अग्निः सप्तमः मनुष्येषु प्रतिष्ठितः सर्वासु नदीनाम् मध्ये विराजति। तं त्रिधातुम्, शत्रुनाशनम्, प्राचीनेन अग्निना यज्ञेषु श्रेष्ठम्, वयं आगताः। तत्र अन्ये मुनयः तस्मिन्नेव स्थाने मौनम् आस्थायन्ते। अग्निः त्रिषु त्रिधातुषु स्थानेषु तिष्ठति, सभासु ऋषिः सन् पूज्यते च, सः प्रेरितः पुरोहितः सन्देशवाहकः शोभायमानः। तत्र अन्ये मौनम् आस्थायन्ते। अग्निः अस्माकं जीवने अस्ति, देवेषु प्राचीनः, धनस्य एकाधिपः। प्रवहन्त्यः आपः स्वस्वं स्वामिनम् अग्निम् उपयान्ति। तत्र अन्ये मौनम् आस्थायन्ते। इन्द्रः च अग्निः च, युवां बलवन्तौ अस्माकम् भूत्वा, अस्माकम् धनं दत्तं कुरुतम्। तेन वयं युद्धेषु दृढानपि जयेम, यथा अग्निः वनम् विजित्य, यथा वातः। तत्र अन्ये मौनम् आस्थायन्ते। वयं अन्यं नापि चिन्तयामः, केवलं युवां एव; इन्द्रं मनुष्येषु शक्तिमन्तम् आह्वयामः। सः यदा कदा स्वेन युक्त्या आगच्छतु, बलविजये, बुद्धिलाभे च आगच्छतु। तत्र अन्ये न बाधयन्तु। इन्द्रः च अग्निः च, युवां हविर्दातृणाम् मध्ये अधिपती, युवां प्रज्ञया प्राज्ञौ, पृष्टे स्नेहपूर्णौ। युवां सह मानवैः स्तोत्रम् प्राप्नुतम्। तत्र अन्ये न बाधयन्तु। नाभाकः यथा, यज्ञेन गीत्या च इन्द्रं अग्निं च पूजयन्तु। येन सर्वं विश्वम्, द्यावापृथिवी च, धनसम्पदा महतीया धृतम्। तत्र अन्ये न बाधयन्तु। स्तोत्राणि नाभाकस्य यथा इन्द्रं अग्निं च उद्दिश्यन्तु; ये सप्तनदीभिः वक्रं प्रतिबन्धम् अपाकुर्युः, समुद्रं पूरयन्ति, इन्द्रः शक्त्या अधिपत्यं कृत्वा। तत्र अन्ये न बाधयन्तु। यथा पूर्वे, एवं अद्यापि, शत्रुबलम् छिन्दतं, प्राचीनकालवत् शत्रून् मोहितवन्तौ। वयं इन्द्रसहिताः सञ्जातं धनं विभजेम। तत्र अन्ये न बाधयन्तु। यदा कदा, इन्द्रः च अग्निः च, एते जनाः वाक्यैः अस्मान् चुनौती, वयं स्वजनैः युद्धे जयेम, शत्रून् विजयेम। तत्र अन्ये न बाधयन्तु। युवयोः उज्ज्वलौ द्वौ दिवि उदयन्तौ, दिवः सह आगच्छतः। इन्द्राग्नि-नियमं अनुगच्छन्ति नद्यः, युवां तेषां बन्धान् विमोचयथः। तत्र अन्ये न बाधयन्तु। इन्द्रस्य अनेकानि रूपाणि, अनेकानि स्तुतयः, अश्वस्य पुत्र, हिरण्यगर्भ। वीरस्य दातुः दानानि, यानि अस्माकम् कृण्वन्ति, तानि धियः बलयन्तु। तत्र अन्ये न बाधयन्तु। वीर्यवान्तम्, शीघ्रं, महाबलम् स्तुत्या बलयन्तु; अद्यापि शक्त्या शुष्णस्य दुर्गाणि भिन्दति, विजयति, सूर्यसम्पन्ना आपः प्रवहन्ति। तत्र अन्ये न बाधयन्तु। सत्यम्, महाबलम्, यज्ञकर्ता बलयन्तु; अद्यापि शक्त्या शुष्णस्य दुर्गाणि भिन्दति, विजयति, सूर्यसम्पन्ना आपः प्रवहन्ति। तत्र अन्ये न बाधयन्तु। इन्द्राग्निसहिताः, यथा पितरः, मन्धातृ, अंगिरसः, त्रिधातु-शरणं रक्षतं; वयं धनाधिपतयः भवेम। तत्र अन्ये न बाधयन्तु। अस्य समृद्धये, वयं वरुणं मरुतः च स्तुत्या स्तुमः, ज्ञातृणां, श्रेष्ठानां च। यः मनुष्यानां चिन्तनवत्, पशून् गोपालवत् रक्षति। तत्र अन्ये न बाधयन्तु। एकीकृतया वाचा, पितृणां चिन्तया, नाभाकस्य स्तुत्या तम् स्तुमः; यः सप्तसुवासिनीषु नदीनां आगमने मध्ये स्थितः। तत्र अन्ये न बाधयन्तु। सः रात्रीन् आवृत्य, प्रभातान् शक्त्या