सर्वाणि कर्माणि यस्मिन्नेव प्रतिष्ठितानि यथा अक्षे, तं त्रितः सारथिवद् उपास्तवान्। तस्य वेधसः वर्तने गोवः संयुज्यन्ते, अश्वाः युज्यन्ते, तत्र समीते अन्ये नः न निरुद्धयन्। सः स्वगृहे स्थित्वा सर्वाणि भूतानि निरीक्षते, सः वरुणस्य निवासानि मिमीते, पुरः नगराणि गच्छति, तस्य विधिं सर्वे देवाः अनुवर्तन्ते, तत्र समीते अन्ये नः न निरुद्धयन्। सः सागरवद् अधः प्रवहति, पुनः उर्ध्वं दिवम् इव समुत्थाय, यदा तेषु यजुषि प्रतिष्ठिते, मायया ज्योतिष्मतीभिः पद्भिः दिवम् आरुह्यति, तस्मिन्नेव स्थले अन्ये अपि मुदं लभन्ताम्। यस्य त्रीणि श्वेता विवेकिन्यः क्षेत्राणि नियन्ति, त्रीः कृत्वा स्थिरं वरुणस्यायतनं व्यचरन्, सः सप्तसु मध्ये मुदं लभते, तस्मिन्नेव स्थले अन्ये अपि मुदं लभन्ताम्। सः श्वेताः शुद्धाः कृतवान्, कृष्णाः कर्तव्यानुसारं अनुवर्तते, सः प्राचीं भूमिं पुनरधिगच्छति, तस्य स्थूणया इमौ लोकौ धत्ते, अजस्य इव दिवं धारयतः, तस्मिन्नेव स्थले अन्ये अपि मुदं लभन्ताम्। सः महाबलः सर्वज्ञः दिवम् उद्धृतवान्, पृथिव्याः विस्तारं मिमीते, सः अधिपः उपविष्टः, सर्वे लोकाः समागता, एतानि सर्वाणि वरुणस्य विधानानि। तस्मात् वरुणं महान्तं पूजय, अमृतस्य रक्षाम् कुर्वन्तं धीमन्तं नमस्कुरु। सः नः त्रिवरूथं रक्षां ददातु, द्यौः पृथिवी च आभ्यां नः रक्षेताम्। हे वरुण! मयि प्रज्ञां, धृतिं, दक्षं च स्थापय, अहं ज्ञानं यच्छामि। एतेन वयं सर्वाणि दुःखानि तराम, सुविहिते नौकायाम् आरोहेम। अश्विनौ, प्रार्थनाभिः अश्मनः युवां आह्वयन्, नासत्यौ, सोमपानाय, तस्मिन्नेव स्थले अन्ये अपि मुदं लभन्ताम्। यथा होता युवां गीतैः आह्वयत्, अश्विनौ, नासत्यौ, सोमपानाय, तस्मिन्नेव स्थले अन्ये अपि मुदं लभन्ताम्। एवं अहम् अपि पूर्वे धिमन्तो यथा आह्वयन्, नासत्यौ, सोमपानाय, तस्मिन्नेव स्थले अन्ये अपि मुदं लभन्ताम्। एतानि स्तोत्राणि अग्नये, धिमन्तं होतारं, कविना समर्पितानि। तस्मै जातवेदसे, विवेकिने, हविः समर्प्यते; अग्ने, एषः उत्तमः स्तवो मया उक्तः। यथा रश्मयः, अग्ने, तव तीक्ष्णं तेजः प्रकाशते, तव दंष्ट्राभिः दारूणि भक्षयसि। पिङ्गलाः धूमध्वजाः वातेन प्रेरिताः उर्ध्वं प्रयन्ति, अग्नेश्च ज्वलनाः पृथक् विचरन्ति। एते अग्नेः ज्वलनाः समिद्धाः, उषसामिव रश्मयः, एकत्र