वायुः, मह्यं कुलाय महोत्सवाय च महते यशसे च आगच्छतु। वयं तुभ्यम् अद्यापि बहूनि हविः समर्पितवन्तः, महान्ति हि तानि। सः यः अश्वैः सह धनं वहति, त्रीः सप्त उषसः अस्य; एभिः सोमैः, सुतैः शुद्धैः, सोमपः, दानाय, तेजसा विशुद्धैः। सः, यः एकाकी अपि, एतद् उत्तमं दानं अददात्—दानाय, स्तुतये, नहुषाय, शुभकर्मणे, श्रेयसे, प्राज्ञाय। सः, यः स्तोत्रे, वायो, तेजस्वी, घृतवसनः, अश्वैः रथैः श्वभिः च प्रेरितः—एष एव सः। तदा, प्रियाय, दाताराय, षष्टिसहस्राणि अश्वानां, वाजिनां स्थानानि। गवां यथा गणाय, अपुत्राः मम समीपं आगच्छन्ति, अपुत्राः मम समीपं आगच्छन्ति। तदा, यदा सभायाम् शतशः उष्ट्रवान् घोषयामास, तदा श्वेताश्वेषु विंशतिः शतानि। शतम् दासान्, बल्बूथुना तुल्यान्, विप्रस्तरुक्षः अददात्; एते जनाः, वायो, त्वयि रमन्ते, इन्द्रस्य रक्षिणः हृष्यन्ति, देवतानां रक्षिणः हृष्यन्ति। तदा, महती महनीयाश्च स्त्री, अग्रे पश्यन्ती, अश्वेषु ऐश्वर्यम् आप्नोति; सुवर्णेन भूषिता, सा नीयते। महान्तं ते साहाय्यम्, वरुण मित्र महाबलिनौ, उपासकस्य प्रति; यूयं आदित्याः, अस्मान् आपद्भ्यः पातयत, यथा न कापि आपद्, न पापं, अस्मान् गच्छेत—भवतः उपकृतयः, शुभाः उपकृतयः। ज्ञात्वा, देवाः, दोषान्, आदित्याः, अपकृत्य पापम्; पक्षिणः इव, यथा विहगाः, अस्मभ्यं छायां दत्त—भवतः उपकृतयः, शुभाः उपकृतयः, पापरहिताः। अस्मान्, आदित्याः, छत्रेण आच्छादयत, पक्षैः इव, विहगाः इव; सर्वज्ञाः, सर्वरक्षिणः, वयं भवतः आच्छादनं प्रार्थयामः—भवतः उपकृतयः, शुभाः उपकृतयः, पापरहिताः। येभ्यः, मनीषिणः, वासं जीवितं च प्राप्तवन्तः; समग्रचित्तस्य, आदित्याः, यूयं धनस्य अधिपतयः—भवतः उपकृतयः, शुभाः उपकृतयः, पापरहिताः। रथिनः इव, सर्वाणि दुष्कृतानि, दुःखानि च अस्मद् दूरं नयत; इन्द्रस्य आश्रये, आदित्येषु छायायाम् अस्मान् स्थापयत—भवतः उपकृतयः, शुभाः उपकृतयः, पापरहिताः। ये जनाः भवद्भिः रक्ष्यन्ते, ये भवद्भिः दत्तेन जीवन्ति, देवाः, ते निःपापाः; यूयं आदित्याः, एतद् अस्मभ्यं दत्तवन्तः—भवतः उपकृतयः, शुभाः उपकृतयः, पापरहिताः। न कश्चन तीक्ष्णः शस्त्रः, न प्रहारः, न गुरुः वस्तु, तं हन्तुं शक्नोति; यस्य कृते, आदित्याः, यूयं छत्रं वितनुथ—भवतः उपकृतयः, शुभाः उपकृतयः, पापरहिताः। भवद्भिः सह, वयं कवचवत् युद्धे स्थिताः; यूयं, महान्तः, अस्मान् पापात् रक्षत, बालकं अपि रक्षथ—भवतः उपकृतयः, शुभाः उपकृतयः, पापरहिताः। अदिति, माता इव, अस्मान् विस्तीर्णया छायया पातु; सा, मित्रस्य माता, आर्यम्णः वरुणस्य च ज्येष्ठा, अस्मान् छायां ददातु—भवतः उपकृतयः, शुभाः उपकृतयः, पापरहिताः। यद् आश्रयम्, शरणम्, यत् शुभम्, यत् अभयं, यत् त्रैधातुकं रक्षणम्, यत् भवद्भ्यः अस्ति, तत् अस्मभ्यं दत्त—भवतः उपकृतयः, शुभाः उपकृतयः, पापरहिताः। आदित्याः, यथा कूलात् ज्ञातं, यथा तीरस्य पथिकः, अस्मान् शुभाय पाराय नयत, यथा अश्वान्—भवतः उपकृतयः, शुभाः उपकृतयः, पापरहिताः। मन्त्रवित् अत्र न किंचित् शुभं प्राप्नोति, न आगमने, न गमने; गोः, दुहित्र्याः, वीरस्य च, शुभं कीर्तिश्च अस्ति—भवतः उपकृतयः, शुभाः