सः यो गो-अश्व-सम्पदां वहति, वीर्यं च बलं, आदित्यैः समर्थितः, सदा अभिलषितं धनं धारयति। तं इन्द्रं, महादानं, शक्तिमन्तं, निर्भयं, धनस्य अधिपतिं, आवाहयामः। तस्मिन्सर्वे सहायाः, सर्वे रक्षाः सम्यक् अस्ति; सप्त अश्वाः तं अभिलषितं इन्द्रं सोमपेषणे हर्षाय आनयन्तु। तव, हे इन्द्र, हर्षजनकं सोमपानं, उत्तमं, वृत्रहन्, यत् त्वया कौशलिनः सह गृहीतम्, युद्धेषु अजेयम् अस्ति। सः अजेयः, सर्वरक्षकः, युद्धेषु कीर्तिमान्, विजयी; त्वं, महाबलिन्, सोमपेषणे आगच्छ, धनद, यथा गोरसमृद्धं गृहम् प्राप्नुयाम। यथा पूर्वेषु, गो-अश्व-रथान् महोत्सवे दत्त्वा, हे इन्द्र, पुनः ददातु। तव दानस्य अन्तं न पश्यामि, हे वीर; सदा, उदार, तव पुरस्कारैः मनांसि साहाय्यं कृतवन्तः, अश्महस्त। सः दीर्घः, प्रसिद्धः मित्रः, सर्वाणि वंशानि जानाति; सर्वे मनुष्याः, युक्ताः, तं शक्तिमन्तं इन्द्रं, उत्सुकं, आह्वयन्ति। मघवन्, वृत्रहन्, सदा उदारः, धनस्पर्धायाम् अस्माकं रक्षकः भूत्वा अग्रे तिष्ठतु। गायन्तु, स्वरैः, वीर्यवन्तं, प्रज्ञावन्तं इन्द्रं, सोमप्रियं, यस्य नाम प्रसिद्धम्, यस्य वीर्यं स्तुतम्, यथायोग्यम्। दत्तु, हे बहु-आहूत, अस्माकं स्वस्य दानम्, धनं, स्पर्धायां जयम्, हे धनद। सर्वेषां निधीनां अनपगः अधिपतिः; बलवन्तः अपि तस्य स्वरूपं अधीनाः; सः नः सदा अनुग्रहं दर्शयतु। महदानस्य तव स्तुतिं गायामः, उदारस्य, अनुग्रहस्य प्राप्त्यर्थम्; यज्ञैः, स्तुतिभिः, सर्वजनानां कृते, त्वं मारुतः, आदरात् स्वरैः आह्वयामः। ये पर्वतान् पथैः पतनं करन्ति, ये मारुतः गर्जनैः यज्ञं स्वीकुर्वन्ति, महाबलस्य महा अनुग्रहं गृह्णन्ति। हे महाबलिन् इन्द्र, दुष्टानां योजनानि भञ्जय; युक्तं धनं नः आनय, चिन्तनं प्रेरय, श्रेष्ठं चिन्तनं प्रेरय। सः उत्तमः दाता, सत्यं उत्तमः दाता, तीक्ष्णः, दीप्तः, सत्यवक्ता; विजयी अधिपः, महाबलिन्, समर्थः, स्पर्धायाम् अग्रगण्यः। सः आगच्छतु, येन, देवो न सन्, पुरस्कारं गृहीतम्; अश्वप्रियः, विस्तृतकीर्तिः, स्वेच्छया तेजः गृह्णातु। षष्टिः सहस्राणि अश्वानां, द्वे शते ऊष्ट्राणां, दश शतानि कृष्णानां, दश त्रिवर्णानां, दश सहस्राणि गोः। दश कृष्णाः, शीघ्राः, पुरस्कारविजयिनः अश्वाः, बलिनः, विजयी, चक्रं बलात् पर्यवर्तयन्। उदारः, विस्तृतकीर्तिः, कानितः, दानसमृद्धः, सुवर्णरथं दत्तवान्; श्रेष्ठः दाता अतिप्रसिद्धः अभवत्। आगच्छ, हे वायो, अस्माकं महाकुटुम्बाय, उत्सवाय, कीर्तये; यतः त्वं बहुयज्ञं स्वीकृतवान्, अद्यापि, महायज्ञं। सः यो अश्वैः सम्पदं वहति, त्रिः सप्त उषसः; एते सोमाः, पिष्टाः, शुद्धाः, हे सोमपात्र, दानाय, दीप्तशुद्ध्याः