प्रकटिताः। तमसि जातवेदसः सुताः विचरन्ति, यदा अग्निः पृथिव्याम् अभिमुखः भवति। सः ओषधीः भक्षयन् पोषणं करोति, गच्छन् रक्ताः पुनः पुनः प्रतिनिवर्तन्ते। जिह्वाभिः सः लेड्हि, तेजसा दीप्तमानः, शब्दं कुर्वन्, अग्निः दारुषु प्रकाशते। आपः अग्ने, तव आधारः, तवौषधयो निगृह्यन्ते, गर्भे पुनः पुनः जायसे। हे अग्ने, तव घृतात् सा ज्वाला प्रकाशते, यदा हविः स्थाप्यते, तव मुखे जिह्वाः प्रवर्धन्ते। क्षीरदाय, मांसदाय, सोमवती धिमन्ताय, स्तोत्रैः अग्निं सेवामहे। त्वां श्रद्धया उपगच्छामः, अग्ने, उत्तमकर्मणं होतारं समिध्भिः। त्वं, भृगुरिव शुद्धः, अग्ने, मनुष्यैः आहूतः, अङ्गिरस इव त्वां आह्वयामः। तुभ्यं, अग्ने, अग्निना ऋषिः ऋषिणा संयुज्यते; मित्रः मित्रेण, त्वं प्रज्वलसि। अतः त्वं, सेवमानस्य ऋषेः, सहस्रशः धनं ददासि, वीरवतीं च अन्नं। अग्ने, भ्रातः, महाबलिन्, रक्ताश्व, व्रतशील, मम इमं स्तोत्रं गृहाण। त्वं, अग्ने, मया स्तुतः, बलिनां कृते प्रज्वलितः, गवां गोष्ठेव समवेताः भवन्ति। त्वं अङ्गिरसामिव, सर्वे समृद्ध्याय भवन्ति, अग्ने, पृथक् पृथक् गृहाः तुभ्यं समर्पिताः। अग्निं धिमन्तः, प्राज्ञः, मनस्विनः, यज्ञपीठे प्रेरितवन्तः। तम् अग्निं, युद्धेषु बलिनं, यज्ञे आह्वयन्ति, सः अग्निः, सः होतारः। त्वं हि बहुषु स्थलेषु प्रियोऽसि, सर्वजनानां स्वामिन्; संज्ञायां त्वां आह्वयामः। तम् आह्वय, यः आहूते अग्निः, घृतप्रतीकः प्रकाशते; सः अस्माकं आह्वानं शृणोतु। तम् अग्निं वयं आह्वयामः, सर्वज्ञं, श्रोतारं; हे अग्ने, अस्माकं शत्रून् नाशय। अहम् अग्निं आह्वये, जनानां अद्भुतराजानं, ऋतस्य पर्यवेक्षकम्; सः शृणोतु। अग्निं, सर्वजनानां, तरुणं, कुलीनमिव, अश्वमिव बलिनं, प्रेरयामः। शत्रून् नाशयन्, रिपून् अपाकरोति, असुरान् दहन्, सर्वघ्नः, अग्ने, तीक्ष्णेन प्रकाशस्व। यं जनाः प्रज्वलयन्ति, नर इव, अङ्गिरसामिव, अग्ने, मम वाक्यं शृणु। हे अग्ने, दिवि वा, आप्सु वा तव शक्ति जायते, स्तोत्रैः त्वां प्रार्थयामः। त्वां एते जनाः पृथक् पृथक् सुविहितानि गृहानि तुभ्यं समर्पयन्ति; ते तव भोगाय हविः यच्छन्ति। एवं ऋचां अनुक्रमेण देवस्य महिमानं, यज्ञस्य विधिं, अग्नेः तेजः च, वरुणस्य शासनं च, अश्विनोः कृपां च, ऋषयः स्तुत्वा, देवैः सह आनन्दं प्राप्नुवन्ति।