इन्द्रस्य महिमा, ऋषिभिः स्तुतः, स्वर्णमयी कथा इव प्रवहति। कण्वादयः ऋषयः, गौसमृद्धिं संपदं च इच्छन्तः, तं पुरस्कृत्य प्रार्थयन्ते—हे इन्द्र! यथा त्वं दानशीलं अतिथिं रक्षः, धनसमृद्धं अतिथिं च संरक्षितवान्, एवं नः कृपां कुरु। हे मघवन्, यथा त्वं कण्वस्य सभायाम्, पक्तस्य दशसु जनसु, गोसार्यस्य, आसनस्य च, गवां सुवर्णस्य च धनं दत्तवान्, तथैव अस्मान् पालय। ततस्ते ऋषयः शक्रस्य कीर्तिं गायन्ति, यः सहस्रैः इव पूज्यते, सोमपानस्य स्तुतिपात्रः, वांछितं धनं दातुम् उत्सुकः। इन्द्रस्य दुर्धर्षाणि कर्माणि, विस्तीर्णा शक्तयः, पर्वतवत् तस्य संपदः दानशीलानां मध्ये वहन्ति, यदा सः सुतसोमेन तुष्टः भवति। यदा सोमः तस्य प्रियं करोति, तदा आपः हविर्भ्यः प्रवहन्ति, इन्द्रप्रिय, यथा दूहित्री गाः यजमानस्य समीपं यान्ति। पापरहितस्य, आहूतस्य, तव चिन्तनानि मधु वहन्ति; त्वाम् प्रति, प्रभो, सुतः सोमः वहति, स्तुतयः च पुरः स्थाप्यन्ते। सोमः विधिना अस्मान् प्रति आगच्छतु, यथा अश्वः स्वारोहीन् आनन्दयति; तव स्वभावाय प्रीयमाणाः गीतयः, इन्द्र, नगरे स्तूयन्ते, यदा त्वं आह्वानं गृह्णासि। महाबलिनं, उग्रं, विवेकिनं, धनदं प्रभुं स्तोष्यामः; तव महादानस्य कीर्तिः, यथा घटात् आपः स्रवति, वज्रिन, तथा त्वं यजमानं सदा धनैः पोषय। त्वं, इन्द्र, स्वश्वान् योजयित्वा, दिवि, पृथिव्याम्, दूरदेशे वा, शीघ्रं सहस्रशाखैः मित्रैः सह आगच्छ। तव अश्वाः, इन्द्र, रथवाहिनः, अक्षयशक्तयः, वातादपि शीघ्रतराः; तैः त्वं शत्रून् निहन्ति, तैः त्वं दिवं व्याप्नोषि। एषा तव कृपया वयं जानिम, महाबलिन्, यथा त्वं एतशं धनलाभे सफलम् अकार्षीः, यथा दश गोसंपदः तव वशे स्थापिता। मघवन्, यथा त्वं कण्वाय यज्ञे, दीर्घसत्रे, शत्रुनिग्रहे, गोष्ठे च रक्षणं दत्तवान्, वज्रिन्, तथा माम् अपि हरिवंशं तेजस्वि धनं च दास्याः। यथा त्वं, इन्द्र, मनुना, साम्वराणेन च सुतं सोमं अपिबः, यज्ञे अतिथिरिव पूजितः, पोषणं समृद्धिं च आनयन्। प्रस्कण्वं शयानं त्वं, वृषन्, सुप्तात् उद्धृत्य रक्षः, सहस्रं गावः अन्वेष्टुम् अगच्छः, दस्यूनां शृगाल इव। यः स्तुतिभिः अस्मान् न प्राप्नोति, सः अपि त्वां नूतनया गाथया स्तौतु, दानाय इच्छुकम् इन्द्रं स्मारयेत्। सप्तशीर्ष्णा स्तोत्रेण यस्य स्तुतिः कृतः, निष्कलङ्कस्य, त्र्यविष्टपस्य, तेन संसाराः घोषिताः, सः प्रथमं वीर्यं प्राप। यः अस्माकं धनदः, तम् इन्द्रं वयं आह्वयामः; तस्य नूतनां कृपां विद्मः—गवां समृद्धिं प्राप्नुयाम। यस्य त्वं, दानिन्, दानं ददासि, सः धनसमृद्धिं प्राप्नोति; त्वां, मघवन्, इन्द्र, स्तुतिप्रिया, वयं सुतसोमाः आह्वयामः। कदा त्वं, इन्द्र, अतिशयेन दाता भविष्यसि? कदा त्वं यजमानं सह गमिष्यसि? तव दानं, मघवन्, पुनः पुनः आगच्छतु; तव दिव्यं दानं इच्छ्यते। यः अतिशक्त्या क्रिविं शस्त्रैः निहत्य, शुष्णस्य पराजयं घोषयामास, यदा सः दूरं दिवं स्थापयामास, तदा सः प्रथमं भूम्याः अधिपः अभवत्। यस्य मित्रं सर्वो विशः, सर्वः दासः, सर्वः बन्धुः, सर्वः