यद् यद् दिव्यसागरात्, अथ वा धनसदनात्, अमृताः, भवन्तः यच्छन्ति, अहं तद् श्रुतवान्। नदीनां मध्ये, अश्विनौ, सुवर्णप्रवाहा सिन्धुः भवद्भ्यां शीघ्रतराऽस्ति, श्वेताश्वयुक्तया रथेन वह्यमाना। तौ अश्विनौ, तेजस्विविद्यया स्मरन्तौ, दीप्तरथेन, यशसा सहिता, अस्मान् पालयतम्। ततः, हे बृहत्, रथं युञ्जस्व; हे दयालो वायो, हविषः प्रीतिं गृहाण; सोमं मधुमन्तं पिब, अस्माकं यज्ञे प्रविश। वायो, त्वष्टुः बन्धो, अध्वरस्य पतिः, अद्भुत, त्वदीयं वरेण्यम् वृणीमहे। वयं वायुम् इच्छामः, धनस्य स्वामिनं, त्वष्टुः बान्धवम्; सोमवन्तः जनाः तस्य तेजः कामयन्ते। वायो, शुभ्रात् दिवः आगच्छ, अस्मभ्यं शुभाश्वान् आनय; विस्तीर्णपक्षेण रथेन महत्त्वं आनय। त्वां वयं, शीघ्रतमेषु श्रेष्ठं, नराणां गृहेषु आह्वयामः; अश्वपीठे न, किंतु शिलायाम् स्तोत्रेण। एवं, वायो, देव, अस्माकं मनःप्रिये, अग्रे, बलम्, आपः, प्रज्ञां च ददातु। अग्निः ऋत्विज् इव आहूतः, शिलाः, यज्ञकुशा, तैः सह; स्तोत्रेण अहम् मरुतः, बृहस्पतिं, देवांश्च, तेषां श्रेष्ठरक्षणाय उपसर्पामि। भवन्तः गवां, पृथिव्याः, वृक्षाणां, उषसः, रात्र्याः, ओषधीनां च पर्येति; सर्वज्ञाः वसवः अस्माकं चिन्तानां रक्षकाः स्युः। अग्ने, पुरातन देवेषु, यज्ञः प्रगच्छतु; आदित्येषु, दृढव्रते वरुणे, सर्वत्र दीप्तेषु मरुत्सु। सर्वज्ञाः, मानवहिताय, जगद्वृद्धयै, वसवः उग्राः; सुरक्षितया, सर्वज्ञाः, अस्मभ्यं निरपायं कवचं ददतु। सर्वे देवाः, एकचित्ताः, अद्य अस्मान् आगच्छन्तु; स्तोत्रेण, गीतैश्च, मरुतः, दिव्या अदितिः, महत्यां सदन्यां, सन्निधिं कुर्वन्तु। मरुतः, प्रियाहव्यानि, अश्वयुक्तानि, आगच्छन्तु; इन्द्रः, वरुणः, बलिनः, आदित्याश्च अस्माकं यज्ञकुशे उपविशन्तु। वयं, समिद्धकुशैः, श्रद्धया हविषा, सोमम् अपेष्य, वरुणम् आह्वयामः, यथा नरः अग्निम् आह्वयेत्। मरुतः, विष्णुः, अश्विनौ, पूषा, अच्युतया धिया आगच्छन्तु; इन्द्रः, पूर्वज्येष्ठः, वृषा, वृत्रहा, दातृभिः सह, ये स्तुयन्ते, आगच्छतु। देवाः, अस्मभ्यं अखण्डं, सुरक्षितं शरणं ददतु; वसवः, न दूरात्, न समीपात्, यस्य रक्षां कुर्वन्ति, तं कश्चन न हिंसति। भवन्तः, धर्मिष्ठाः, स्नेहबन्धवः; स्थायिनः सहायः; भूतपूर्वं च वर्तमानं च कल्याणं शीघ्रं वक्त्रं कुर्वन्तु। अहं, यूयं स्तुताः, वः स्तुत्यं यशः