देवा इति, वयं भवतः सर्वेभ्यः रक्षका इति स्वयमेव उद्घोषयन्तु। निद्रा वा, अपवादः वा, न कदापि अस्मान् अभिभवेत्। सोमस्य प्रियाः सदा वयं, बलवन्तः, सभायां वचांसि प्रब्रूमः। सोमः हि अस्माकं जीवनस्य दाता, स सर्वदृशा, जनानां मध्ये ज्योतिरावहत्। इन्दु, त्वं स्वैः सहायकैः, अग्रे च पृष्ठतः च, अस्मान् पालय। ततः, इन्द्रस्य महतीं स्तुतिं वयं उच्चैः कुर्मः। स हि उदारः, मघवा, यः स्तोतृभ्यः सहस्रशः धनानि वितरति। स शतसखिवत् प्राग्ररूपेण अग्रे गच्छन्, भक्तस्य मार्गे विघ्नान् निघ्नाति। तस्य दानानि पर्वतानिव निर्झराः प्रवहन्ति। तव प्रति, हे इन्द्र, सुतसोमः प्रवहति, यथा वारिणि सरः पूर्यते, एवं तव वीर्यं हविभिः पूर्यते। स्वादुतमं मधु, पापरहितं, त्वं पिब; अस्मान् प्रति अतिक्रम्य आगच्छ। स्वशक्त्या समाहितः, लघून् अपि बलात् अतिक्रमन्, यथेष्टं आगच्छ। अस्माकं स्तोत्रं त्वाम् शीघ्रं प्राप्नोति, अश्वः इव स्वैः आरूढैः सह। तव प्रियाणि दानानि, हे इन्द्र, काण्वेषु वितरन्ति, दुह्यमानाः गावः इव। वयं महावीरं, अच्युतं, उदारं त्वां सप्रेम समाश्रयामः। घटात् जलं इव, तव चिन्तनानि, हे वज्रिन्, सदा प्रवहन्ति। अधुना, यज्ञे, भूमौ वा, त्वं शीघ्रं अस्माकं हविरुपस्थाय, स्वैः सह वीरैः आगच्छ। तव अश्वाः शीघ्रगामिनः, वातवत् चलन्ति; तैः त्वं मनुष्यजातं परिवेष्टयसी, सर्वं दिवं पश्यसि। एतेन, हे इन्द्र, वयं तव कृपां कामयामः, गोमन्तं धनं। यथा त्वं अतिथिं पालयः, यथा धनिनं रक्षसि। यथा त्वं मघवन् काण्वस्य सभायाम्, पक्तस्य दशसु विषु, गोशर्यस्य, आसनस्य च, गोसुवर्णेन समृद्धिं दत्तवान्। शक्रस्य, यशस्विनः, उदारस्य, स्तुतिं कुर्वन्तु। स यः सुतस्तुतिभिः पूज्यते, स काम्यं धनं सहस्रशः लभते। तस्य दुष्प्राप्याणि कर्माणि, इन्द्रस्य, यस्य शक्तयः विस्तीर्णाः; पर्वतवत् तस्य सम्पदः सुतसोमे हृष्टे दातृभ्यः प्रवहन्ति। सुतसोमे प्रवहति, प्रिय इन्द्र, तदा वारिणः हविस्थले, गवां दुह्यमानाः इव, प्रवहन्ति। पापरहितस्य, आहूतस्य, चिन्तनानि मधु प्रवहन्ति; तुभ्यं, नृपते, सुतसोमः प्रवहति, स्तुतयः तव पुरतः स्थाप्यन्ते। सोमः विधिवत् अस्मभ्यं आगच्छतु, अश्वः इव आरूढैः प्रियः; तव प्रियाणि गीतानि, हे इन्द्र, नगरे स्तूयन्ते, यदा त्वं आह्वानं वृष्यसि। प्रख्यातं, भीमं, विवेकिनं, धनदं नृपतेः यशः घोषयन्तु; घटात् जलं इव, वज्रिन्, त्वं सदा यजमानं धनैः पुष्णुयाः। अधुना, दूरदेशे, भूमौ, दिवि वा, अश्वान् युञ्जीथाः, इन्द्र, शीघ्रं आगच्छ, उन्नते, उन्नतैः सह। तव अश्वाः, रथवाहिनः, अजीर्णाः, वातात् अपि शीघ्रतराः; तैः त्वं मनुष्यशत्रून् निघ्नसि, तैः त्वं दिवः परिसृत्य पश्यसि। एतावता तव कृपां वयं जानिम, महाबल, यथा त्वं एतशं धनार्थिनं सफलम् अकार्षीः, दश गोसमूहान् तव वशे अनीः। यथा त्वं मघवन् काण्वस्य