इन्द्रः सोमरसस्य मधुरस्य पातुं, महाबलवान्, आवाह्यते। सः श्रुतेन गीतैः स्तोत्रैश्च विमुखः मा भवतु, विप्रः सन्निहितः प्रार्थ्यते। तस्य रथे युक्तौ हरियुक्तौ वाजिनौ तम् वहतः, शत्रूणां संमर्दमपि अतिक्रम्य, वृत्रहन् शतक्रतो, त्वां आनयेताम्। अद्यैव, वीर्यवन्तं त्वां, उत्तमं स्तोत्रं गृहाण, सोमपानकाले यज्ञदानानि तुभ्यं प्रीयन्ताम्। अन्यस्य वा मम वा स्तुतिः कर्मणि न अतिशेते, यः अस्मान् वीरान् आनयत्। स्वयम् इन्द्रः अपि एतद् उक्तवान्—स्त्रियाः चित्तं विश्वास्यं न भवति, अहं तस्याः चित्तं चलं इति अवेदिषम्। यथा रथस्य युक्तौ मदोन्मत्तौ अश्वौ समं वहतः, एवं केवलं एते एव श्रेष्ठतमौ, महाबलिन्। अधस्तात् पश्य, उपरि न पश्य, अतिक्रम, पादौ उद्धर, द्वे क्षुद्रे सरसि त्वया न द्रष्टव्ये—त्वं हि स्त्री अभवः, होतः। इन्द्रः हरियुक्तैः कण्वस्य स्तोत्राय पुनः पुनः आमन्त्र्यते। दिवि स्थितस्य आज्ञया, स्वर्गलोकं प्रति, दिवःप्रभः त्वं आगच्छ। वाजिनः उच्चैः घोषेण सोमाय त्वां आह्वयन्तु, दिवि स्थितस्य आज्ञया, स्वर्गं प्रति आगच्छ। अत्र रथस्य अक्षः न भिद्यते, न च वृकः तान् विक्षिपति, दिवि स्थितस्य आज्ञया, स्वर्गं प्रति आगच्छ। कण्वाः त्वां बलाय आह्वयन्ति, दिवि स्थितस्य आज्ञया, स्वर्गं प्रति आगच्छ। तुभ्यं स्रुतानि समर्पयामि, यथा वृषभः प्रथमं पानं रमते, दिवि स्थितस्य आज्ञया, स्वर्गं प्रति आगच्छ। गृहपत्नीव बुद्ध्या सर्वतः रक्षां कृत्वा आगच्छ, दिवि स्थितस्य आज्ञया, स्वर्गं प्रति, ज्योतिदातः। महो धनस्य, सहस्रस्य, शतस्य दातारं त्वां प्रार्थयामः, दिवि स्थितस्य आज्ञया, स्वर्गं प्रति, ज्योतिदातः। मनुना नियुक्तः होताः त्वां देवेषु प्रीयमानं आनयति, दिवि स्थितस्य आज्ञया, स्वर्गं प्रति, ज्योतिदातः। तव प्रमदिताः वाजिनः श्येनपक्षवत् त्वां आनयन्तु, दिवि स्थितस्य आज्ञया, स्वर्गं प्रति, ज्योतिदातः। सर्वतः सोमपानाय स्वाहा-स्वरेण आगच्छ, दिवि स्थितस्य आज्ञया, स्वर्गं प्रति, ज्योतिदातः। स्तोत्रं श्रुत्वा, प्रीत्या, अत्र स्पर्धायाम् आगच्छ, दिवि स्थितस्य आज्ञया, स्वर्गं प्रति, ज्योतिदातः। तव युक्तैः, समाहृतैः, सुवाहनैः अश्वैः सह आगच्छ, दिवि स्थितस्य आज्ञया, स्वर्गं प्रति, ज्योतिदातः। पर्वताद्, समुद्रस्य उपर्यतः आगच्छ, दिवि स्थितस्य आज्ञया, स्वर्गं प्रति, ज्योतिदातः। वीर, अस्मभ्यं सहस्रं गावः अश्वांश्च आनय, दिवि स्थितस्य आज्ञया, स्वर्गं