यथा सूर्यः स्वं रश्मिं विमुञ्चति, तथा मम गीतानि त्वां प्रति यान्तु, इवापि सलिलानि समं निम्नं प्रवहन्ति। हे होतः, तव वीर्यवन्तं हर्यश्वं प्रति सोमं पातव्यम्, स्रुतं सोमं तस्य पानाय आनय। स एव सः यो आपांसि परिवृत्य मेघं विदारयत्, नद्यः ससृजे, गवां मध्ये पक्तं दुग्धं धारयत्। सः वृत्रं मेघसदृशं, सागरमिव, महावाणिनं धन्विनं, हत्वा, अर्बुदं हिमेन निपातितवान्। तस्मै महते, दुर्धर्षाय, तीक्ष्णाय, विजिताय, स्तोत्रं गाय। सः सोममदेन सर्वाणि नियमानि अतिक्रामति; इन्द्रः देवेषु स्मरति। अत्रैव तस्य द्वौ मित्रौ भोजने, हर्यश्वौ, तवाज्ञया हविर्वहन्ति। तव द्वौ अश्वौ प्रियमेधसः स्तुत्यौ, त्वां समीपं सोमपानाय आनयतः, हे बृहत्स्तोत्र। वयं सोमं सुत्वा त्वां परितः उपविशतः, यथा सलिलानि सुप्रच्छन्नमण्डपस्य चतुर्दिशं सिञ्चन्ति। सोमस्य स्रवणकाले, हे वृत्रहन्, तव स्तोत्रिणः संमिलन्ति। पुरुषाः त्वां सोमपेषणे, हे धनद, एकेन स्वरः स्तोत्रैः गायन्ति; कदा त्वं, सुतस्य सोमस्य कामयमानः, नः गृहम् आगमिष्यसि, इन्द्र, इव रुरुयमाणः वृषभः पशूनाम् मध्ये? कण्वैः सह, हे शूर, त्वं ध्वजिनं, सहस्रदं, हर्यश्वं, उदारं, नरां नायकं पश्यसि; शीघ्रं वयं गवां धनिनं प्रार्थयामः। पिब, हे इन्द्र, हर्षयन्तं सोमं, अर्चित, यः तुभ्यं मिश्रितः, द्वाभ्यां हरिभ्यां सह सुतः, वज्रं च सुवर्णरथं च अनुयाति। सः यः सुसंस्तुतः, शुभदक्षिणः, प्राज्ञः, अहं स्तौमि; यः सहस्राणां, शतानां च दानानां स्रोत, इन्द्रः, यः पुरो विदारितवान्। सः शूरः, अजयः, केशिनां मध्ये प्रतिष्ठितः; नानावर्णः, चरन्, बहुश्लाघ्यः, स्वेच्छया, इव वृषभः गवां मध्ये। कः सः जानाति, यः सोमेन सह पिबन्, तं कः मातरौ स्थापयतुः? एषः यः बलात् दुर्गाणि विदारयति, सुतस्य फेनिलस्य सोमस्य रमे। इव मृगः, अथवा गजः, त्वं बहुषु स्थलेषु मार्गं कृतवान्। त्वां सोमपेषणे कः अपि न निरुध्यति; त्वं महता बलिना स्वच्छन्दं चरसि। सः तीक्ष्णः, अजयः, स्थिरः, युद्धाय सिद्धः—यदि, हे उदार, त्वं स्तोत्रिणः प्रार्थनां शृणोषि, मा इन्द्रः स्त्रियाः अङ्कं गच्छतु। सत्यम्, एवं त्वं वृषभः, वृषभस्य तेजसा, अनियन्त्रितः। हे महाबल, त्वं दूरात् शृणोषि, समीपे च कीर्तिमान्। तव वलयः बलिनः, सुवर्णदण्डः बलिन्, रथः बलिनः, हे दानद, अश्वाः बलिनः, त्वं च, शतबल, बलिनः। बलिनः स्रवांसि तव पातवे स्रवन्तु, बलिनः सोमं आनयन्तु। बलिनः नद्यः तव कृते वीर्यं न्यधत्त, अश्वानां नायक। हे