पुरातनं स्तोत्रं ऋषिभिः सम्यग् उच्यते, तद् इन्द्रायैवोच्यताम्। बहूनि महान्ति सत्यस्य स्तवानि कृतानि, गायकस्य चिन्तनानि प्रवहन्ति। इन्द्रः ह्य् अपि स्वेन वीर्येण विपुलं धनं सम्प्रवर्तयत्, पृथिवीं सूर्यं च संयोजयन्। तं दीप्ताः विशुद्धाः बलवन्तश् च, पशूनां मुख्यान् सोमाः, इन्द्रं हर्षयन्ति। तम् इन्द्रं वयं आह्वयामः, यः दानानां श्रेष्ठः, महाबलानां अग्रणीः, दानकर्तॄणां श्रेष्ठतमः, गवां वेत्ता, धनस्य स्वामी च अस्ति। यः कुत्सस्य, अतिथिग्वस्य, अन्येषां च आयुः प्रतिदिनं वर्धयामास—तम् इन्द्रं वयं स्तुतिभिः आह्वयामः, अश्वदमनं, शतक्रतुम्। सोमस्रवा, ये जनान्तरितः, ये च समीपस्थाः, तानि अमृतरसानि अस्माकं कृते प्रवहतु। सर्वाणि द्वेषांसि नाशय, दूरतः कुरु; सर्वाणि निधयः अस्मभ्यं आगच्छन्तु। यत्र त्वं सोमपानं प्रीणासि, तत्रैव वरणेषु हर्षयन्ति। इन्द्र, सखायं भावेन समीपं आगच्छ, शुभैः चिन्ताभिः, हितैः उपायैः, विश्रान्तिदैः सखिभिः अस्मान् उपगच्छ। अस्मान् विजयी कुरु, जनानां नाथ, सन्ततिं धनं च वह। ये त्वां स्तोत्रैः स्तुवन्ति, ते स्वबलं तव शक्तिभिः शुद्धयन्तु। तव साहाय्यस्य समीपस्थाः स्याम, तव युद्धेषु। हविभिः देवयज्ञैः तव प्रीतिं विन्दामः। अहं हि, इन्द्र, वीर्यकामः, सदा स्तोत्रैः स्पर्धायां गच्छामि। त्वां, देव, तमसां दमनं, अश्वदमनं, उत्कर्षिणां श्रेष्ठं, इच्छामि। इन्द्रस्यैतत् वीर्यं कविभिः गीतैः कीर्त्यते। यं बलदायकं स्तुवन्ति, घृतं सिञ्चन्तः, प्राचीना मनसा तं पूजयन्ति। साहाय्यार्थं, शुभकृत्यर्थं, तं स्तुवन्ति; यत्र सोमपाने सः प्रीणाति—यथा सः सृण्वरेण, यथा कृशया सः प्रीतः, एवं अस्मासु अपि प्रीयस्व। सर्वे देवाः अस्मान् आगच्छन्तु, समीपं यान्तु; वसवः, रुद्राः, मरुतः अस्माकं आह्वानं शृण्वन्तु। पूषा, विष्णुः, सरस्वती च मम आह्वानं गृणन्तु; सप्त सिन्धवः, आपः, वायुः, पर्वतान्, वनस्पतिपतिः, पृथिवी च शृण्वन्तु। यद् यत् धनं, इन्द्र, तव अस्ति, दानानां श्रेष्ठ, तेन अस्मान् सभायाम् अनुस्मर; भागः, दाता, अस्माकं भागं वृद्धयतु, वृत्रहन्। स्पर्धायाः नाथ, जनानां स्वामिन्, अस्मान् बलाय नेतु, प्रज्ञाय। हविभिः देवयज्ञैः प्रयत्नवन्तः श्रूयाम। सत्यं, इन्द्र, उत्तमानि श्रेयांसि प्रजानां जीविताय सन्ति। महादान, तानि अस्मभ्यं ददातु; पूजकाय पुष्टिं पयः सिञ्चतु। त्वां, इन्द्र, वज्रपाणे, स्तोत्रैः पूजयामः; त्वमेव अस्माकं; शीघ्रं महद् विपुलं तेजस्वि च धनं ददातु; प्रस्कण्वं तेन हर्षय। इन्द्रस्य बहूनि वीर्याणि कीर्त्यन्ते, अस्मान् प्रति आगच्छन्ति; तव धनं, वृक, शत्रोः अस्ति। शतं शुक्लानां वृषाणां दिवि तारा