यदा हविर्दत्ते तदा अग्नेः स्रुतघृतात् ज्वलिता तव ज्वाला प्रकाशते। तव मुखे जिह्वाः प्रसारिताः सन्ति। यं दधिमदं यं मांसमदं यं सोमबिभृतं प्राज्ञं, तं स्तोत्रैः अग्निं सेवामहे। त्वां च, अग्ने, श्रद्धया, उत्तमकर्मणं होतारं समिध्भिः समीयाम। त्वं, भृगुवत् शुचिः, पुरुषैः आहितः, अङ्गिरसः इव आहूयसे। तुभ्यं, अग्ने, अग्निना ऋषिः ऋषिणा सख्यं सख्येन सञ्जयति, त्वं सखायं सखायं प्रज्वलसि। एवं त्वं, सेवमानाय ऋषये, सहस्रसां वित्तं वीरवत्तमं चान्नं ददासि। अग्ने, भ्रातः, बलिन्, अरुषवाहन, व्रतशुचिन्, मम इमं स्तोत्रं गृहाण। त्वं, अग्ने, मया स्तुतः, वीर्यवतां कृते प्रजायसे; गावः गोष्ठे समवेताः इव भवन्ति। त्वं, अङ्गिरसतमः, सर्वे समृद्धगृहाः पृथक् पृथक् तुभ्यं कामाय समर्पिताः। अग्निं प्राज्ञं, धीरं, चिन्तयन्तं, विवेकिनं, हविःस्थानाय प्रवर्तयन्ति। तम् अग्निं, स्पर्धासु बलिनं, यज्ञे होतारं वह्निं च आह्वयन्ति। त्वं हि, अग्ने, बहुषु स्थानेषु प्रियः, सर्वजनानां स्वामी; संजनेषु त्वां वयम् आह्वयामः। तम् आह्वयत, यः आहूतः स्रुतघृतेन अग्निः प्रकाशते; स नोऽयं स्तोत्रं शृणोतु। तम् अग्निं, सर्ववित् शृण्वन्तं, वयं आह्वयामः; अग्ने, शत्रून् नः नाशय। अहं अग्निं, अद्भुतं जनानां राजानं, ऋतस्य निरीक्षं, आह्वये, स शृणोतु। अग्निं सर्वजनानां, युवानं, नृपतिमिव, अश्वमिव बलिनं, प्रेरयामः। शत्रून् नाशयन्, रिपून् अपाकरोति, रक्षांसि दहन्, सर्वहन्ता, अग्ने, तेजसा प्रकाशस्व। यं जनाः, नर इव, अङ्गिरसतमं, अग्निं सन्तं सन्दधति, स मम वचः शृणोतु। अग्ने, दिवि वा आप्सु वा तव वीर्यम् जायते, तवां गीतैः वयम् आह्वयामः। तुभ्यं एते जनाः पृथक् पृथक् सुव्यवस्थितानि गृहाणि उपहरन्ति, तव भोगाय हविः सन्दधते। ये स्वयमेव समर्थाः, सर्वं पश्यन्तः, हे अग्ने, तेषु वयं स्याम, दुःखानि अतिक्रम्य। वयं अग्निं रमणीयं, प्रियं, बलिनं, शुचिज्वलनं, हृष्टचित्ताः इच्छामः। त्वं, अग्ने, प्रकाशमानः, सूर्य इव रश्मिभिः सृष्टिं करोति, रिपवः अपि निपातयसि। तस्मात् वयं तव तद् अमोघं दानं इच्छामः; तवतः, अग्ने, वाञ्छितं धनम् आगच्छति। अग्निं समिधा पूजयत, अतिथिं स्रुतघृतेन बोधयत, अत्र हविः जुहुत। अग्ने, मम स्तोत्रम् अंगीकुरु, अस्मिन चिन्तया बलवान् भव, अस्माकं स्तोत्रेषु रमस्व। अहं अग्निं दूतं पुरः स्थापयामि, हविःवाहनं, देवान् अत्र उपवेशयितुं आह्वयामि। प्रज्वलितस्य अग्नेः दीर्घाः ज्वलन्यः प्रकाशन्ते; अग्निः तेजस्विनः ऊर्ध्वं तिष्ठन्ति। मम चमसाः स्रुतघृतेन त्वां प्रति यान्तु, अग्ने, तव प्रियाय, हविः गृहाण। अहं अग्निं, प्रियं होतारं, दीप्तं, प्रकाशमानं स्तौमि; स नः शृणोतु। अहं प्राचीं, पूज्यं, प्रियम् अग्निं, प्राचीनं होतारं, कर्मसु प्राज्ञं, यजुषां यशः स्तौमि। अङ्गिरसां हविः गृह्णन्, अग्ने, यज्ञं सम्यग् नेतुं त्वं शक्षि। प्रज्वलितः, दीप्तिमान्, दिव्यान् जनान् अत्र आनय, प्राज्ञ। वयं अग्निं, प्राज्ञं, ऋतं होतारं, धूमकेतुम्, दीप्तं, यज्ञस्य चिह्नं इच्छामः। अग्ने, नः रक्ष; सदा, देव, नः अभयम् कुरु; द्वेषं विदारय, महाबल। अग्निः, प्राचीं प्रज्ञया, स्वेन रूपेण, कविः, प्रेरितैः बलवान् अभवत्। अहम् अग्निं, वीर्यस्य पुत्रं, यस्य ज्वाला शुचिः दीप्तिमती, अस्मिन् यज्ञे, अस्मिन् सत्रे आह्वयामि। त्वं, अग्ने, महाबल सखा, तेजसा सह, देवैः सह पवित्रे समासद। यो मर्त्यः, अग्निं, दिव्यं, स्वगृहे पूजयति, तस्मै दीप्तमान् धनं ददाति। अग्निः दिवः किरीटम्, पृथिव्याः अधिपः; आपां बीजानि सञ्जयति।