इन्द्रस्य महिमा क्रमेण कथ्यते। सः यदुं च तुर्वशं च कृतेन सत्यम् अकरोत्, तद् दिवा स्मरणीयं कर्म, तुर्वणाय च शान्तिं प्रावर्तयत्। अहं जनानां मध्ये शीघ्रं दानदं गोमन्तं समृद्धिं यशसा स्तौमि, स एव सर्वेषां समः इति घोषयामि। यथा वेधाः यज्ञे, तथा सोमपेषणे तुग्रस्य बलं वृद्धयन् इन्द्रः सदा तिष्ठति। स एव इन्द्रः, त्रिशृङ्गं विस्तीर्णं पर्वतम् अन्यं छित्वा, गावः निर्गच्छेयुः इति मार्गं अकृणोत्। यद्यत् त्वं चिन्तयसि, यद्यत् मनसि धारयसि, किम् उत्साहितोऽसि वा, किम् कर्तुम् इच्छसि वा, तद् नः न हिंसीः, हे इन्द्र। त्वया कृतं लघु अपि कर्म सर्वत्र श्रूयते; तव मनः अस्मभ्यं सहाय्याय प्रवर्तताम्। तव याः कीर्तयन्ति स्तुतयः, यानि यशांसि, तानि तव एव, यदा त्वं अस्मान् अनुकम्पसे। एकस्य न, द्वयोः न, त्रयाणां न, बहूनां पापानां नः न हिंसीः, न हन्याः, हे वीर। ये तव प्रतिकूलाः, ते तव महाबलस्य भीता:; अहं तु अमृतं सहमानः अस्मि। न सखा नश्यात्, न पुत्रस्य क्षयः स्यात्, हे रयिपते; तव मनः तादृशात् आपद्भ्यः निवर्तताम्। कः नु सखा, कः मित्रवत् मित्राय भाषते, कः परित्यज्य नः हिंसितुम् इच्छति? एवं, हे महाबल, सोमपेषणे त्वया बहुधा धनं प्राप्यते, यथा श्वघ्नः गुहायाम् विचरन्। अहम् एते वाच्युक्ते हरिते युक्ते रथे गृह्णामि, यदा त्वं गायत्रेभ्यः ददासि। सर्वं द्वेषं भञ्ज, वैराणि दुरितानि नाशय; तद् वाञ्छितं धनं अस्मभ्यं ददातु। यत् किंचित् निहितं, पतितं वा, दृढं वा, अश्मनि गुह्यं वा, हे इन्द्र, तत् वाञ्छितं धनं अस्मभ्यं ददातु। यत् त्वया दत्तं, तस्य समृद्धिं सर्वे जनाः जानन्ति; तद् वाञ्छितं धनं अस्मभ्यं ददातु। त्वया नेतृत्त्वे, हे इन्द्र, वाजिनां पालकाः स्मः। वयं त्वां, हे वज्रबाहो, सत्यं पोषदं, धनदं विद्मः। यस्य महिमा, हे शतक्रतो, कवयः शतानि प्रेरिताः वाचः गायन्ति। यं मरुतः, अर्यमन्, मित्रः च अनृतात् रक्षन्ति, सः मनुष्यः सुसंपन्नः। सः गोअश्वधनः, वीर्यवान्, आदित्यैः समर्थितः, सदा वाञ्छितं धनं धारयति। तं दातारं महाबलिनं भयशून्यं रयिपतिं वयं हवामहे। तस्मिन् एव सर्वे सहायाः, सर्वे रक्षाः; सप्त अश्वाः तं वाञ्छितं इन्द्रं सोमपेषणाय आनयन्तु। तव सोमपानं, हे वृत्रहन्, उत्तमं, येन त्वं कुशलैः सह, युधि अजय्यं, पीतवान्। यो अजय्यः, सर्वत्र रक्षकः, यशस्वी, युद्धे विजयी, सः महाबलः, हे रयिपते, अस्माकं सोमपेषणे आगच्छतु, यथा वयं गोमन्तं गव्यूतिं प्राप्नुमः। यथा पूर्वे, तथा अस्मभ्यं गाः, अश्वान्, रथांश्च, हे इन्द्र, महोत्सवे ददातु। तव दानस्य, हे वीर, अन्तं न पश्यामि; सदा त्वं, हे महादान, अस्माकं चिन्तां पुरस्कारैः उपकृतवान्। यो दीर्घः, मित्रवत्, सः सर्वाणि जातानि वेद, तम् इन्द्रं सर्वे मनुष्याः युक्ताः आह्वयन्ति। मघवन्, वृत्रहन्, सदा दाता, धनस्य स्पर्धायाम् अस्माकं पुरस्तात् रक्षकः अस्तु। गायन्तु वाचः, वीरं, प्राज्ञं, सोमप्रियं, यशोनामानं, महाशक्तिम् इन्द्रं यथोचितं स्तुवन्तु। बहुश्रुत, अस्माकं कृते, आत्मनः कृते, दानं ददातु, धनं ददातु, जयम् ददातु, हे रयिपते। सर्वेषां निधीनां अप्रधृष्यः अधिपः सः; महान्तः अपि तस्य रूपस्य अधीनाः; सः अस्मान् अनुगृह्णातु। तव महदानाय, वयं त्वां स्तौमः, प्रशंसामः, प्रियत्वाय; यज्ञैः, स्तोमैः, सर्वजनानां कृते, मरुतः, त्वां सश्रद्धया गायामः। ये मार्गैः गिरिं पतयन्ति, ते मरुतः, रवेण यज्ञं गृह्णन्ति, महदानस्य प्रसादं यज्ञे। हे महाबल, दुष्टानां योजनानि भञ्ज; उचितं धनं अस्मभ्यं ददातु, चिन्तां प्रेरयतु, उत्तमां चिन्तां प्रेरयतु। सः उत्तमदातृ, सत्यं उत्तमदातृ, तीक्ष्णः, तेजस्वी, वाचि प्रवृत्तः, विजयी, महाबलः, समर्थः, स्पर्धायाम् अग्रणीः। सः आगच्छतु, यो न देवः, पुरस्कारं गृहीत्वा स्थितः; अश्वप्रियः, विश्वविख्यातः, सः स्वेच्छया एतद् तेजः गृह्णातु। षष्टिसहस्राणि अश्वाः, विंशति शतानि उष्ट्राः, दश शतानि कृष्णाः, दश त्रिवर्णाः, दशसहस्राणि गावः। दश कृष्णाः शीघ्राः पुरस्कारिणः अश्वाः बलिनः विजयी, बलात् चक्रं चालयन्ति। दातारः, विश्वविख्याताः, कानीतानां, महादानाः, सुवर्णरथं अददुः; सः महादाता सर्वाधिकं प्रसिद्धः अभवत्।