इव दीप्तानि; तेषां महत्त्वेन दिवः नापि अपकृष्यन्ते। शतं नलानां, शतं शुनां, शतं जीर्णचर्मणां, शतं ऊर्णामयानां, चत्वारि शतानि रक्तानाम्। काण्वानां सन्ततयः धन्याः, बाल्याद् यौवनं पर्यटन्ति; अश्वाः न क्लीब्यन्ते। सप्तभ्यः तं प्रचुरस्य कीर्तिं स्तुवन्ति; कृष्णाः रजःपथैः आवृताः, दृष्ट्या अपि न नश्यन्ति। शत्रोः प्रति, वृक, तव धनं अविक्षतम्, नभसः बलवत्। दशसहस्रं, पूतक्रतो, मम; दशसहस्रं, वृक, शत्रवे; नित्यं धनं अविक्षतम्। शतं मम गर्दभानां, शतं ऊर्णामयानां, शतं दासानां, अनेकानि माल्यानि। तत्रैव, पूतक्रतवे, प्राणितम् आसीत्, सुस्पष्टम्; अश्वेषु, गोषु च। अग्निः, प्राज्ञः, शीघ्रः, वह्निः, युक्तः रथे; अग्निः, विशुद्धज्वालः, दीप्तः; महत् सूर्यः दिवि दीप्तवान्, सूर्यः दीप्तवान्। यूयं देवाः, प्राचीननिश्चयबलयुक्ताः, शीघ्ररथेन, पूज्याः, आगच्छत; नासत्यौ, शक्तिभिः, आगच्छत, तृतीयायाम् सवने पिबत। त्रयश्चैकादश च देवाः, सत्याः, सत्यम् उपागच्छन्; अश्विनौ, यज्ञं सवनं च गृह्णीताम्, सोमं पिबतं, दीप्तिमन्तौ। यद् स्तुत्यं, अश्विनौ, कृतवन्तौ; दिवः वृषणं, पृथिव्याः क्षेत्रस्य; सहस्रं स्तुतयः, गावः कामयन्तः, सर्वे अत्र पातुं आगच्छन्ति। एष वः भागः, पूज्यौ, स्थापितः; एते गीतयः, नासत्यौ, समीपं यान्तु; मधुमयं सोमं पिबतं, शक्तिभिः दानानि दत्तम्। ऋत्विजः, सचेतसः, अनेकेन प्रकारेण एतं यज्ञं योजयन्ति, वहन्ति च; विद्वान् ब्राह्मणः, युक्तः, यज्ञकर्तुः तत्र यथोचितं वेत्ति। अग्निः एक एव अनेकेन प्रकारेण प्रज्वलितः; सूर्यः एक एव सर्वत्र प्रसारितः; उषाः एकैव सर्वं प्रकाशयति; सर्वं तु एकस्मात् एवोत्थितम्। तम् उज्ज्वलम्, ध्वजवत्, त्रिचक्रिकं, सुखासीनं रथं आह्वयामि, यः सुयोज्यः, प्रायः आहूयमानः, यस्य संयोगे शुभानि दानानि जायन्ते; युवां, रिक्तात् अतिक्रम्य, पातुं आगच्छताम्। एते वां भागाः, इन्द्रवरुणौ, प्रवहन्ति; यज्ञेषु, सवनेषु, सर्वत्र, युष्माकं महिम्ना, सदा वर्तमानौ, यज्ञकर्तुः इच्छितं ददथः। ओषधयः, आपः च, इन्द्रवरुणौ, उपाविशताम्, युष्माकं महत्त्वं प्राप्तवन्त्यः; याः दिवः अन्ते, पन्थाः अन्ते प्रवहन्ति, ताः न कश्चन शत्रुः, न देवपति, अतितिष्ठन्ति। सत्यं, इन्द्रवरुणौ, सप्त वाचः मधुमद् आपः दुहन्ति; ताभिः, तेजस्विनौ, यजमानं पालयथः, यं यूयं अरिष्टं, विवेकिना रक्षथः। सप्त स्रुचः, घृतवतीः, सुमृदुः, नित्ययुवतयः, सत्यस्य निवासाः, याः इन्द्रवरुणयोः घृतं सिञ्चन्ति—ताभिः यजमानाय दत्तं, तं पालयताम्। आवां, महाश्रियः, सत्यं वः महद्, भीमं तेजः उक्तम्; इन्द्रवरुणौ, त्रिभिः सप्तभिः च घृतवतीभिः अस्मान् पालयतम्, तेजस्विनौ।