यज्ञे, दीर्घसत्रे, रिपून् जेतृ, गवां स्थले रक्षणं दत्तवान्, मम च हरिवंशं तेजस्वि धनं च दत्तवान्। यथा त्वं इन्द्र, मनुना, साम्वर्येण च, सुतसोमं पित्वा, मघवन्, यज्ञे अतिथिः भूत्वा, भोज्ये सत्कृतः, पोषणं समृद्धिं च अनयः। त्वं प्रस्कण्वं शयानम् उद्धृत्य, निद्रात् बोधयित्वा, रक्षां अकार्षीः। त्वं, वृषन्, सहस्रं गावः अन्वेषयः, दस्यूनां शृगालः अभवः। यो नः स्तोत्रैः न प्राप्नोति, ऋषेः प्रेरणया अपि, तस्मै इन्द्रस्य नूतनया स्तुत्या वद, यः दानाय उत्सुकः। यस्य सप्तशिराः स्तोमः कृतः, निष्कलङ्कस्य, त्रिधाम्नि परमे पदे, स सर्वान् लोकान् निनादयत्, स प्रथमे वीर्यं प्राप्नोत्। यः अस्माकं धनदः, तम् इन्द्रं वयं आह्वयामः; तस्य नवीनां कृपां वयं विद्मः—गवां समृद्धिं प्राप्नुयाम। यस्मै त्वं, उदार, दानानि ददासि, स धनसमृद्धिम् आप्नोति; त्वां, मघवन्, इन्द्र, स्तुतिगृहीतान्, वयं सुतसोमपाः आह्वयामः। कदा, हे इन्द्र, त्वं अधिकं दास्यसि? कदा त्वं यजमानं अनुगमिष्यसि? तव दानं, मघवन्, पुनः पुनः आगच्छतु; तव दिव्यं दानं काम्यते। स यः अतिशक्त्या क्रिविं शस्त्रैः निहत्य, शुष्णस्य पराजयमाख्यात्; स दूरतः दिवं अधारयत्, तदा स पृथिव्याः प्रथमः स्वामी अभवत्। यस्मिन् मित्रं सर्वः आर्यः, दासः, बन्धुः, शत्रुः च; आर्येषु, भीमेभ्यः च, तव कृते धनं लभ्यते। शीघ्रं प्रेरिताः मधुमद् घृतवतीं स्तुतिम् अपादन्; अस्मभ्यं धनं विस्तीर्णम्, वीर्यं बलं च, अस्मभ्यं सोमपानानि सुतानि, हे इन्द्र। यथा त्वं, शक्र, मनुना, विवस्वतः पुत्रेण, सुतसोमं पित्वा; त्रितेन सह, इन्द्र, स्तुत्यां हृष्टः, सहर्षं रममाणः। पृषध्राय, मेध्याय, मातरिश्वने, हे इन्द्र, सुतसोमे हृष्टः; दशशिप्रेण, दशोण्येन, स्युमरश्मिना च सोमं पित्वा, त्वं सदा ऋजुः। स यः एकाकी स्तोत्राणि अकार्षीत्, यः धैर्येण सोमं अपिबत्—तस्मै विष्णुः त्रिणि पदानि अक्रमीत्, मित्रस्य ऋतेन। यस्मिन्, हे इन्द्र, स्तुतिषु तुष्यसि, स्पर्धायाम्, तस्मै, दुह्यमानाय गवेव, वयं यशः इच्छन्तः त्वां समर्पयामः। यः अस्माकं दाता, स एव पितरः, महान्, बलवान्, ईश्वरः; स मघवा, बहुहूतः, अस्मभ्यं गवाश्वसमृद्धिं ददातु। यस्मै, उदार, त्वं दानानि ददासि, स धनसमृद्धिं वर्धते; वयं धनकामाः इन्द्रं, शतक्रतुम्, स्तोत्रैः आह्वयामः। कदा, आदित्य, त्वं अस्मान् मोक्षयिष्यसि? उभयोर् जन्मनोः रक्षां कुरु। तव अमृतशक्ति, दिवि प्रतिष्ठिता, चतुर्थे हविषि स्थातु। यस्मै, उदार इन्द्र, स्तुतिगृहीतान्, त्वं कृपां ददासि, त्वं यजमानं शिक्षयसि। हे धनद, अस्माकं गीतानि, उत्तमानि स्तोत्राणि शृणु, काण्वानां आह्वानं शृणु। एवं ऋषयः, सोमपाः, भक्ताः, देवौ स्तुवन्तः, सोमस्य प्रियत्वेन, इन्द्रस्य च महिमा, दानानि, रक्षां च प्रार्थयन्तः, यज्ञेषु, सभासु, गृहेषु च, स्वान् स्तोत्रैः, हविभिः च, सततम् उपतिष्ठन्ते।