ऋषिः भक्त्या समन्वितः अश्विनौ दिव्यौ देवौ प्रार्थयन् स्तोत्रेषु यजुषि च तुष्टिं कामयते—"युवां नः गीतिषु रमेताम्, युवां च यज्ञे रमेताम्। हे अश्विनौ, उषसा सूर्येण सह इह हविषां समीपं आगच्छतम्, अस्मभ्यं प्रियतमं वहतम्।" तौ अश्विनौ, पिङ्गपक्षिणौ इव वनं विहाय, महिष इव सुतसोमाय प्राप्नुतः। पुनः, हंसाविव पततः, मार्गे यातृवद्, महिष इव सोमपानाय गच्छतः। पक्षिणाविव, श्येनाविव हविर्गृहे पततः, महिष इव सोमपानाय आगच्छतः। उषसा सूर्येण सह, त्रिः परिवर्तमानेन रूपेण, अश्विनौ आगच्छतम् इति पुनः पुनः प्रार्थना क्रियते। ऋषिः पुनः आह—"पिबतम्, तृप्यतम्, आगच्छतम्; सन्तानं च धनं च प्रयच्छतम्। उषसा सूर्येण सह, अश्विनौ, अस्मभ्यं बलं दत्तम्। स्तुतं जयतं रक्षतम्, शत्रूञ् हनतं, मित्रं विस्तारयतम्; सन्तानं धनं च प्रयच्छतम्।" पुनः, मित्रावरुणाभ्यां, ऋतेन, मरुद्भिः सह, आङ्गिरसैर्विष्णुना च, ऋभुभिः च शक्तिमद्भिः, अश्विनौ स्तोत्रं श्रुत्वा, उषसा सूर्येण सह, आदित्यैः सह आगच्छतम् इति प्रार्थयन् अस्ति। ऋषिः तौ देवौ प्रार्थयन् आह—"प्रणयान् प्रेरयतम्, चिन्तां प्रेरयतम्, शत्रूञ् हनतं, अमित्रं दूरं कुरुतम्। वीर्यं जनान् च प्रेरयतम्, गावः प्रजां च प्रेरयतम्।" प्राचीनं अत्रेः स्तोत्रं यथा श्रुतवन्तौ, तथा श्यावाश्वस्य प्रमोदकं गीतं सोमपेषणे श्रुणुतम्, उषसा सूर्येण सह दिवा सर्वदा। यथा स्रवः प्रवहन्ति, तथा सुवर्णानि दानानि श्यावाश्वस्य गीताय प्रवहताम्। यथा रश्मयः, तथा दानानि यज्ञाय, गीताय च, दिशतम्। ऋषिः पुनः आह—"रथं प्रावर्तयतम्, मधु सोमं पिबतम्, आगच्छतम् अश्विनौ, अहं युष्मदुपस्तुतिं कुर्वन् वर्ते—यजमानाय रत्नानि प्रयच्छतम्।" यज्ञस्य आरम्भे नमोवाक्यैः, काम्यस्य सोमस्य पानाय, आगच्छतम् अश्विनौ, अहम् उपस्तुतिं कुर्वन् वर्ते—रत्नानि प्रयच्छतम्। स्वाहा-शब्देन आहिते सुतसोमे, प्रमुद्यतम्, आगच्छतम्, यजमानाय रत्नानि प्रयच्छतम् इति। ततः इन्द्रस्य स्तुतिः आरभ्यते—"त्वं सोमपेषकस्य बर्हिः प्रसारयतः रक्षिता असि, शतक्रतो, सोमं पिब, मदाय। यद् भागं ते विभागयन्ति, ये युद्धे बलवन्तः सेनाः, स इन्द्राय भागः, मरुद्भिः सह विजयी, सुमनाः।" स्तोत्रकारः पुनः इन्द्रं नूतनं आहूय, सोमं पिबेत्युपदिशति। देवाः बलाय सहाय्याय च इन्द्रं प्रेषयन्ति। इन्द्रः स्वर्गस्य पृथिव्याश्च कर्ता, अश्वानां गावां च कर्ता इति स्तूयते, पुनः सोमं मदाय पातु। अत्रीणां स्तुत्यर्थं, रिपुघ्नः इन्द्रः, पिबतु सोमम्। यथा श्यावाश्वस्य सोमपेषणं श्रुतवान्, तथा अत्रेः कर्माणि श्रुत्वा, त्रसदस्युं रक्षितवान्, स्तोत्राणि चोन्नतवान्। इन्द्रः स्तोत्रस्य युद्धे वृत्रस्य च शत्रूणां नाशे सहाय्यं करोति, सोमपेषकं रक्षति। मध्यान्हे सोमपाने, वज्रिणा अद्य पिबतु। बलवान् इन्द्रः शत्रूणां सेनां तिष्ठति, जगतः एको नाथः। स्थिरः सन् शत्रूञ् अपाकरोति। रक्षायाः युक्तानां च नाथः। राज्याय आहूय, सहाय्यं कृतवान्। यथा श्यावाश्वस्य स्तोत्रं श्रुतवान्, तथा अत्रेः कर्माणि श्रुत्वा, त्रसदस्युं रक्षितवान्, शक्तीश्चोन्नतवान्। इन्द्राग्नी, यज्ञस्य पुरोहितौ, नित्यं विजयी, युद्धेषु कर्मसु च। मनसा शीघ्रौ, रथे स्थितौ, वृत्रघ्नौ, अजिता। मधुना पूर्णं सोमं पुरुषैः अश्मभिः पिष्टं, पिबतम्। यज्ञस्य हविर्भागं स्तुत्या गृह्णीतम्। इदं स्तोत्रं गायत्रीछन्दसा रचितं, उत्तमं स्तोत्रं गृह्णीतम्। प्रभाते रथैः देवैः सह, धनानां नाथौ, सोमपानाय आगच्छतम् इन्द्राग्नी इति। एवं ऋषिः भक्त्या, श्रद्धया, अश्विनौ, इन्द्रं, इन्द्राग्नी च हविषि, स्तोत्रे, सोमपाने च आहूय, तेषां कृपां, सहाय्यं, बलं, पुत्रान्, धनं, रत्नानि च याचते।