इदानीं, सोमपाषाणधारिणं महादानवंतं देवं वयं समुपयामः। यद्यपि इच्छाः अन्यत्र गच्छन्ति, तस्य सहायैः शीघ्रं तद् वरेण नो ददातु। धनस्य, विभवस्य, यशसः, बलस्य च प्राप्त्यर्थं, गीतप्रियं नेतारं वयं अन्यं न पश्यामः। सोमं इन्द्राय पातुं समर्पयामः; सः मधुरं रसं पिबति, तस्य दानशीलता तं महत्त्वे प्रेरयति। अश्वयुक्तस्य प्रभवतः, दानाय सिद्धस्य, प्रशंसायाः श्रवणाय समीपं गच्छामि। अश्वयुक्तस्य देवस्य स्तुतिं शृणु। त्वत्तः महान् वीरः कदापि न जातः, न धनसम्पत्तौ, न दाने, न स्पर्धायाम्। सोमपात्रं, उत्तमं मदकं, यजमानः इदानीं समर्पयतु; एवं सततबलवान् वीरः स्तूयते। इन्द्रः, अश्वयुक्तेषु स्थिरः, पूर्वं स्तुतिः तव न थी; तव शक्त्या तव गीतं उन्नतं, न निग्राह्यं। वयं तं पुरस्कारस्य अधिपतिं यशः प्राप्त्यर्थं आह्वयामः; अव्यभिचारिणा यज्ञेन तं वर्धयेम। मित्राणि, इदानीं वयं इन्द्रं गीतयोग्यं पुरुषं स्तुमः, यः सर्वजनं एकाकी रक्षितवान्। गवां कामयमानस्य, बलिनः, तेजस्विनः च, वाक् उत्तमा उच्यताम्; सा घृतमधुना मधुरा भवतु। यस्य अप्रमेयाः शक्तयः, यस्य दानशीलता अतिवर्तनीया; प्रकाशवत् तस्य दक्षिणहस्तः सर्वं व्याप्नोति। अश्वमुखं, तरंगं, पुरस्कारविजयं, निग्राहकं इन्द्रं स्तुत्यं; आर्यस्य हिताय, अभिमानीनां जीवितं भक्ताय विभजति। अत एव, दशमं नवमं च वैयस्वं बुद्धिमन्तं, गीतकारेषु स्तुत्यं, इदानीं स्तुत्यं। वज्रधारण, त्वं विनाशस्य मार्गान् जानासि; प्रतिदिनं पदचिह्नवत् शुद्धिं करोति। यद् तव कर्मणि सर्वाधिकं बलं, तत् इन्द्र, आनीय; द्वितीयं कुत्सान् प्रेरय, मा निवारय। इदानीं त्वां नूतनं, कर्मणि सर्वाधिकं, वयं इच्छामः; सर्वविरोधान् त्वं अस्माकं जय। यः सप्तनदीषु पापात्, दरिद्रात् विमुक्तः; दासस्य हन्ता, महाबलवंतं तं वयं नमामः। यथा त्वं उत्तमाय सुषाम्ने धनं दत्तवान्, तथा मित्राय, भाग्यवंताय, अश्वधारिणे धनं ददातु। दानशीलायाः, सोमपेषकायाः पुरस्कारः आगच्छतु; शतशः सहस्रशः गोसम्पद् समृद्धिः। यः ज्ञानी त्वां कौशलाय कौशलयुक्तः पृच्छति, तत्र गुप्तः वलः धनवंतस्य समीपे स्थितः। तौ सर्वस्य रक्षकौ, देवाः, सत्यधारिणौ, यज्ञयोग्यौ, विशुद्धकौशल्येन पूजनीयौ। मित्रः रथपुत्रवत्, वरुणः उत्तमबुद्धियुक्तः; प्राचीनकालाद् तयोः श्रेष्ठसंततिः व्रतेषु स्थिता। सर्वलोकज्ञा माता अदितिः महाबला, तौ राज्याय जातवती, सत्यसम्पन्ना। महान्तौ मित्रवरुणौ, राज्यपतिः, देवौ, शक्तिपतिः, सत्यधारिणौ, यशसि आवृतौ, महाशब्दं घोषयन्ति। बलवंतौ, महत्त्वपुत्रौ, कौशलसंततिः, उत्तमबुद्धियुक्तौ, दानदातृ, गृहेषु समृद्धिं स्थापितवन्तौ। तौ दिव्य-भौमं धनं संयमितवन्तौ; तयोः कृते जलपूर्णा मेघाः चलन्तु। विशालस्य दिवः उपरि, गोसमूहवत्, सत्यधारिणौ, राज्यपतिः, अस्मान् पश्यन्ति; तुभ्यं नमः, सहायौ। सत्यधारिणौ, राज्याय उत्तमबुद्धियुक्तौ, व्रतेषु स्थिरौ, राजौ, प्रभुत्वं प्राप्नुयाताम्। तौ पथं ज्ञात्वा, निर्मलदृष्ट्या, नेत्रैः अपि न निमीलयतः; सततं जाग्रतः, न दूरं पश्यतः। देवी अदितिः, अश्विनौ, मरुतः च वर्धमानबलाः अस्मासु अनुग्रहं कुर्युः। दानशीलाः, नौवत्, दिवा रात्रौ अस्मान् सुरक्षितवन्तः; अव्यथिताः तयोः संरक्षणेन एकत्र भवेम। अव्यथिताः वयं विष्णुं दानशीलं इच्छामः; पूर्वेच्छायै, आत्मगत्याः सिन्धोः श्रवणं कुरु। वयं तं उत्तमं, सर्वाधिकप्रियं संरक्षणं व्रजामः, यं मित्रः, वरुणः, अर्यमा रक्षन्ति। सिन्धुः, आपः, मरुतः, अश्विनौ, इन्द्रः, विष्णुश्च, सर्वे एकत्रिताः अनुग्रहयुक्ताः अस्मान् रक्षन्तु। त एव, मनुष्या, शत्रोः आक्रमणं निवारयन्ति; तीक्ष्णतरंगवत्, महान्तः आक्रान्तारः प्रत्याहारयन्ति। सः एकः, सर्वस्य अधिपतिः, दूरदर्शी; तस्य विधिनुसारं वयं चलामः। राज्यस्य प्राचीनवाक्यान् अनुसृत्य, मित्रस्य, दूरश्रुतस्य वरुणस्य विधिं वयं अनुगच्छामः। यः दिवः अन्तान् किरणेन मापयामास, पृथिव्याः; सः दिवं पृथिवीं च महत्त्वेन पूरयामास। दिवः आश्रयस्थले प्रकाशः उदितः; सः सूर्यः, अग्निवत् दीप्तिमान्, प्रज्वलितः, तेजस्वी। सः वाक्पतिः, विस्तीर्णस्य, विशुद्धस्य वाक्यस्य, गोसम्पदस्य च अधिपतिः; सः पोषणस्य, चराय भूमेः च स्वामी।