अहं, पूर्वे मनीषिणः यथा आहूयन्त, एवं नासत्यौ सोमपानाय सहायताय आह्वयामि। यत्र अन्येऽपि तस्मिन्नेव स्थाने प्रमोदन्ताम्। ततः प्रेरितेन कविना अग्नये, यज्ञस्य हव्यवाहनाय, प्राज्ञाय, स्तोत्राणि उच्चार्यन्ते। तस्मै जातवेदसे विवेकिने हव्यं समर्प्यते; अग्ने, अहं तवैतत् उत्तमं स्तोत्रं घोषयामि। यथा रश्मयः प्रकाशन्ते, तथा अग्ने, तव तीक्ष्णं तेजः स्फुरति; तव दन्तैः दारूणि भक्ष्यन्ते। हरिताः धूमध्वजाः वातेन प्रेरिताः ऊर्ध्वं यान्ति; अग्नेः शिखाः पृथक् पृथक् सञ्चरन्ति। एताः अग्नेः शिखाः समिद्धाः समुच्चरन्ति, यथा उषसां रश्मयः। अन्धः प्रदेशान् जातवेदसः अपत्याः व्याप्नुवन्ति, यदा अग्निः पृथिव्यां प्रसर्पति। पोषणं कुर्वन् अग्निः ओषधीः भक्षयति; सः सञ्चरन् रक्ताः पुनः पुनः प्रतिनिवर्तन्ते। जिह्वाभिः सः चोषति, शिखया दीप्तिमान् ध्वनिं करोति; अग्निः दारुषु स्फुरति। आपः अग्ने तवाधिष्ठानम्; त्वं ओषधीः निगृह्णासि। गर्भे पुनः पुनः जातः दृश्यसे। अग्ने, तव घृतात् शिखा स्फुरति, यदा हविः विधीयते; तव वक्त्रे जिह्वाः प्रसारिताः सन्ति। क्षीरदायिनं, मांसदायिनं, सोमवहं धीरं प्रति स्तोत्रैः वयं अग्निं सेवामहे। त्वां च, अग्ने, श्रद्धया वयं समीहामहे, यज्ञकर्मणि श्रेष्ठं होतारम्, समिध्भिः। शुद्धः भृगुवत्, अग्ने, मनुष्यैः आहूयमानः, त्वां वयं अङ्गिरसं स्म आह्वयामः। तुभ्यं, अग्ने, अग्निना, ऋषिः ऋषिणा सह योज्यते; मित्रः मित्रेण प्रज्वलितः। तस्मात् त्वं, सेवमानस्य ऋषेः, सहस्रशो धनं वीरवत्तमं च प्रयच्छ। अग्ने, भ्रातः, महाबलिन्, रक्ताश्वयुक्त, व्रते शुद्ध, ममेदं स्तोत्रं गृहाण। त्वं, अग्ने, मया स्तुतः, शक्तिमन्तं प्रति प्रज्वलितः; यथा गावः गोष्ठे संगच्छन्ते। त्वां, अङ्गिरसां श्रेष्ठतमम्, सर्वाणि श्रेयांसि गृहानि पृथक् पृथक् अग्ने, कामाय समर्पितानि। अग्निं प्राज्ञं, धीरं, मनस्विनं, विवेकिनं, हविपीठे प्रेरितम्। तम् अग्निं, युद्धेषु प्रबलम्, यज्ञे आह्वयन्ति, वह्निमिव, होतारमिव। त्वमेव बहुषु स्थलेषु प्रियः, सर्वजनानां स्वामिन्; संस्तयः वयं त्वां आह्वयामः। तम् अग्निं, आहूयमानम्, घृतेन स्फुरन्तम्, आह्वयेत; स नोऽवितु। तम् सर्वज्ञं अग्निं वयं आह्वयामः, सः शृणोतु; अग्ने, शत्रून् नशय। अहं अग्निं आह्वये, जनानां अद्भुतं राजानं, नियमधृतम्; सः शृणोतु। अग्निं, सर्वजनानां, युवानं, इव श्रेष्ठं, अश्ववत् बलिनं, प्रेरयामः। शत्रून् नाशयन्, रिपून् अपाकरोति, असुरान् दहति, सर्वघ्नः, अग्ने, तीक्ष्णेन तेजसा दीप्तिमान् भव। यं जनाः प्रज्वलयन्ति, पुरुषवत्, अङ्गिरसां श्रेष्ठतमम्, अग्ने, मम वचः शृणु। अग्ने, स्वर्गे वा जलासु वा तव शक्तिः जायते, वयं त्वां गीतिभिः आह्वयामः। तुभ्यं, एते जनाः सर्वाणि पृथक् प्रतिष्ठितानि गृहानि समर्पयन्ति; ते तव भोगाय हविः विधास्यन्ति। ये स्वबलिनः, सर्वदर्शिनः, अग्ने, तेषु वयं स्याम, दुर्गाणि अतिक्रम्य। वयं अग्निं वाञ्छितं, प्रियं, बलिनं, शुद्धशिखं, हर्षेण चित्तेन इच्छामः। त्वं, अग्ने, दीप्तिमान्, सूर्यवत् रश्मिभिः सृजसि, शत्रुबलं हंसि। तस्मात् वयं तव तद् महद् दानम् इच्छामः, यत् कदापि न हीयते; तवतः अग्ने, वाञ्छितं धनम् आगच्छति। अग्निं समिद्धेन सन्मान्यं सन्मानयेत्, अतिथिं घृतेन बोधयेत्; अत्र हविः जुहोत। अग्ने, मम स्तोत्रं गृहाण, अस्मिन्भावेन वर्धस्व; अस्माकं गीतिषु रमस्व। अग्रे अग्निं दूतं स्थापयामि, वहन्तमिव हविः; तम् आह्वयामि, देवतान् अत्र स्थापयितुं। दीप्ताः अग्नेः शिखाः समिद्धाः उज्ज्वलन्ति; अग्निः, तेजस्विनः उच्चरन्ति। मम चमसाः घृतेन त्वां प्रति यान्तु, हर्षेण तुष्टये; अस्माकं हविः गृहाण। अहं अग्निं स्तौमि, प्रियं होतारं, दीप्तिमन्तं, प्रकाशमानम्; सः नः शृणोतु। एवं ऋषयः पूर्वे यथा अग्निं स्तुतवन्तः, एवं वयं अपि श्रद्धया, प्रेम्णा, हविषा च, अग्निं, सर्वजनानाम् हिताय, यथावत् आह्वयाम।