शुद्धः। सः येन स्वयमेव, उत्तमं दानं दत्तवान्, दानाय, स्तुतये, नहुषाय, शुभकर्मणि, श्रेष्ठाय, प्रज्ञाय। सः, हे वायो, स्तुत्ये स्तोत्रे, दीप्तः, घृतवस्त्रः; अश्वैः, रथैः, श्वैः प्रेरितः—एष एव सः। तदा, प्रियाय, उदाराय, षष्टिः सहस्राणि अश्वासनां, वाजिनां। यथा गावः गोष्ठं, वन्ध्याः मम समीपं आगच्छन्ति, वन्ध्याः मम समीपं आगच्छन्ति। तदा, सभायाम्, शत-ऊष्ट्रधारी गर्जति, तदा श्वेत-अश्वेषु, द्वे शते। शतं दासान्, बल्बूथु-समान्, विप्रस्तरुक्षः दत्तवान्; एते जनाः, हे वायो, त्वयि रमन्ते, इन्द्रस्य रक्षकाः हर्षयन्ति, देवस्य रक्षकाः हर्षयन्ति। तदा, महती, श्रेष्ठा नारी, अग्रतः स्थित्वा, अश्वेषु अधिकारं प्राप्नोति; सुवर्णेन भूषिता, नीयते। महद् साहाय्यं, हे बलिनौ वरुण-मित्र, यजमानस्य; आदित्याः, रक्षत, यथा न किञ्चिद् दुःखं, न पापं, अस्मान् स्पृशेत्—तव सहायः, तव अनुग्रहः। विदन्तः, हे देवाः, दोषान्, हे आदित्याः, अपराधं अपाकुरुत; यथा पक्षिणः, पङ्क्तिमिव, शरणं दत्त; तव सहायः, तव अनुग्रहः, पापरहितः। विस्तारय शरणं अस्मासु, पक्षैः, पक्षिणः यथा; सर्वज्ञः, सर्वरक्षकः, तव आवरणं वयं इच्छामः, हे आदित्याः—तव सहायः, तव अनुग्रहः, पापरहितः। येभ्यः वासस्थानं, आयुः, प्राप्तम्, धीराः; सम्पूर्णचेतसः, हे आदित्याः, धनस्य अधिपतिः—तव सहायः, तव अनुग्रहः, पापरहितः। दूरं, हे सारथे, सर्वाणि दुःखानि, क्लेशानि, यथा रथं, अपाकुरु; वयं इन्द्रस्य रक्षायाम्, आदित्यस्य शरणे—तव सहायः, तव अनुग्रहः, पापरहितः। ये जनाः, येभ्यः त्वं रक्षां दत्तवान्, ये तव दानात् जीवन्ति, हे देवाः, ते निःपापाः; हे आदित्याः, एतद् दत्तवन्तः—तव सहायः, तव अनुग्रहः, पापरहितः। न किञ्चिद् तीक्ष्णं, न आघातः, न किञ्चिद् भारी, तं हन्तुं शक्नोति; यस्य, हे आदित्याः, त्वं शरणं विस्तारय—तव सहायः, तव अनुग्रहः, पापरहितः। त्वया, हे देवाः, वयं यथा कवचेन, युद्धे स्थिताः; त्वं, महान्तः, पापात् रक्षत, बालमपि रक्षत—तव सहायः, तव अनुग्रहः, पापरहितः। अदितिः, मातरं यथा, वयं विस्तृतं रक्षां प्राप्नुयाम; सा शरणं ददातु—मित्रस्य माता, आर्यमणः, वरुणस्य शोभना—तव सहायः, तव अनुग्रहः, पापरहितः। यद् शरणं, यद् आश्रयः, यद् शुभं, यद् अनिष्टनिवारणं, यद् त्रैगुण्यं रक्षां, यद् देवाः धारयन्ति, तत् अस्मासु दत्त—तव सहायः, तव अनुग्रहः, पापरहितः। हे आदित्याः, यथा तटात् ज्ञातः, यथा पार्श्वे मार्गदर्शकः, वयं शुभं पारं गच्छेम, यथा अश्वान्—तव सहायः, तव अनुग्रहः, पापरहितः। इति ऋषयः, देवांश्च, वीर्यं, दानं, रक्षां, स्तुतिं, आनुग्रहं च, आदरपूर्वकम् अवर्णयन्।