एकः शुद्धः महाबलवान् तीक्ष्णायुधधारी हस्ते अपां चिकित्सकः अस्ति। स एव एकाकी मार्गं रक्षति, चौरवत्, सः सर्वाणि निधीनि जानाति। सः विस्तीर्णपदः त्रिणि पदा अतीत्य यत्र देवाः सन्ति तत्र प्रमोदन्ति। द्वौ सहचरौ एकेन सह गच्छतः, परदेशवासीव निवसतः। द्वौ राजानौ दिवि स्थानं स्थापयतः, आदर्शरूपेण, घृतधाराभिः संयुतौ। केचन गीतं रचयन्ति, तेन सूर्यं प्ररोचयन्। हे देवाः, युष्माकं मध्ये न कश्चन शिशुः न बालकः, सर्वे एव महान्तः। एवं स्तुताः भवन्तः उपविशत, रिपुघ्नाः, त्रयस्त्रिंशत् मनोः पूज्या देवाः। यूयं अस्मान् रक्षत, अस्मान् त्रात, अस्मत्संदर्भे वदत; नः पितृयाणात् मानुष्यपथाच्च दूरं मा नयत। ये देवाः अत्र सन्ति, सर्वे विश्वदेवाः च वैश्वानरः च, अस्मभ्यं गोअश्वानां विस्तीर्णं शरणं दत्त। यः यजति, यः हवनं करोति, यः सोमं पिण्डयति पक्वं च करोति, सः मन्त्रेण इन्द्राय स्वं प्रकाशयति। यः तस्मै पिष्टं ददाति, शीघ्रं सोमं प्रयच्छति, सः शक्रेण आपदः विमुच्यते। तस्मै देवयुता ज्योतिष्मती रथः प्रादुर्भवति, सः सर्वान् शत्रून् विजित्य समृद्धिम् आप्नोति। तस्य गृहे, सुतसम्पन्ने, इळा दुग्धपूर्णा प्रतिदिनं अक्षयम् आप्यायनं ददाति। ये दम्पती संयुक्तचित्तौ सोमं पिण्डयतः, सह शीघ्रम् आगच्छतः, ताभ्यां देवाः नित्यं सौभाग्यं ददाति। ये आर्याः अत्र सुव्यवस्थिते यज्ञस्थले उपगच्छन्ति, धनस्पर्धासु न कदापि पराजिताः। ते देवग्रहं न जह्युः, न च द्विष्टाः भवन्ति, सदा महाकीर्त्या दीप्ताः। पुत्रैः कन्याभिः च दीर्घायुषः सुखम् उपभुञ्जते, उभौ सुवर्णाभरणैः भूषितौ। ये कर्मणां कर्तारः, धनं लब्धवन्तः, ते अमृतत्वाय अस्मान् हर्षयन्तु; रोमशं चर्म अपहृत्य देवेषु हविः ददातु। पर्वतानां, नदीनां, विष्णोः च संगतिं वयं रक्षां वृणीमहे। पूषा, श्रीः, लक्ष्मीः, स्वस्ति, विश्वधारिण्यः आगच्छन्तु; विस्तीर्णः पन्थाः स्वस्तये नयतु। अक्षिता, अहिंसिता, सर्वाः देवचिन्ताः आदित्यानां शीघ्रं अत्र आगच्छन्तु। मित्रः, अर्यमन्, वरुणः च अस्माकं रक्षिणः भवन्तु, सत्यस्य मार्गाः अस्माकं सुगमाः स्युः। स्तुत्या वयं अग्निं प्राचीनं निधीनां देवम् आह्वयामः; वयं तम् अर्चयामः, प्रियं मित्रमिव, यः क्षेत्रे विजयाय सहायः। देवेषु वा वीरः, यः श्रद्धया यजते, सः सर्वत्र विजयी भवति। यजमानः न हानिं प्राप्नोति, न सोमपेषः, न देवपूजकः; श्रद्धया यः देवां यजते, सः शत्रून् विजयति। न कश्चन कर्मणा, न स्त्रियाः, न कामेन नश्यति; श्रद्धया यः देवां यजते, सः शत्रून् विजयति। अत्र वीर्यम् अस्ति, अश्वसम्पद् अपि; श्रद्धया यः देवां यजते, सः शत्रून् विजयति। अथ कण्वानां कर्माणि इन्द्रेण गीत्या उद्घोष्यन्ताम्; सोमस्य मदस्य च कीर्तिः वदतु। सः यः श्रबिन्दं, अनर्षणिं, पिप्रुं, दासं धनुष्मन्तं हत्वा, आपो भीषणा विनाशयत्। त्वं अर्बुदस्य विस्तारं, उन्नतं गिरिं च प्रसारयः, इन्द्र; तेन त्वं वीर्यम् अदर्शयः। तम् प्रसिद्धं, धीरम्, शीघ्रगं, गिरितः इव, अहम् आह्वये सहायाय, सुवहं च। सः सोममदेन हृष्टः, वृषभस्य अश्वस्य च गोष्ठं भिनत्ति, वीर, यथा दुर्गं। यदि त्वं, सोमपेषेण वा स्तुत्या वा तुष्टः, अस्मासु मनः स्थापयः, तदा सानुग्रहः समीपं आगच्छ। वयं ते गायकाः, इन्द्र, गीतप्रिय, त्वं सोमपः, अस्मान् विजयी कुरु। आनन्देन अस्मभ्यं पुष्टि भागं आनय; त्वं दातृ, बहुधनः असि। गाः अस्मभ्यं ददातु, सुवर्णं अश्वांश्च ददातु; दानैः वयं बलं संयच्छामः। बृहदुक्तं शीघ्रकर्माणं सहायाय आह्वयामः; सः हितं करोति। सः, सभायामपि, यस्य शक्तिः सत्यं, वृत्रहा, गायकान् धनैः यच्छति। सः शक्रः अपि, इन्द्रः सर्वैः सहायैः, अस्मभ्यं बहुधा दानानि दातु। एवं ऋचः एकस्रवन् कथा रूपेण प्रवहन्ति, यत्र देवाः, ऋषयः, यजमानाः, सोमः, इन्द्रः च स्वस्वं तेजः, कृपा, विजयम्, सौभाग्यं च वितरन्ति, सर्वे च श्रद्धया, स्तुत्या, यज्ञेन च परस्परं संबद्धाः भवन्ति।