इन्द्र, आगच्छ सोमस्य मधुमतः पानाय, महाबलिन्। एषः दानदः नः स्तोत्राणां च ब्रह्मणां च शृवाणः मा विमुखः भवतु, हे प्राज्ञ। तव हर्यश्वौ, रथे युक्तौ, त्वां वहन्तु, रथारूढम्। अपि शत्रूणां संमितिं तिर्य, हे वृत्रहन्, त्वां आनयन्तु, हे शतबल। अद्य, अस्माकं परमं स्तोत्रं गृहाण, हे महाबल। अस्माकं हविः तुभ्यं सोमपेषणे प्रियमस्तु, हे दिव्य सोमप। अन्यस्य स्तोत्रं, न मम, कर्मणि अतिक्रामति—यः अस्मान् वीरान् आनयत्। इन्द्रः अपि एवम् उक्तवान्—स्त्रियाः मनः न विश्वासनीयम्। अहं तस्याः चित्तं चलितम् अवेक्षि। द्वौ अपि युक्तौ अश्वौ, मदिनौ, रथं संयच्छतः—एते एव उच्चिष्ठौ, हे महाबल। अधस्तात् पश्य, नोपरि; अतिक्रमत, पादौ उद्दधात। मा तव तयोः क्षुद्रयोः कूपयोः दर्शनम् अस्तु—त्वं हि स्त्री जातः, हे ब्राह्मण। हे इन्द्र, हरिभिः सह कण्वस्य स्तोत्राय आगच्छ। तस्य दिवि स्थितस्य आज्ञया, दिवं गच्छ, हे दिवाकर। अद्रिः, घोषेण त्वां सोमाय आह्वयतु। तस्य दिवि स्थितस्य आज्ञया, दिवं गच्छ, हे दिवाकर। अत्र, तेषां अक्षः न भग्नः, न शृगालः तान् विक्षिपति। तस्य दिवि स्थितस्य आज्ञया, दिवं गच्छ, हे दिवाकर। अत्र, कण्वाः त्वां साहाय्याय, बलस्य लभाय, आह्वयन्ति। तस्य दिवि स्थितस्य आज्ञया, दिवं गच्छ, हे दिवाकर। अहं तुभ्यं सुतानि अग्रम् उपनयामि, यथा वृषभः प्रथमं पातुम् इच्छति। तस्य दिवि स्थितस्य आज्ञया, दिवं गच्छ, हे दिवाकर। गृहिण्याः इव प्रज्ञया सर्वतः नः रक्षायै आगच्छ; तस्य दिवि स्थितस्य आज्ञया, दिवं गच्छ, हे देव, हे ज्योतिदा। आगच्छ, हे महाबल, महाधन, सहस्रद, शतद; तस्य दिवि स्थितस्य आज्ञया, दिवं गच्छ, हे देव, हे ज्योतिदा। मनुना नियुक्तः ऋत्विक् त्वां अत्र देवेषु स्तोत्र्यं आनयिष्यति; तस्य दिवि स्थितस्य आज्ञया, दिवं गच्छ, हे देव, हे ज्योतिदा। तव मदिताः हरयः, श्येनपक्षवत्, त्वाम् अत्र वहन्ति; तस्य दिवि स्थितस्य आज्ञया, दिवं गच्छ, हे देव, हे ज्योतिदा। आगच्छ, हे आर्य, सर्वतः, सोमपानाय स्वाहाकृते; तस्य दिवि स्थितस्य आज्ञया, दिवं गच्छ, हे देव, हे ज्योतिदा। आगच्छ, स्तोत्रं शृण्वन्, एषां ब्रह्मेषु रमे, अत्र स्पर्धायाम्; तस्य दिवि स्थितस्य आज्ञया, दिवं गच्छ, हे देव, हे ज्योतिदा। आगच्छ तव युक्तैः, संहृतैः, सुप्रयुक्तैः अश्वैः; तस्य दिवि स्थितस्य आज्ञया, दिवं गच्छ, हे देव, हे ज्योतिदा। पर्वतान्, समुद्रस्य उन्नतान्, त्वं आगच्छ; तस्य दिवि स्थितस्य आज्ञया, दिवं गच्छ, हे देव, हे ज्योतिदा।