अत्र सन्तः, वयं अग्निं प्रार्थयामः—यः स्वावलम्बिनः, सर्वदर्शिनः च जनानां मध्ये स्थितः, तेषां मध्ये वयं भवेम, कठिनानि मार्गाणि अतिक्रम्य। तं हि अग्निं वयं हर्षपूर्णेन हृदया, प्रीत्या, शक्तिमन्तं, शुद्धार्चिषं, प्रियं च समीहामहे। स अग्निः तेजस्वी, सूर्यवत् प्रभाभिः सृजन्, शत्रुवः शक्तयः नाशयति। तस्मात् वयं तव महतीं दात्रं याचामः, या कदापि न विपद्यते; तवतः, अग्ने, वाञ्छितं धनं आगच्छति। अग्निं समिद्धं समिद्भिः पूजयेत्, स्नेहेन अतिथिं बोधयेत्, अत्र हविः जुहोति। अग्ने, मम स्तोत्रं गृहाण, अनेन चिन्तया वर्धस्व; अस्माकं स्तुतिभिः मुद्यस्व। अग्रे अग्निं दूतं स्थापयामि, वहन्तं हव्यानि; स देवतान् अत्र उपवेशयतु इति आह्वयामि। दीर्घाः अग्नेः ज्वलनस्य शिखाः दीप्तयन्ते; अग्निः, विशदाः, उत्थाय प्रकाशन्ते। मम चमसाः तव समीपं स्नेहेन यान्तु, तुष्टये उद्यताः; अस्माकं हविः गृहाण। अहं अग्निं स्तौमि—प्रियं होतारं, दीप्तं, प्रकाशमानं; स नः शृणोतु। प्राचीं, योग्यं होतारं, प्रियं अग्निं, कर्मसु प्राज्ञं, यजुषां कीर्तिं अहं स्तौमि। अङ्गिरसां हव्यानि गृह्णन्, अग्ने, यज्ञं सम्यग् नेतु। समिद्धः, दीप्तमान्, देवजनान् अत्र आनय, प्राज्ञ। वयं अग्निं प्राज्ञं, ऋजुम् होतारं, धूमकेतुं, प्रकाशमानं, यज्ञस्य चिह्नं समीहामहे। अग्ने, नः रक्ष; सदा, देव, अस्मान् अमीभ्यः पालय; द्वेषः भञ्ज, महाबल। अग्निः, प्राचीं धियं धारयन्, स्वं रूपं प्रकाशयन्, ऋषिः प्रेरितैः ववर्ध। अहं अग्निं, बलस्य सुतं, यस्य ज्वाला शुद्धा, दीप्तमान्, अस्मिन्यज्ञे, अस्मिन्सति आह्वये। त्वं, अग्ने, महाबन्धो, दीप्तया ज्वलया, देवैः सह बर्हिषि उपविश। यः कश्चन मर्त्यः अग्निं, दिव्यम्, गृह्ये पूजयति, तस्मै दीप्तमान् धनं ददाति। अग्निः स्वर्गस्य किरीटम्, पृथिव्याः पतिः; स आपां बीजानि प्रबोधयति। अग्ने, तव शुद्धाः दीप्तमानः शिखाः उत्पतन्ति, तव रश्मयः पूज्यन्ते। त्वं दानानां पतिः, रत्नानां दाता, अग्ने, कीर्तेः ईश्वरः; अहं तव छायायाम् गायकः स्याम्। त्वां, अग्ने, प्राज्ञाः मनांसि युञ्जते, त्वां कामान् प्रेषयन्ति; अस्माकं गीतानि त्वां वर्धयन्तु। वयं अग्नेः सख्यं वृणीमहे—धृतव्रतस्य, आत्मवतः, दूतस्य, नित्यम् घोषमायमानस्य। अग्निः व्रते शुद्धतमः, मुनिवत् शुद्धः, कविवत् शुद्धः; आहूयमानः शुद्धः दीप्तते। मम मनांसि सर्वाणि च गीतानि त्वां सदा उन्नयन्तु; अग्ने, अस्माकं सख्यम् विज्ञाय। यदि त्वया सह स्याम्, वा त्वं मया सह, तर्हि अत्र सत्यानि वराणि सिध्यन्तु। अग्ने, त्वं धनवान्, रत्नानां नाथः, कामस्य दीप्तमान्; वयं तव प्रीतौ स्याम्। त्वां, अग्ने, धृतव्रतं, गीतानि सिन्धुवत् समुद्रं प्रति वहन्ति। अहं अग्निं स्तौमि—युवानं, जनानां पतिं, प्राज्ञं, सर्वज्ञं, नानारूपम्, मम चिन्तया। वयं यज्ञरथस्य, तीक्ष्णहनु, महाबलस्य कृते, अग्निं स्तौमः। अयं गायकः तव स्यात्, अग्ने, सदा तुभ्यं समर्पितः; शुद्ध, अस्मिन् दया कुरु। प्राज्ञः, ऋषिः, कदापि भोज्ये न निद्राति; अग्ने, त्वं दिवि दीप्तसे। अग्ने, कवि, प्राचीनात् अमीभ्यः, प्राचीनात् द्वेषेभ्यः, अस्माकं आयुः परं नय, महादान। ये हि अग्निं प्रज्वलयन्ति, बर्हिः च सम्यग् प्रस्थापयन्ति, तेषां मित्रवत्, नवः इन्द्रः अस्ति। महान् तेषां समिद्धिः, विपुलं स्तोत्रम्, विस्तीर्णं गीतम्; तेषां मित्रवत्, नवः इन्द्रः अस्ति। विना युधा, किन्तु वीरैः, नायकः स्वबलात् जयति; तेषां मित्रवत्, नवः इन्द्रः अस्ति। वृत्रहन् जातः, बिन्दुं स्थापयत्, मातरम् अपृच्छत्—"के बलिनः? के श्रूयन्ते?" इति। त्वां, बलिनं प्रति, वाचः प्रवर्तन्ते; पर्वतानि त्वां न निवारयन्ति, धनेश्वर, ये त्वां द्वेष्टि तेषां विरुद्धम्। त्वं, महादान, शृणुष्व—यः किमपि इच्छति, तस्मै ददासि; यं त्वं नाशयितुम् इच्छसि, तं नाशयसि। एवं, ऋषयः, यजमानाः च, अग्निं दीप्तमानं, प्रीतिपूर्वकं स्तुवन्तः, तस्मिन् सम्पूर्णं श्रेयः, धनं, रक्षां, च विन्दन्ति; स च अग्निः, देवता, यज्ञस्य केन्द्रं, मित्रं, दूतं, सर्वदा पूज्यते।