शत्रुः; आर्येषु, उग्रेषु च, तव कृते धनं लभ्यते। प्रेरिताः ऋषयः शीघ्रं मधुमद्, घृतप्रपातं स्तोत्रं गायन्ति; अस्माकं कृते धनं विस्तीर्णम्, वीर्यं बलं च, अस्माकं कृते सोमपानानि सुतानि, हे इन्द्र। यथा त्वं, शक्र, मनुना विवस्वतः पुत्रेण सह सुतं सोमं अपिबः, त्रितेन च, स्तोत्रे तुष्टः, हर्षितः। पृषध्राय, मेध्याय, मातरिश्वने च, इन्द्र, त्वं सुतसोमेन तुष्टः, यथा दशशिप्रेण, दशोण्येन, स्युमरश्मिना च सोमं अपिबः, त्वं ऋजु मार्गे स्थितः। यः एकः स्तोत्राणि रचयामास, वीर्येण सोमं अपिबत्, तस्य कृते विष्णुः त्रिणि पदा व्यचरत्, मित्रस्य ऋतेन। यस्मिन्स्तुतिप्रियः त्वं, इन्द्र, तुष्टः, तस्य स्पर्धायाम्, तस्य कृते, वयं दुहित्रीव गवां स्तोत्रं तुभ्यं यच्छामः। यः अस्माकं दाता, सः अस्माकं पिता, महद्भिः, बलेन, ऐश्वर्येण युक्तः; सः मघवन्, बह्वृचः, अस्मभ्यं गवां अश्वानां च धनं ददातु। यस्मै, दानिन्, त्वं ददासि, सः धनसमृद्धिं वर्धते; वयं, संपदं इच्छन्तः, इन्द्रं, शतशक्तिमन्तं, स्तोत्रैः आह्वयामः। कदा, आदित्य, त्वं अस्मान् मोक्षयिष्यसि? उभे जन्मनी रक्ष; तव अमृतशक्ति दिवि प्रतिष्ठिता, चतुर्थे हविषि स्थिरा अस्तु। यस्मै, दानिन् इन्द्र, स्तुतिप्रिय, त्वं कृपां ददासि, सः यजमानः तव उपदेशं लभते। शृणु, धनद, अस्माकं गीतानि, उत्तमानि स्तोत्राणि, कण्वानां आह्वानं शृणु। प्राचीना स्तुतिः उक्ता; सा इन्द्राय पठ्यताम्। बहूनि सत्यस्य महास्तोत्राणि कृतानि; कवेर् धियः प्रवहन्ति। इन्द्रः बहुधनं ववर्ष, पृथिवीं सूर्यं च संयोजयामास। तेजस्विनः, शुद्धाः, बलेन युक्ताः, गवां शीर्षाणि, सोमाः च इन्द्रं हर्षयन्ति। वयं त्वाम् इन्द्रं आह्वयामः, दानशीलानां श्रेष्ठम्, बलेषु प्रथमम्, दातॄणां उत्तमम्, पशूनां वेत्तारम्, धनस्य अधिपतिम्। त्वं, यः कुत्सस्य, अतिथिग्वस्य, अन्येषां च आयुः वर्धितवान्, दिनप्रति; त्वां, इन्द्र, अश्वदंत्तमं, शतशक्तिमन्तं, स्तोत्रैः आह्वयामः। प्रवाहिण्यः धाराः अस्मभ्यं मधु वहन्तु—याः जनपदेषु दूरस्थाः, याः च समीपे सुताः, सोमरुचः। सर्वद्वेषांसि नाशय, दूरं कुरु; सर्वाणि धनानि अस्मान् प्रति आगच्छन्तु। यत्र त्वं, इन्द्र, सोमपाने हर्षसि, तत्रैव उत्तमानि भागानि सन्ति। इन्द्र, समीपं आगच्छ, सख्येन, शुभैः सहायैः, विश्रान्तिभिः च; अस्मान् प्रति आगच्छ। विजयी कुरु, जनानाम् अधिप, प्रजां धनं च वह। ये त्वां स्तोत्रैः स्तुवन्ति, ते स्वबलं तव शक्तिभिः शुद्धयन्तु। वयं तव सहाय्ये समीपस्थाः स्याम, तव युधिषु। हविभिः, दिव्यैः आह्वानैः, तव प्रीतिं प्राप्नुमः। अहं, इन्द्र, बलकामः, सदा स्पर्धायां स्तोत्रैः गच्छामि। त्वां, देव, तमसां दमयितारं, अश्वदंत्तमं, उत्सुकाणां प्रथमं, इच्छामि। एवं, ऋषयः भक्त्या, इन्द्रस्य प्राचीनानां कर्मणां, दानस्य, सोमपानस्य, स्तोत्रस्य च महिमानं कथा रूपेण प्रवर्तयन्ति। तस्य कृपया गवां संपदः, अश्वानां बलं, वीर्यं, सोमस्य मधु, सर्वं लभ्यते। इन्द्रः, स्तुतिप्रियः, सदा यजमानान् पोषयतु, रक्षतु, ददातु च।