अश्विनौ देवौ, प्रातःकाले उषसा सह सूर्येण च, सोमं पिण्डयन्तं यजमानं प्रति आगच्छतः। यौ प्रार्थनां च चिन्तनानि च प्रेरयथः, दैत्यान् नुदथः, अमङ्गलं अपसारयथः। पुनः पुनः, बलं पुरुषांश्च प्रेरयथः, गावः जनान् च प्रेरयथः, रक्षांसि हन्तः, अमङ्गलं दूरं कुरुतः। यथा अत्रेः प्राचीं स्तुतिम् अश्रुतम्, तथा श्यावाश्वस्य हरषयन्तीं संस्तुतिम् अपि शृणुतम्, सोमं पिण्डयतः। युष्माकं सुविख्यातानि दानानि नद्यः इव प्रवहतु, श्यावाश्वस्य हरषयन्तीं संस्तुतिम् प्रति सोमपेषणे। रश्मयः इव, तानि दानानि यज्ञे समर्पयताम्, श्यावाश्वस्य स्तुतिम् प्रति सोमपेषणे। रथं प्रावर्तयताम्, मधुमन्तं सोमं पिबतम्; अश्विनौ, आगच्छतम्, अहम् उपकृत्य वः आह्वयामि—यजमानाय रत्नानि दत्तम्। यज्ञस्य आरम्भे नमोवाक्यैः, अभिष्टुतस्य सोमस्य पानाय, अश्विनौ, आगच्छतम्, अहम् उपकृत्य वः आह्वयामि—यजमानाय रत्नानि दत्तम्। स्वाहा इति आह्वानकृतस्य निष्पिष्टस्य सोमस्य, देवयुगले, प्रमोदध्वम्; अहम् उपकृत्य वः आह्वयामि—यजमानाय रत्नानि दत्तम्। इन्द्रः अपि, सोमपेषकस्य बर्हिषद्विन्यस्य च रक्षकः अस्ति। शतक्रतो, सोमं प्रमदाय पिब; तव भागः, यं सर्वे शूरा, युद्धे सशक्ताः, अपाक्रान्तवन्तः, तुभ्यं विधाय, तं पिब। सुमेधा ऋषिः त्वां पुनरपि आनीय, सोमं प्रमदाय पिब; तव भागं, यं सर्वे वीराः तुभ्यं समर्पितवन्तः, तं पिब। देवाः अपि, बलैः सहायैः त्वां आनीय, सोमं प्रमदाय पिब; तव भागः, यं वीराः तुभ्यं दत्तवन्तः, तं पिब। स्वर्गस्य कर्ता, पृथिव्याः कर्ता, अश्वानां च गोवां च कर्ता त्वं एव; सोमं प्रमदाय पिब, तव भागः तुभ्यं समर्पितः। अत्रीणां स्तुत्यर्थं, शत्रूनां संहर्तरि, इन्द्र, बृंहि; सोमं प्रमदाय पिब। यथा श्यावाश्वस्य सोमपेषणं अश्रौषीः, तथा अत्रेः कर्मणि यज्ञे च शृणु; त्वं एव त्रसदस्युम् अपालयः, नरः निगृह्य, स्तोमान् उच्चावचः कृत्वा। इन्द्रः, त्वं अस्य स्तोत्रस्य वृत्रेषु युद्धेषु साहाय्यं कृतवान्; महाबलिन्, सर्वैः सहायैः सोमपेषकं प्रति आगच्छ। वृत्रघ्न, मध्याह्ने सोमपेषणे, अद्य सोमं पिब। त्वं, महाबलिन्, शत्रूणां सेनाः निवारयसि; त्वं चराचरस्य एको राजा; त्वं एव, स्थित्वा, रिपून् नुदसि; रक्षायाः युक्तस्य च त्वं अधिपः; राज्याय त्वं आहूतः, सहाय्यं दत्तवान्। यथा श्यावाश्वस्य स्तुतिं अश्रौषीः, तथा अत्रेः कर्मणि शृणु; त्वं एव त्रसदस्युम् अपालयः, नरः निगृह्य, शक्तीः उच्चावचः कृत्वा। इन्द्राग्नी, यज्ञस्य ऋत्विजौ, सर्वेषु स्पर्धासु कर्मसु च विजिग्यथः, भवन्तु जागरूकौ। मनसः इव शीघ्रगामिनौ, रथे उपविष्टौ, वृत्रघ्नौ, अजितौ, भवन्तु जागरूकौ। मधुमन्तं सोमं, पुरुषैः शिलाभिः निष्पिष्टम्, गृह्णीतम्; यजमानस्य काम्याय हविषे सोमं स्तुत्या स्वीकुरुतम्। एताः हविर्यजन्याः गृह्णीतम्, येन युष्माभिः हवयः वह्यन्ते; मम गायत्रीच्छन्दोस्तुतिं, उत्तमं स्तोत्रम्, गृह्णीतम्। प्रभाते रथैः, देवैः सहितौ, धनाधिपती, सोमपानाय आगच्छतम्। श्यावाश्वस्य आत्रेयानां च आह्वानं शृणुतम्; एवं अहम् आवां सहाय्याय आह्वये, यथा प्राज्ञाः आह्वयन्ति; सोमपानाय आगच्छतम्। सरस्वत्याः च कृपां, इन्द्राग्न्योः च, येन गायत्री गीयते, अहम् आह्वये। अहं अग्निं स्तोत्रेण स्तोष्यामि, पूजायै संमानयिष्यामि; अग्निः, ऋषिः, यजमानस्य मध्ये दूतः इव संचरति, अन्ये तस्मिन्नेव स्थले मौनिनः स्युः। अग्ने, नूतनैः वचोभिः एषां जनानां कल्याणं स्तौमि; सर्वे आर्याः, विवादरहिताः, त्वया सह एकत्र संयुज्यन्तां, अन्ये मौनिनः। अग्ने, तुभ्यं मम चिन्ताः घृतमिव जुहोमि; तां देवानां मध्ये प्रकाशय, त्वं हि पुरातनः, विवस्वतः दूतः, सौम्यः; अन्ये मौनिनः। अग्निः यथायोग्यं तेजः स्थापयति; सः वसूनां सम्पदर्थं बलिं दत्तवान्, सर्वेषां देवानां आह्वानाय हर्षं प्रमोदं च स्थापयति, अन्ये मौनिनः। अग्निः, महत्तया क्रियया, अधिकं पश्यति; सः नित्ययज्ञस्य ऋत्विक्, दानैः भूषितः, समृद्धिं जनयति, अन्ये मौनिनः। अग्निः देवेषु जातः, मर्त्येषु जानीयात्, द्रव्यं दाति, द्वाराणि उद्घाटयति, हविः आहूतो, नूतनया कृपया, अन्ये मौनिनः। अग्निः देवेषु वसति, जनासु यज्ञेषु योग्यः; हर्षेण सर्वान् प्राज्ञान् पोषयति, पृथिवीवत्, यज्ञाय देवेषु योग्यः, अन्ये मौनिनः। एवं, देवाः सोमपेषके यजमाने, ऋषिषु, स्तोत्रेषु, यज्ञेषु च, प्रेरिताः, आहूताः, स्तुताः, रक्षांसी हन्ति, अमङ्गलं अपसारयन्ति, रत्नानि ददाति, यशः वर्धयन्ति, सर्वत्र सहायतां ददाति।