सर्वे देवाः, ऋषिभिः सहिताः, परमं सौम्यं सोमपानं चक्रुः। तत्र गायकः, उदारं शतक्रतुं इन्द्रं नवेन स्तोत्रेण अग्रे अनयत्—“इन्द्र! सोमं पिब, मदाय। यं भागं त्वदर्थं समनयन्, यं समरेषु बलिनः सर्वे गणाः तेभ्यः न्यधुः—स एव भागः तवास्तु, हे सुश्रवस्, मरुद्भिः सह विजयी।” एवं देवाः अपि तं बलं च सहायं च दत्त्वा पुनः इन्द्रं सोमपानाय प्रावर्तयन्। इन्द्रः, दिवं पृथिवीं च सृजन्, अश्वानां गोत्राणां च कर्ता सन्, सोममदाय पुनः पुनः आहूयते। अत्रीनां स्तुतये रिपुघ्नः इन्द्रः महनीयः क्रियते, सः सोमपानाय प्रार्थ्यते। यथाऽत्रिः यथाश्यावाश्वः तव स्तोत्रं शुश्राव, तथैव त्वं शृणु। त्वमेव त्रसदस्युम् अपालयः, नृन् निगृह्य, स्तोत्राणि चोन्नयन्। त्वं, इन्द्र, वर्त्रस्य युद्धेऽस्मिन्ह्यं स्तोत्रं सहायं कृतवान्। अतः सोमपेषे मध्यान्हे वज्रधर, अद्य सोमं पिब। त्वं शत्रूणां गणान् प्रतिषेधसि, त्वमेव चराचरस्यैकः पतिः। त्वं स्थित्वा रिपून् अपाकरोषि, रक्षायाः युक्तस्य च स्वामी। राज्याय त्वं आहूयसे, सहायं च दत्तवान्। यथाऽत्रिः, यथाश्यावाश्वः स्तुतिं शुश्राव, तथैव त्वं शृणु। त्वमेव त्रसदस्युम् अपालयः, नृन् निगृह्य, वीर्याणि चोन्नयन्। इन्द्राग्नी, यज्ञस्य ऋत्विजौ, नित्यं स्पर्धासु कर्मसु च विजयी, त्वं वेत्थ। मनसा शीघ्रौ रथेन गच्छन्तौ, वर्त्रघ्नौ, अदित्या, त्वं वेत्थ। मधुमद्द्रव्यम् अत्रयः अश्मभिः संदधुः—तत् त्वं वेत्थ। यं हविः प्रार्थितं, तं यज्ञं स्वीकुरुतं, सोमपानाय, स्तोत्रेण, यज्ञासने। इन्द्राग्नी, वीरौ, एषा स्तुतिर् गायत्रीवृत्ता, एषा सोमपानाय आहूयते। प्रातःकाले रथैः देवैः सह आगच्छतं, सोमपानाय। श्यावाश्वस्य अत्रीणां चाह्वानं शृणुतं, सोमपानाय। एवं यथाः प्राज्ञाः आह्वयन्, तथाऽहं च आह्वये, सोमपानाय। सरस्वतीम्, इन्द्राग्न्योः च कृपां आह्वये, ययोः स्तोत्रेण गायत्री गीयते। अहं अग्निं स्तोत्रेण स्तोष्यामि, अर्चिष्यामि च। सः ऋषिः यत्र सभायां सञ्चरति, तत्र देवाः कृपां ददातु। अग्ने, नूतनैः वचोभिः एषां जनानां कल्याणम् आर्चामि। सर्वे आर्याः त्वया सह सुमित्राः भवन्तु। अग्ने, बुद्धिं हविषा इव समर्पयामि, त्वं देवेषु विज्ञापय। सः पुरातनः विवस्वतः दूतः। अग्निः प्रत्येकं तेजः स्थापयति, वसूनां सम्पदर्थं बलिहवनं च। सः हर्षं मुदं च सर्वेषां देवतानां आह्वानाय स्थापयति। सः महता क्रियया सर्वं पश्यति, नित्ययाज्यः ऋत्विक्, दानैः भूषितः, समृद्धिं जनयति। अग्निः देवेषु जातः, मर्त्येषु काम्यं वेद, धनदः, द्वाराणि प्रावर्तयति, हविषा आहूतः, नवीना कृपया। सः देवेषु वसति, यज्ञेषु योग्यः, प्रीत्या सर्वान् विप्रान् पोषयति, पृथिव्यां इव, देवेषु यज्ञार्थे योग्यः। स एव सप्तमः, सर्वेषां सरितां मध्ये प्रतिष्ठितः, त्रिधातुः, रिपुघ्नः, पुरातनः, यज्ञेषु श्रेष्ठः। सः त्रिषु त्रिषु स्थानेषु तिष्ठति, सभासु ऋषिः, अत्र यजति, नः प्रीणाति, सन्देशदः ऋत्विक्। अग्ने, त्वं नः आयुः, देवेषु पुरातनः, एकः धनस्य ईशः; प्रवहन्त्यः आपः त्वां स्वामीं प्रति यान्ति। इन्द्राग्नी, बलिनौ, अस्माकं बलाय भवेताम्, धनं दत्तं, येन युद्धेषु दृढानपि विजेष्याम, यथा अग्निः वनं जयति, वात इव। अन्यं न वृतवन्तः, केवलं युवां वयम् इच्छामः। इन्द्रः, सर्वेषां मध्ये बलिष्ठतमः, यः यदा किञ्चिद् इच्छेत्, सः युक्तैः आगच्छतु, बलाय, प्रज्ञाय च। इन्द्राग्नी, यजमानानां मध्ये स्वामिनौ, प्रज्ञया युक्तौ, पृष्टौ स्नेहपूर्वकौ, गाथां साधयन्तु। नाभाकवत् यजैहि, स्तोत्रेण, येन द्यावापृथिव्यौ, सम्पद्भिः पूरिते, तयोः महति गोष्पदे इन्द्राग्नी स्थितौ। नाभाकवत् स्तोत्राणि इन्द्राग्न्योः, ये सप्तस्रुत्भिः कुटिलं वारणं विच्छिद्य, सागरं पूरयन्ति, इन्द्रः बलवन् अस्ति। अद्यापि, यथा पूर्वम्, रिपोः बलं छिन्ध्यतम्, शत्रून् भ्रमयतम्। वयं, इन्द्रेण सह, समृद्धिं विभजेम। यदा कश्चन अस्मान् वाक्यैः स्पर्धते, तदा वयं स्वजनैः सह विजयं प्राप्नुयाम, शत्रून् जयेयाम। एवं ऋषयः, गायकाः, सोमपेषाः, देवान् आहूयन्ति, स्तोत्रैः, यज्ञैः च, सोमपानाय, विजयाय च, समृद्धये च।