उपकृतयः, पापरहिताः। यत् प्रकटं, यद् गूढं पापं अस्ति, हे देवाः, यद् दुष्कृत्यम्, तत् सर्वं अस्मद् दूरं स्थापयत, तृते दत्त—भवतः उपकृतयः, शुभाः उपकृतयः, पापरहिताः। यद् दुःस्वप्नं गावः मध्ये, यद् अस्माकं मध्ये, दिवः दुहितुः च, तत् सर्वं तृते, तेजस्विने, दत्त—भवतः उपकृतयः, शुभाः उपकृतयः, पापरहिताः। हारः वा पुष्पमाला वा, हे दिवः दुहितः, यत् दुःस्वप्नं अस्ति, तत् सर्वं तृते दत्त—भवतः उपकृतयः, शुभाः उपकृतयः, पापरहिताः। अन्नाय, बलाय, यः भागः इच्छ्यते, तृतीयाय द्वितीयाय च—भवतः शुभाः उपकृतयः, अभयाः, दुःस्वप्नानि सर्वाणि नयन्तु, शुभाः उपकृतयः नयन्तु। यथा अवशिष्टं स्थापयामः, यथा खुरं, यथा ऋणं नयामः, एवं दुःस्वप्नं सर्वं तृते स्थापयेम—भवतः शुभाः उपकृतयः, अभयाः, शुभाः उपकृतयः नयन्तु। विजितवन्तः स्म, उपविष्टवन्तः स्म, निःपापाः अभवाम; हे उषसः, यस्मात् दुःस्वप्नात् बिभेम, तत् नश्यतु—भवतः शुभाः उपकृतयः, अभयाः, शुभाः उपकृतयः नयन्तु। ये प्राज्ञाः, आत्मनिर्भराः, जीवनस्य माधुर्यं अश्नुवन्, समृद्धेः पथं विदित्वा; सर्वे देवाः, मनुष्याः च, माधुर्यं वदन्तः, तस्य समीपम् आगच्छन्ति। त्वयि, सोम, अदिति अस्ति, अनन्ता, दिव्येन वीर्येण अग्रे गच्छन्ती; इन्द्रस्य सौहृदं गृह्णन्, त्वं, दूतो यथा, अस्मभ्यं धनं अनुक्रमेण अनयतु। सोमपानात् अमृतत्वं प्राप्तवन्तः स्म; ज्योतिः प्राप्तवन्तः, देवान् अविन्दाम। किं नु स्पर्धा अस्मान् करिष्यति? किं, अमृत, मर्त्यस्य द्वेषः? सोम, पीते, हृदयेन अस्मान् अनुगृहाण; पितरं यथा पुत्रम्, सोम, स्नेहेन पालय; मित्रं यथा मित्रम्, सुमते, अस्मान् दीर्घायुषः पारं नय, सोम। एते मम सोमपाः, यशस्विनः, बलिनः, यथा रथे युक्ताश्वाः, ते माम् अपकीर्तेः रक्षन्तु, सोमबिन्दवः मां श्रमात् पालयन्तु। अग्निवत् प्रज्वलितः, मम कृते प्रकाशस्व, अस्माकं वित्तं मा क्षपय; तव मदः, सोम, समृद्धिरिव मम, समृद्धये गच्छ। उत्साहेन, सोमरसस्य पिबेम, पितृद्रव्यस्य इव; सोमराजन्, अस्मान् दीर्घायुषः पारं नय, सूर्यः इव अहः नयति। सोमराजन्, अस्मभ्यं कल्याणं प्रयच्छ; वयं तव आज्ञायाः भक्ताः—एतत् विद्धि। कौशलं बलं च, इन्दो, मा नः व्ययम् आगच्छेत्; मा नः आर्यः स्वेच्छया त्यजेत्। त्वं, सोम, अस्माकं शरीरस्य रक्षकः, सर्वेषु अङ्गेषु स्थितः, सर्वदृक्। यदि वयं तव नियमं अतिक्रान्तवन्तः, अनुगृहाण, सखे, देव, कल्याणाय। उदारहृदयेन, ये मम सोमपाः, तैः सौहृदं कुर्मः, ये, हिरण्यवर्ण, पीते न हन्युः; एष सोमः अस्माकं पितृदत्तः, तस्मै इन्द्रं प्रार्थये, यः अस्माकं आयुः पुनः ददातु। ये द्विषन्तः, निर्बलाः, दूरतः गच्छन्तु; रोगाः अपि दूरे नयन्तु; सोम, अस्मान् साहाय्येन आरोहतु—यत्र नवजीवनं तत्र गच्छेम। या सोमबिन्दुः, यां पितरः अन्तः पिबन्ति, अमृतः मर्त्येषु प्रविष्टः; तस्मै सोमाय हविः जुहोमः—तत्र अस्माकं प्रीतिर्भवतु। त्वं, सोम, पितृभिः संयुक्तः, दिवं पृथिवीं च व्याप्य स्थितः; तस्मै इन्दवे हविः जुहोमः—अस्माकं धनस्य स्वामित्वं भवतु। एवं, हविसां महिमा, दानस्य गौरवम्, देवतानां रक्षणं, सोमस्य अमृतत्वं च, ऋषयः स्तुत्वा, भगवतः अनुग्रहम् अन्विच्छन्ति।