कामये; नम्रः, सर्वज्ञः, अन्यमिव, उपगच्छामि। सूर्यः, तेजस्वी नेता, उदितः, उच्चैः स्थितः; द्विपदः चतुष्पदाः च, शीघ्रगामिनः, शयनेषु विश्रान्ताः। प्रत्येकं देवम्, सहायाय, अनुग्रहाय, बलप्राप्त्यै, दिव्यया धिया स्तुवन्तः, आह्वयामहे। देवाः, मनोः कृते, एकचित्ताः, सर्वे दातारः; ते अद्य, च परं, अस्माकं मार्गज्ञानाः स्युः। यूयं, अनघाः, स्तुत्येषु स्तुता; न कापि माया, हे वरुण, हे मित्र, तं मर्त्यं व्याप्नोति, यः भवद्भिः विधिं पालयति। यः भवद्भ्यः अनुग्रहाय सेवते, सः समृद्धिं, महतीं संपदं तिरति; सः धर्मेण संतति युक्तः, अविघ्नः, सर्वतः वर्धते। विना भवन्तं, सः संघर्षम् आप्नोति; सुभगैः नेतृभिः, सः मार्गं याति; अर्यमन्, मित्र, वरुण, दातारः, येषां कृपया, तं रक्षन्ति। समतलेऽपि, भवन्तः तस्य कृते अवतीर्यन्ते; क्लेशेऽपि, सरलमार्गं ददति; एष वज्रः, समीपेऽपि, अस्मद् दूरं, वर्धमानः, नश्यतु। यदद्य, सूर्यस्योदयसमये, प्रियशासनाः, भवन्तः ऋतं स्थापयन्ति; यदस्तमये, यदुत्थाने, मध्याह्ने दिवि, सर्वज्ञाः, तदपि। अथवा, हे महाबलिनः, रात्र्याः समीपे, यद् ऋतं स्थापयन्ति, शरणं यजमानस्य, तत्र वयं, वसवः, सर्वज्ञाः, समीपे तिष्ठेम। यदद्य, सूर्यस्योदयसमये, वा मध्याह्ने, यदनुग्रहं मनवे, यजमानाय, प्राज्ञाय दत्तं, तत् नो दत्त। वयं तद् भवद्भ्यः महद् दानं वृणीमहे, हे अधिपाः, यथा पुत्रः बहुं भरणं वृणुते; तद् आदित्याः, हविषा, प्राप्तुं यच्छेम, येन वयं धनं न हीयेम। ते त्रिंशत् त्रयश्च देवाः, ये हविषि उपाविशन्, द्विविधं भोजनं जानन्तः। वरुणः, मित्रः, अर्यमा, ये अनुग्रहं ददति, अग्निः, तेषां भार्याभिः सह, वषट्कारहूता। ते रक्षिणः, अव्ययाः, अस्मान् उपरि अधः च, अग्रतः च, सर्वशक्त्या पालयन्तु। यथा देवाः इच्छन्ति, तथा अत्र भूयात्; न कश्चिदपि, नापि रिपुर्मानुषः, तेषां भागं हरतु। सप्त तेषां सप्त शूलानि, सप्त महिमानः; सप्तधा ताः शोभाः स्थापिताः। एकः, पिङ्गलः, अद्वितीयः, बलवान्, तरुणः, सुवर्णरथं युनक्ति। एकः, तेजस्वी, प्राज्ञः, देवानां मध्ये, गर्भे प्रतिष्ठितः। एकः, स्थिरः, देवेषु, हस्ते लोहकुठारं धारयति। एकः, हस्ते वज्रं धारयन्, सज्जः, तेन शत्रून् हन्ति। एवं, ऋषिः, देवताः, यज्ञं, हविर्द्रव्याणि, स्तोत्राणि च, श्रद्धया योजयन्, तेषां कृपां, रक्षां, तेजः च प्रार्थयति।