अग्निः शुद्धः, दीप्तिमान्, मानुषाणां धनदः, सर्वश्रेष्ठः हुतरः जातिभ्यः स्थापनः, गृहस्थस्य, गृहस्य स्वामी, धनस्य स्वामी भूयासीत्। गोतमाः, हे अग्नि, धनस्य स्वामी, त्वां मनसā स्तुवामः, शीघ्रं प्रज्ञां यच्छन्, कृपया प्रातः समये आगच्छ। इन्द्राय, महाबुद्धये, बलशाली, अहं स्तोत्रं समर्पयामि, यः महिम्नः। प्रेरिताः अध्रिगवः इन्द्राय स्तोत्राणि प्रेषयन्तु, प्राचीनं स्वामी, हृदये, मनसि, चित्ते, स्तोत्रं सज्जीकुरु। अहं तं प्रचण्डं, तेजस्विनं स्तोत्रं वाचां समर्पयामि; बुद्धिमानां श्रेष्टैः वाक्यैः, उज्ज्वलैः स्तोत्रैः इन्द्रं महिम्नं वर्धयामः। तं च, चक्रवर्तिना यथा रथं योजयति, तस्मै स्तोत्रं योजयामि; गीतप्रेमिणं, अद्भुतं इन्द्राय, ज्ञानीं च सर्वेण श्रूयताम्। तस्मै, विजयी सेना यथा स्तोत्रं प्रेषयामि; वीरस्य, दातुः, प्राचीनस्य, कर्मणां प्रसिद्धस्य, धर्मस्य रक्षकस्य सम्मानं करोमि। तस्मै तवष्टृणः वज्रं निर्मितं, महाशक्तिमान्, कीर्तियुक्तं युद्धाय योग्यं; तेन च वृत्रं, बलवतः, विदारणं कृत्वा, दुर्गं नष्टं कृतवान्। मातरः च तस्य प्रेरणाय, पिता-शक्तिं पिबति; शीघ्रं विष्णुः सहायः, बलशाली, यज्ञं पचति, चन्द्रं च पर्वतस्य छद्मे विदारणं करोति। तस्य, देवतानां पत्न्यः, इन्द्राय स्तोत्रं गायन्ति, तस्य महाकर्मणः उपरि; विस्तीर्णः आकाशः पृथिवीं च आलिङ्गति, किन्तु तस्य महिमा सीमितं न जातम्। इन्द्रस्य महिमा स्वर्गात्, पृथिव्याः, मध्याकाशात् प्रसारितम्; इन्द्रः, सर्वेषां निवासानां प्रसिद्धः, युद्धाय शक्तिं प्राप्य, विजयाय प्रकाशमानः। तस्य बलस्य द्वारा, इन्द्रः वृत्रं नष्टं कृतवान्; गोष्ठीवत्, कैवर्त्तकं जलं विमोचयन्, चित्तवृत्तिं च प्राप्य, उत्साहीं महिमा यच्छति। तस्य महाक्रोधे, नद्यः हर्षं प्राप्यन्ति, यदा वज्रं तेषां मार्गान् बन्धयति; स्वामी, उत्साहीं दातुं, प्रचुरता यच्छति—तुरवणि, शीघ्रः, दातुः। तस्य, हे उत्साही, वज्रं प्रकटय, शत्रुं हन्तुं, स्वामी, विविधैः उपायैः; गोधूलिं च विभज, जलानि च विभज, यथा स्रावः आवासाय प्रवाहितुं। तस्य प्राचीनानि कर्माणि, बलशालीं, शक्तिमानं, नवगीतैः गीयन्ताम्; यदा युद्धाय सज्जः अस्ति, अस्त्राणि गृह्णाति, क्रूरतया शत्रून् च विखण्डयति। तस्य भयात्, दृढं पर्वतम्, विशालं आकाशं च पृथिवी च कम्पन्ति; ज्ञानीं आसन्नं, प्रेरितः कवी, त्वरितं बलं प्राप्नोति। तस्य, योग्येषु अनुगम्य, वनं एकाकिनं, समृद्धिस्वामी; इन्द्रः, सूर्यस्य पुरस्काराय संग्रामं करोति, सुत्त्वश्वानां प्राप्य। अतः, हे इन्द्र, हरिजना, गोतमाः, अद्भुतं स्तोत्रं रचयन्ति; एतेषां उपरि सर्वज्ञता स्थापय—ज्ञानीं प्रातः शीघ्रं आगच्छतु। हम इन्द्राय, बलशालीं, गायकं, अंगिरसः वंशजं स्तोत्रं समर्पयामः; सुसंरचितैः श्लोकैः प्राचीनं स्तुवामः, प्रसिद्धं वीरं गीतं गायामः। महाबुद्धिमान्, बलशाली, तव महान् सम्मानं समर्पय; एतेन, आमुखः, अंगिरसः, मार्गं ज्ञात्वा, गायन्ति गोधूलिं। इन्द्रस्य संघर्षे, अंगिरसः, शरणं प्राप्य, सरमा स्वसुताय गायन्ति; ब्रहस्पतिः शिलां विदारणं, गोः प्रकटयति, प्रातः समये मनुष्याः हर्षं प्राप्यन्ति। सुष्टुभेन च