं नानाविधम् उपकल्पयन्ति, वहन्ति च। ब्राह्मणः विद्वान्, युक्तः, यज्ञकर्तुः तत्र यद् अस्ति, जानाति। अग्निः एव अनेकेषु प्रकारेषु प्रज्वलितः, सूर्यः एव सर्वत्र प्रसारितः। उषाः एव सर्वं इदं प्रकाशयति; सर्वं हि एकस्मात् उदितम्। अहम् आह्वये तं दीप्तिमन्तं, ध्वजिनं, त्रिचक्ररथं, सुखं, सुलभयोज्यं, यत्र संयोगे शुभानि दानानि जायन्ते; युवां, रिक्तात् अधिकौ, अत्र पातुम् आगच्छतम्। एते युष्माकं भागाः, हे इन्द्रवरुणौ, प्रवहन्ति; सवनकाले, यज्ञे, सवने, युष्माकं महिम्नि सदा उपस्थितौ, यज्ञकर्तुः कामान् दत्तं। ओषधयः आपः च, हे इन्द्रवरुणौ, स्थिरा अभवन्, युष्माकं महिम्नि अभ्युपेताः; ये दिवः अन्ते प्रवहन्ति, मार्गस्य अन्ते, तान् न कश्चन शत्रुः, न देवपति: अतिवर्तते। सत्यं, हे इन्द्रवरुणौ, सप्त स्वराः वः मधुमद् आपो दुहन्ति; एभिः, तेजस्विनौ, यजमानं पालयथः, यं युष्माभिः अनाहितम्, सः वः बुद्धिभिः रक्षितः। सप्त स्वसारः, घृतवत्यः, मृद्व्यः, नित्ययुवतयः, सत्यस्य धाम, या इन्द्रवरुणयोः कृते घृतं सिञ्चन्ति—एभिः यजमानाय दत्तं, पालयतं। वयं महत् श्रेयः कृते उक्तवन्तः, वः महत् बलम् अद्भुतं सत्यं; इन्द्रवरुणौ, त्रिभिः सप्तभिः घृतदुहाभिः अस्मान् पालयतम्, तेजस्विनौ। यदा पूर्वं ऋषिभ्यः धियं, वाचं, प्रज्ञां, श्रोतारं च अदत्तं, तदा धीराः स्थानि अकल्पयन्त, यज्ञं कुर्वन्तः, तपसा अहम् तान् अपश्यम्। इन्द्रवरुणौ, यजमानानाम् आनन्ददं, स्थिरं धनं च दीयताम्; अस्मभ्यं सन्ततिं, पोषणं, समृद्धिं च दत्तं, आयुः च दीर्घं विस्तारयतम्। अग्ने, वह्निभिः सह आगच्छ; होतारम् त्वां वृणीमहे। यः सम्प्रयुक्तः हविर्वाहकः त्वां आह्वयति; श्रेष्ठः यज्ञाय, बर्हिषि उपविश। बलस्य सूनो, अङ्गिरस्, तुभ्यं चमसाः विधौ चलन्ति; अग्निं वयं इच्छामः, घृतशुक्लकेशं, यज्ञेषु श्रेष्ठम्। अग्ने, त्वं ऋषिः, विश्वकृद्, होतारः, शुचिः, अर्चनीयः; सौम्यः, यज्ञाय श्रेष्ठः, स्तुत्यः, धीरैः ज्योतिष्मद्भिः स्तूयसे। नूतनतमः शीघ्रतमः च देव, असारं, नित्यं प्रवहन्तं धनं अस्मभ्यं वह; सुसंस्कृतं हविरागम, स्तोत्रेषु मुद्य। त्वमेव, अग्ने, अत्र व्याप्य स्थितः, रक्षकः, ऋषिः, सत्यस्य पालकः; धीराः त्वां, दीप्तमानं, आह्वयन्ति, स्रष्टारम्। दीप्ततमः अग्ने, प्रकाशय, प्रजाः