दिवा च नक्तं च त एव महान्तः सुमनसः नः नौमिव सुरक्षितुं वहन्तु, तेषां च छत्रेण वयं निरापदः स्याम। वयं निरापदाः तं दानं विष्णुं प्रार्थयामः; हे स्वयंचरिणि सिन्धो, पूर्वेषां धीयानां कृते अस्माकं शृणु। वयं तां उत्तमां श्रेयसीं च रक्षां वृत्याम, यां मित्रावरुणार्यमणः पान्ति। सिन्धुः, आपः, मरुतः, अश्विनौ, इन्द्रः, विष्णुश्च, सर्वे मिलित्वा सौम्यभावेन अस्मान् रक्षन्तु। ते हि, हे नरः, सर्वेषां रिपूणां प्रहारं निवारयन्ति; तीक्ष्णतरंगमिव, बलवन्तः शत्रून् प्रतिनुदन्ति। स एव सर्वस्य ईशः, दूरदर्शी, सर्वतः पश्यति; तस्य विधानानुसारं वयं चरामः। प्राचीनेश्वरस्य वचांसि अनुसृत्य, वयं मित्रस्य च दीर्घश्रुतस्य वरुणस्य च विधीन् अनुवर्तामः। यः दिवः अन्तान् रश्मिना माप, पृथिव्या अपि—सः स्वमहिम्ना दिवं पृथिवीं च पूरयत्। प्रकाशः दिवः आश्रमे उदितः; स एव सूर्यः, अग्निवद् दीप्तिमान्, प्रज्वलितः, शोभमानश्च। सः वाचः स्वामी, विस्तीर्णस्य प्रकाशस्य च, पश्युना समृद्धस्य च धनस्य; स एव पोषणस्य, गोचरस्य च अधिपः। तं सूर्यं, अहनि च सायं च, अहं पृथिवीं दिवं च तस्य निवासाय आह्वयामि; सः सदा अस्मासु समृद्ध्या उद्यतु। शिघ्रगैः पथिषु, दीप्ताश्वैः, अहं तं रथं स्तौमि, यः युक्तः, शोभनैः भूषणैः अलंक्रियते। एते मम अश्वेषु शीघ्राः, दीप्तिमन्तः; तथा च मानवानां सभासु कृतानि कर्माणि। लग्नैः च शिप्रैः, प्रेरिताः ऋषयः, नूतनया धिया, बलेन शीघ्राश्वैः सहिताः, सभायाः आसने समागच्छन्ति। अहं युवानां रथं आह्वयामि, स्तुत्याय, श्लाघ्येषु; यूयं बलवन्तः, अव्यथमानाः, बहुधनवन्तश्च। यूयं रम्याय, महतीनां कुलाय, अनुग्रहम् दत्ते, हे नासत्यौ; सहायेन, शक्तिमन्तौ, धनवन्तौ च आगच्छथः। अद्य वयम् उपहारैः वां आह्वयामः, हे अश्वदायिनौ, धनदायिनौ; बहुदानं दत्ते, रात्रिः च रक्षथः। वां श्रेष्ठः रथः, हे अश्विनौ, यातु, प्रख्यातवीरौ; यशसे, स्तुतये, समीपं आगच्छथः, दृश्यौ भूत्वा। आहूतेष्वपि, हे अश्विनौ, अस्मान् चिन्तयथः, धनदायिनौ; हे रुद्रौ, अस्मान् रिपोः पारं नयथः। अद्भुतौ, यूयं शीघ्रं सर्वं मनुष्यं गच्छथः; मधुर्णवर्णं चिन्तनम् प्रेरयथः, सौन्दर्यस्य अधिपती। आगच्छथः, हे अश्विनौ, धनेन, सर्वसमृद्ध्या, बलवता; उदारौ, वीर्येण, नित्यदानैः सह। माम्, हे इन्द्र नासत्यौ, अयं हविः प्रति आगच्छथः; अद्य, हे देवाः, अन्यैः देवैः सह सन्निपत्य। वयं हि वां आह्वयामः, सोमेन, अश्वैः, गोभिः च; आगच्छथः, हे प्रज्ञावन्तौ, अनुग्रहैः, आशिषा च। अश्विनौ, वीरौ, स्तौति; यशसे, हविषे च आह्वयति; समीपं आगच्छथः, शीघ्रगामिनौ, मायाविनः अपसारयताम्। यूयं वैयश्वस्य श्रुतवन्तौ, वीरौ, तम् जानाथः; वरुणः, मित्रः, अर्यमणः च तेन सह एकीभूताः। वां दानैः, हे देवौ, च मार्गदर्शनेन, प्रतिदिनं, महाबलिनौ, माम् उपदिशतम्। यः वां यज्ञैः परिवृतः, वधूमिव अलंकृताम्, सेवते, हे अश्विनौ, सः सौन्दर्यं निर्मिमीत। यः वां विशालं, महादानं च अनुग्रहम् अवगच्छति, श्रेष्ठमार्गम् इच्छन्, तस्य च रथः, हे अश्विनौ, परितः परिक्रामतु। अस्मभ्यं, हे महाश्विनौ, वां बहुधनं, श्रेष्ठमार्गं च आनयताम्; वाक्यैः, यज्ञात् विघ्नान् दूरं कुरुतम्। श्रेष्ठा स्तुतिः हविषां वां दूत्वे आह्वयति, हे अश्विनौ; उपस्थितौ भवतम्। यद् यूयं दिवः समुद्रात्, अथवा धनस्य गृहात् आनयथः, हे अमृतौ, तदहम् अश्रौषम्। नदीनां मध्ये, सिन्धुः हेमपथः, वां शीघ्रतमः, हे अश्विनौ, श्वेताश्वेन युक्तः। वां, हे अश्विनौ, स्मरन्तु, तेजसा, शोभायुक्तेन रथेन, कीर्त्या सह, प्रज्ञया च। रथं युञ्जीत, हे महाबलिन्; पोषणं गृह्णीत, हे सौम्य; वायो, सोमं पिब, यज्ञे प्रविश। वायो, यज्ञस्य अधिप, त्वष्टुः बान्धव, तव अनुग्रहम् वयम् वृणीमहे। वयं वायुम् इच्छामः, त्वष्टुः बान्धवम्, धनस्य अधिपम्; सोमवन्तः जनाः तस्य तेजोऽभिलषन्ति। वायो, शुभात् दिवः आगच्छ, अस्मभ्यं शुभाश्वान् आनय; विशालपक्षेण रथेन महत्त्वम् आनय। त्वां वयं, शीघ्रतमं, नराणां वेश्मसु आह्वयामः; अश्वस्य पृष्ठं न, किंतु शिलां, स्तुत्या। एवं त्वं, हे वायो, अस्माकं मनसि रममाणः, अग्रतः, बलं, आपः, प्रज्ञां च प्रयच्छ। अग्निः होतारं, शिलाः, यज्ञीयं दर्भं च आहूयते; स्तोत्रेण अहं मरुतः, बृहस्पतिं, देवांश्च, तेषां श्रेष्ठां रक्षां प्रार्थयन्, उपसर्पामि।