स्तोमेन, सप्त ज्ञानीनां सह, ध्वनिः, बलशालीः शिलां विदारणं, नवगायकोः सह; शीघ्रैः, हे इन्द्र, हे बलशाली, तव वला च दशगायकोः च तव गर्जनं विदारणं करोति। अंगिरसः सह स्तुतिं गीयन्ति, हे अद्भुत, सूर्यं च गोः, तमसः नष्टं करोति; त्वं पृथिवीं विस्तारितः, आकाशस्य विस्तारं स्थिरं धारयति। तस्य अद्भुतं कर्म दृश्यते, अद्भुतशक्तिमानः; चतुर्दिशां नदः, मधुयुक्ताः, प्रवाहिताः। द्विसं प्राचीनं, गूढं, स्तोत्रं गायन्ति उत्साहीः; भगः उच्चतमं न मन्यते, किन्तु शक्तिमानः पृथिवीं च आकाशं धारयन्ति। प्राचीनकाले, विस्तीर्णं पृथिवीं च विविधं आकाशं च चक्रे, सदा नवनीतं, स्वस्वरूपेण; प्रातः, कृष्णरक्तं, दीप्तिमानं, विविधं रूपं, एकदूसरेन अनुसरणं करोति। पुत्रः, प्राचीनसंबन्धं दृष्ट्वा, बलं च बुद्धिं धारयति; तेषां मध्ये त्वं पातालं स्थिरं, कालेन च पातालं, प्रजन्यं च धारयति। प्राचीनकाले, नीचपृष्ठे च उच्चपृष्ठे च, वायवः, अमरः, धर्मं धारयन्ति; सहस्राणं, पत्नीनां, बहुविधां, बहिर्याणां, अनवद्यं, अनवद्यं, अनवद्यं, अनवद्यं, अनवद्यं, अनवद्यं, अनवद्यं, अनवद्यं, अनवद्यं, अनवद्यं। प्राचीनकाले, युवा, श्रद्धया च नवगीतैः अद्भुतं, समृद्धिं प्राप्यन्ति; पत्नीनां यथा स्वामीं, दीप्तिमानाः, बलं च चित्तं स्पर्शन्ति। प्राचीनकाले, हे अद्भुत, तव धनानि न क्षीणन्ति, न च समाप्तानि; त्वं तेजस्वी, ज्ञानी, हे इन्द्र, स्थिरः—सामर्थ्यं यथा तव, तव शक्तिमानः। हे इन्द्र, गोतमस्य स्तोत्रं पुनः तव कृते; प्रार्थना तव तावकं युज्यते। तव शक्त्या, हे शक्तिमान, चित्तं मार्गं यच्छतु; ज्ञानीं, दातुः, प्रातः शीघ्रं आगच्छतु। हे इन्द्र, तव शक्त्या, स्वर्गं प्रकटय, पृथिवीं स्थापनं कृतवान्। यदा त्वं बलं, पर्वतं विदारणं कृतवान्, दृढं कम्पन्ति, यथा मुक्तं। यदा तव द्वौ अश्वौ, हे इन्द्र, युज्यन्ते, गायकः तव हस्तयोः वज्रं स्थापयति। तेन, हे अजेय, त्वं, बहुविधं, शत्रु-गृहाणि नष्टं कृतवान्। त्वं सत्यः, हे इन्द्र, साहसी, तव कर्माणि; त्वं यज्ञस्य भोगः, वीरः, बलशाली। त्वं शुश्णं कर्षणं, कृतवान्, युवा, कुत्सायाः, प्रकाशमानः, युद्धे सहायः। त्वं, हे इन्द्र, मित्राणां प्रेरितः, वज्रधारिणः, बलशाली, वृतं नष्टं कृतवान्। हे वीर, यदा त्वं युद्धाय तात्त्विकं, दस्यून् च दूरं करोति, तान् च चूर्णयति। त्वं, हे इन्द्र, शत्रुं नष्टं कृतवान्, बलशालीं, मनुष्याणां अनुग्रहं न प्राप्तं। त्वं, हे वज्रधारिणः, वृतं नष्टं कृतवान्, वृक्षं च कर्षणं कृतवान्। त्वं, हे इन्द्र, मनुष्याणां धनाय, कीर्तिं प्राप्य, अनुग्रहं यच्छतु। तव शक्त्या, एषां संघर्षे, अनुग्रहं यच्छतु, तव कृपा युध्यन्तु। त्वं, हे इन्द्र, युद्धे, सप्त दुर्गाणि नष्टं कृतवान्। यथा तु सुदासस्य, शत्रुं च चूर्णयति, हे राजा, पूरुं च विस्तारितं करोति। त्वं, हे इन्द्र, एतेषां प्रकाशमानं उपहारं, जलवत्, देवः, तेषां मार्गे। तस्मै, हे वीर, सर्वदिशां रक्षां करोति; तव शक्तिः, भोजनवत्, कल्याणाय प्रवाहितुं। हे इन्द्र, एतेषां स्तोत्राणां गोतमाः रचयन्ति, तव अश्वानां प्रति श्रद्धया। स्वर्णं दत्त्वा, हे ज्ञानी, दातुः, प्रातः शीघ्रं आगच्छतु।