स्थापयति, सर्वाणि दृश्यानि स्थापयति; त्रिः प्रभाताः तस्य नियमं अनुगच्छन्ति, वर्धन्ति। तत्र अन्ये न बाधयन्तु। यः पृथिव्याः स्तम्भान्, अधारान् दृश्याय स्थापयति; मातुः प्राचीना पदा, तद् वरुणस्य मार्गः, सः गोपालवत् रक्षति। तत्र अन्ये न बाधयन्तु। यः लोकान् धारयति, यः उज्ज्वलानां गुह्यानि नामानि वेद; सः ऋषिः, बहु रूपाणि पोषयति, आकाशवत्। तत्र अन्ये न बाधयन्तु। यस्मिन् सर्वाणि कर्माणि नाभावद् स्थाप्यन्ते; तृता रथकारवत् तं पूजयति; गोष्ठे गावः युक्ताः, अश्वाः युक्ताः। तत्र अन्ये न बाधयन्तु। यः स्वगृहे सर्वाणि प्राणिनः निरीक्षते; यः वरुणस्य स्थानानि मापयति, पुरः गच्छति; सर्वे देवाः तस्य नियमं अनुगच्छन्ति। तत्र अन्ये न बाधयन्तु। सः समुद्रवत् अधः प्रवहति, दिवि उद्गच्छति, यदा यज्ञीयं मन्त्रं तेषु स्थाप्यते। मायया उज्ज्वलैः पदैः दिवम् आरोहति। तत्र अन्ये हर्षयन्तु। यस्मिन् त्रिः श्वेतानि, सूक्ष्माणि, त्रीणि क्षेत्राणि नियोजितानि; त्रिः स्थिरं वरुणस्य स्थानम् अतिक्रान्तानि; सः सप्तसु मध्ये हर्षयति। तत्र अन्ये हर्षयन्तु। यः श्वेतान् शुद्धान् कृतवान्, कृष्णान् नियमानुगतः अनुगच्छति, प्राचीना क्षेत्रम् अधितिष्ठति; स्तम्भेन उभे लोकौ धारयति, अजः आकाशम् यथा धारयति। तत्र अन्ये हर्षयन्तु। महाबलः, सर्वज्ञः, आकाशम् धारयति, पृथिव्याः विस्तारम् मापयति। प्रभुः उपविष्टः, सर्वे लोकाः एकत्र समागताः; एते सर्वे वरुणस्य नियमाः। तद् वरुणं पूजयन्तु, उच्चं, अमृतस्य रक्षकं विदुषम् नमन्तु। सः त्रिधातु-शरणं ददातु; द्यावापृथिवी युगपत् रक्षताम्। हे वरुण, मे बुद्धिम्, धृतिम्, कौशलम् ददातु, यदा अहम् ज्ञानम् इच्छामि। तेन सर्वाणि दुःखानि तरामः; सुसंस्कृतम् नौकायां आरोहाम। अश्विनौ, शिलाः स्तोत्रैः युवां आह्वयन्ति, नासत्यौ, सोमपानाय। तत्र अन्ये हर्षयन्तु। यथा पुरोहितः युवां अश्विनौ गीत्या आह्वयत्, नासत्यौ, सोमपानाय। तत्र अन्ये हर्षयन्तु। एवं वयं युवां आह्वयामि, यथा पूर्वे विदुषः आह्वयन्ति; नासत्यौ, सोमपानाय। तत्र अन्ये हर्षयन्तु। एते स्तोत्राणि अग्नये, प्राज्ञाय, यज्ञस्य पुरोहिताय, प्रेरितेन कविना उद्दिष्टानि। जातवेदसः विवेकिनः तव हविः समर्पितम्; अग्ने, अहम् एतत् उत्तमं स्तोत्रम् घोषयामि। यथा किरणाः, अग्ने, तव तीक्ष्णा दीप्तिः प्रकाशते; दन्तैः वनानि खादसि। पिंगलाः, धूमध्वजाः, वातेन प्रेरिताः, ऊर्ध्वं यन्ति; अग्नेः ज्वलनाः पृथक् गच्छन्ति। एते अग्नेः ज्वलनाः, दीप्ताः, सम्यक् सन्निहिताः, यथा प्रभातस्य किरणाः। जातवेदसः अपत्यानि तमसि गच्छन्ति, यदा अग्निः पृथिव्यां आगच्छति। अग्निः पोषणं कृत्वा, वनस्पतीः खादति; सः गच्छति, रक्ताः पुनः आगच्छन्ति। जिह्वाभिः लिः, दीप्त्या प्रकाशते, गर्जन् शब्दं करोति; अग्निः वनानि दीप्तवान्। अग्ने, आपः मध्ये स्थितः; औषधीन् रक्षसि। गर्भे पुनः जातः। एवं ऋग्वेदस्य एते मन्त्राः, अग्निः, इन्द्रः, वरुणः, अश्विनौ च, यज्ञेषु, सभासु, नद्यः, द्यावापृथिवी च, धनं, बुद्धिं, रक्षणं, विजयम्, प्रज्ञां च, स्नेहपूर्वम्, पूजनीयम्, दिव्यं, एकस्मिन्नेव स्थाने, मौनं, हर्षं च प्राप्नुवन्ति।