स्तुत्या आनन्दय; त्वं हि महान्। देवतानां आशीः मम स्यात्, वीर्यवन्तः, शत्रुनाशिनः, मम वह्नयः स्युः। यथा, अग्ने, वृद्धं दुर्बलं च भूमौ पुनर्जीवयसि, एवं मित्रमित्रं, यः कश्चन अस्माकं शत्रुः, यः पापचिकिर्यां करोति, तम् दह। न मा मर्त्येभ्यः, द्वेषिणेभ्यः, निन्दकेभ्यः परित्यज; कनिष्ठ, अव्ययैः शीघ्रैः शुभैः रक्षाभिः अस्मान् पालय। रक्ष, अग्ने, एकया, द्वितीयया अपि; त्रिभिः स्तोत्रैः, बलिन, रक्ष, चतुर्भिः, धनद, रक्ष। सर्वतः रक्ष, अग्ने, रक्षसः, अभिद्रवतः; युद्धे सदा पालय। त्वाम् एव, निकटतमं देवेषु, सहायाय, वृद्धये आह्वयामः। अग्ने, अस्मभ्यं जीववृद्धिं धनं वह, शुचिन्, स्तुत्यं विभवम्। दातृश्रेष्ठ, अत्यभिलषितं धनं, शुभया बुद्ध्या, कीर्तिमन्तं च अस्मभ्यं ददातु। येन वयं युद्धेषु विजयं प्राप्नुयाम, शत्रवः अतिप्रमर्दयेम; त्वं, मनः प्रेरय, अस्मान् बलय। यथा वृषभः, अग्ने, त्वं गर्जसि, शृङ्गे विक्षिपन्; तस्य चर्म तीक्ष्णम्, दुरत्ययम्; बलं महत्, तेजः अपि अपारम्। अग्ने, वृषभ, तव बलं न प्रतिषेधयितुं शक्यते, यदा त्वं तेजसा समुत्थासि। होतृरूपेण, यज्ञं सम्यग् उपनय; बहूनि वाञ्छितानि दानानि प्रयच्छ। वनान्तरे शयसे, मातुः शिशो, मर्त्यैः त्वं प्रज्वल्यसे। अक्लान्तः, हविः वहसि; देवेषु आदौ त्वं अधिपः। सप्त ऋत्विजः त्वां, अग्ने, दानवंतम्, अक्षयम्, स्तुवन्ति। त्वं शिलां तापसा विदारयसि; अग्ने, जनस्य मध्ये स्थित्वा दीप्तिमान् भव। वयं अग्निं आह्वयाम, अनृणं अग्निं, सुसंस्कृतबर्हिषि। अग्निः, यः सम्यग् आहुतः, सततम् उपस्थितः, जनानां होतारः। तव नेतृत्वेन, अग्ने, वयं आश्रयं समृद्धिं च इच्छामः, त्वां सम्यग् विद्मः। तव पोषणेन, अस्मभ्यं विविधं बलं वह, निकटमं प्रतिप्रियम्। एवं ऋचः, अग्ने, देवाः, इन्द्रवरुणौ, अश्विनौ च, यज्ञेषु स्तूयमानाः, हविषां भागान् प्रतिगृह्णन्ति, सोमं पिबन्ति, यजमानस्य इच्छितं धनं च ददति। सप्तस्वराः, सप्तस्वसारः, ओषधयः, आपः च, तेषां महिम्नि स्थिताः, सर्वं एतेषां तेजसा प्रवर्तते। अग्निरपि, प्रज्वलितः, यज्ञस्य प्रधानः, रक्षकः, यशःप्रदः, अस्मान् सर्वतः पालयति, धनं च ददाति। एवं, ऋषयः, यजमानः, देवाः च, एकस्मिन् यज्ञे संनद्धाः, एकस्य तेजसा सर्वं प्रवर्तते, सर्वं समृद्धिं प्राप्नोति।