प्रति, ज्योतिदातः। अस्मभ्यं सहस्राणि, अयुतानि, शतानि च आनय, दिवि स्थितस्य आज्ञया, स्वर्गं प्रति, ज्योतिदातः। यदा इन्द्र त्वं अहं च सहस्रं दीप्तानां धनानां, अश्वगवां च महाबलिनां दास्यामः—ये वातवेगाः, रक्ताः, शीघ्रगामिनः, सूर्यवत् दीप्तिमन्तः। परावतस्य दानेषु, शीघ्रगामिषु, रथेषु, वनमध्ये स्थितेषु— अग्निना सह, इन्द्रेण, वरुणेन, विष्णुना, आदित्यैः, रुद्रैः, वसुभिः एकत्रिताः; उषसा सूर्येण च सह, अश्विनौ सोमं पिबताम्। सर्वैः प्रज्ञाभिः, लोकैः, शीघ्रैः, दिवा पृथिव्या पर्वतैः च संयुक्ताः; उषसा सूर्येण च सह, अश्विनौ सोमं पिबताम्। सर्वैः देवैः, त्रिभिः एकादशैः, मरुद्भिः, भृगुभिः च संयुक्ताः; उषसा सूर्येण च सह, अश्विनौ सोमं पिबताम्। यज्ञं गृह्णीत, मम आहुतिं जानीताम्, उभौ देवौ सोमपेषु आगच्छताम्; उषसा सूर्येण च सह, अश्विनौ अस्मभ्यं वरे दत्तम्। स्तोत्रं गृह्णीत, कन्यायाः स्तुतिं च, उभौ देवौ सोमपेषु आगच्छताम्; उषसा सूर्येण च सह, अश्विनौ अस्मभ्यं वरे दत्तम्। गीतायां रमध्वं, क्रतुं रमध्वम्, उभौ देवौ हविषि आगच्छतम्; उषसा सूर्येण च सह, अश्विनौ अस्मभ्यं वरे दत्तम्। पिङ्गपक्षिणौ इव वनं विहाय, महिषवत् सोमपेषु आगच्छथः; उषसा सूर्येण च सह, अश्विनौ त्रिः प्रति आगच्छतम्। हंसाविव पतथः, पन्थानमिव यातरौ, महिषवत् सोमपेषु आगच्छथः; उषसा सूर्येण च सह, अश्विनौ त्रिः प्रति आगच्छतम्। श्येनाविव हविषि पतथः, महिषवत् सोमपेषु आगच्छथः; उषसा सूर्येण च सह, अश्विनौ त्रिः प्रति आगच्छतम्। पिबतम्, तृप्तिं लभध्वम्, आगच्छतम्; सन्ततिं धनं च दत्तम्; उषसा सूर्येण च सह, अश्विनौ बलं अस्मभ्यं दत्तम्। यत् स्तुतं तत् जेष्टम्, पालयतम्; सन्ततिं धनं च दत्तम्; उषसा सूर्येण च सह, अश्विनौ बलं दत्तम्। शत्रून् हतव्यम्, सौमित्र्यं विस्तारयेताम्; सन्ततिं धनं च दत्तम्; उषसा सूर्येण च सह, अश्विनौ बलं दत्तम्। मित्रेण वरुणेन, ऋतेन, मरुद्भिः च, गायनस्य आह्वाने आगच्छथः; उषसा सूर्येण च सह, अश्विनौ आदित्यैः आगच्छतम्। अङ्गिरोभिः, विष्णुना, मरुद्भिः च, गायनस्य आह्वाने आगच्छथः; उषसा सूर्येण च सह, अश्विनौ आदित्यैः आगच्छतम्। ऋभुभिः, बलिनः, वीर्यवन्तः, मरुद्भिः च, गायनस्य आह्वाने आगच्छथः; उषसा सूर्येण च सह, अश्विनौ आदित्यैः आगच्छतम्। एवं ऋषयः, देवाः च, इन्द्रं, अश्विनौ च, सोमपानाय, स्तोत्रैः, यज्ञैः, आह्वयन्ति, तेषां कृपया, बलं, सन्ततिं, धनं, सौमित्र्यं च प्रार्थयन्ति।