इन्द्रस्य महिम्नः स्तोत्राणि यथा चक्राणि चक्रुः, यथा नदीनां प्रवाहः सागरं प्रति, तादृशं स्तोत्रं गृहीत्वा, इन्द्रः कौशलस्य च सङ्गठनेशः, बलवतः, पर्वतम् आलम्ब्य प्रकाशमानः चढ़ति। तुर्वनः, धूल्यां च उत्साहे च महत्त्वेन प्रकाशते; तस्य बलं पर्वतस्य वज्रवृष्ट्या सह जलदस्य प्रकाशवत्। यस्य प्रसन्नतायाः, शुष्णं जादूगरं दमनं कृत्वा शत्रुं हर्षयति। यदा दिव्यशक्तिः उत्तेजितं भवति, इन्द्रं प्रोत्साहितं करोति, यथा प्रातः सूर्यं प्रोत्साहितं करोति। सः साहसबलवतः अंधकारं निवारयति, धूलिं उन्नम्य, गर्जनस्वरः महाशक्तिमान्। यदा त्वं दृढं आकाशं व्याप्तं करोति, इन्द्र, त्वं तव बलात् उन्नतः; सोमस्य रसस्य आनन्दे, सर्पं द्रुतं कृत्वा, जलानि च समुद्रं मुक्तं करोति। त्वं इन्द्र, आकाशस्य स्थम्भं तव बलात् स्थापितं, पृथिव्यां च तव महत्त्वेन। सोमस्य आनन्दे, सर्पबन्धान् भङ्क्त्वा जलानि मुक्तं करोति। अहं तव महाशक्तिम्, धनस्य महाप्रभो, स्तोत्रं अर्पयामि, यः सत्यशक्तिः प्रसिद्धः। यथा जलानि प्रवाहितानि, तस्य दानं सर्वेषां सुलभं; तस्य बलं अदृश्यं अस्ति। ततः, हे सर्वजनसुखद, तव आज्ञया सर्वजनाः हर्षन्ति; जलानि प्रवाहितानि यथा अर्पणं, अर्पणानि वहन्ति। यदा पर्वते इन्द्रस्य स्वर्णवज्रं, सुखदं, न बाधितः। तस्मिन् भव्ये, स्तोत्रं अर्पयामि, यः अद्भुतः, यः आह्वानं करोति, यः प्रकाशं ददाति। हे इन्द्र, एते वयं—यः अनेकैः स्तुतेन स्तुताः—यः तव कृते बलं कार्यं कुर्वन्ति। त्वं न केवलं इन्द्र, स्तोत्राणां गायकः, किंतु वाचां समन्वितः; यथा पृथिवी संजाता, तथा स्वीकर्तुं कृपया। अस्मिन वर्धमानं, इन्द्र, तव वीर्यं महान्; वयं तव, हे दयालु। गायकस्य इच्छां पूर्तिं कुरु। विशालं आकाशं तव बलं अनुसरति, एषा पृथिवी अपि तव शक्तिम्।