अथाश्विनौ सम्पूज्य, दिव्यरत्नेभ्यः समृद्धं सुवर्णपात्रयुक्तं रथं आरोहतुं प्रार्थ्ये। तौ पुष्टिदायकानि दानानि योजयन्तु। येन साधनविधिना पूर्वं पक्तं रक्षितवन्तौ, येनाध्रिगुं, येन बभ्रुम्, तेनैव अश्विनौ, त्वं शीघ्रं स्माकं समीपं गच्छतम्, रोगिणां व्याधिं शमयतम्। यदा अध्रिगूणां गावः, हे अश्विनौ, अद्यापि वयं स्तोत्रकुशलाः स्तोत्रैः त्वां आह्वयामः। तैः साधनैः, हे वीर्यवन्तौ, सर्वत्रगौ, सर्वशक्तिमन्तौ, मम आह्वानं प्रतिगृह्णीतम्; येन महता पुष्ट्या युवां कृविं समृद्धिं नीतवन्तौ, तेनैव अत्र आगच्छतम्। तैरेव साधनैः, हे अश्विनौ, अहं स्तोतारः अद्यापि युवां आह्वये; तेषां नमस्कुर्वे। प्रातःकाले, सूर्यायमानसमये, यात्रासमये, हे रूपमद्भ्यौ, रुद्रनयनौ, तैः एव स्माकं रक्षां कुरुतम्; न स्माकं मर्त्यशत्रवे, न कोपाय रुद्राय, ज्ञातुं प्रयच्छतम्। सुगमाय मार्गाय, सुगमनाय, प्रातःकाले, रथेन वा, शक्तिभिः वा, अश्विनौ, पितरं पुत्रः इव स्नेहात् आह्वये। मनसापि शीघ्रता, हर्षपूर्णता, दूरादपि त्वरया सहाय्येन, बहुभिः प्रियैः दानैः, युवां स्माकं समीपं प्रतिपद्यतम्। अश्विनौ, अश्वयुक्तेन पन्था आगच्छतम्, मधुपानौ, नरौ, गावः, हिरण्येन च, आश्चर्यवन्तौ। उत्तमेन पुरस्कारैः, उत्तमवीर्येण, उत्तमधनेन, दुष्टेन अजय्येन, युवयोः आगमनस्य समये, अश्विश्रेष्ठौ, सर्वाणि वराणि प्राप्नुयाम। अथ पृथिव्याः कृपां काङ्क्षमाणाः, जातवेदसे हविर्दद्म, यस्य धूमः सञ्चरति, यस्य ज्वाला न गृह्यते। सर्वजनदमनं, अग्निं, सर्वचेतसां, गीतैः स्तौमि; येषां रथाः स्पर्धां यान्ति, तानपि वन्दे। यस्य न किञ्चिद्विघ्नं, बलीयांसं, यस्य पुष्टिः, समृद्धिश्च न निरुध्येते; स यज्ञे धनं प्राप्नोति। तस्य ज्वाला प्रबुद्धा, दीप्तिमती, अमृतरूपा; भक्षयितुः, दीप्ततेजसः, गणनायकरूपस्य शोभा स्फुरति। सम्यगाचार्य, स्तुत्य, देवीकृपया, उत्थाय, महता प्रकाशेन, अग्ने, विराजस्व। अग्ने, उत्तमैः स्तवैः आगच्छ, हविर्हरः सदा भूत्वा; यथा त्वं दूतः, हविर्हरः अभूत्। अग्निं प्राचीनं, नरां होतारं, अस्माभिः स्तुत्वा, वाणीं समर्पयामः। यज्ञैः तं सम्प्राप्नुमः, यः अद्भुतवीर्यः, स्नेहिनः प्रबोधयन्ति, जनानां सखा, सत्यः। ऋतस्थाः, अमृताः, यज्ञकर्तारः, वचनैः तं समीपं गच्छन्ति, श्रद्धायाम् रममाणाः। नः यज्ञाः, सुव्यवस्थिताः, तस्मै मह्यं अङ्गिरसां श्रेष्ठाय, प्रसिद्धाय होतृवरे, गच्छन्तु। अग्ने, तव ज्वलन्त्यः ज्वालाः, अमृताः, दीप्तिमन्तः, बलिष्ठाश्वानिव। अतः, बलिन्, अस्मभ्यं धनं, उत्तमं वीर्यं प्रयच्छ; सन्ततौ, सुतानां, संग्रामेषु, अस्मान् पालय। यदा जनस्य नाथः, तीक्ष्णः, मानवेषु प्रीतः, अग्निः सर्वान् आपदः प्रत्याख्याति। शृणु, अग्ने, मदीयं नूतनं स्तोत्रम्, वीर्यवन्तं जनस्य नाथम्; तापेन मायाविनः, राक्षसान् दह। न कश्चन मर्त्यशत्रुः, यः अग्नये हविर्ददाति, तं चातुर्येण जयेत्। ऋषिः, धनकाङ्क्षी, त्वां स्तौति, त्वं दानपते, शीघ्रग; महद्वित्ताय त्वां ज्वालयामः। उशना काव्यः त्वां होत्रारं न्ययोजयत्; यजमानः त्वां जातवेदसं मनवे चचयौ। सर्वे देवाः त्वां दूतं कृत्वा, त्वं देव, प्रथमः, यज्ञीयः, श्रवणीयः अभवः। एवं, अमृतम् एनम्, दीप्तिमन्तम्, कृष्णधूमपथं, उच्चैः पतन्तम् अग्निं, मनुष्यः दूतं कुर्यात्। तम् आह्वयामः, यस्य स्रुचः सन्नद्धाः, शुद्धज्वलाः, अग्निं जनानां, अजरं, प्राचीनं, स्तुत्यं। यः, हविर्ददाति, अग्नये, स मर्त्यः, बहु पुष्टिं, वीर्यश्रीं च प्राप्नोति। जातवेदसे, अग्नये, आद्याय, पुरातनाय यज्ञेषु, हविसंपन्ना स्रुक् श्रद्धया गच्छति। एतेन, श्रेष्ठेन, बहुलबुद्धिना स्तवैः, अग्निं दीप्तज्वालं, अश्वसमृद्धिं, सेवामहे। अधुना, उच्चैःश्रोतसम् अग्निं स्तोत्रैः, उच्चैः यूपैः, वैयश्वस्य ऋषेः यौवनमग्निं स्तौमः। धीमन्तः अग्निं, प्राचीनं, मानवजातेर् अतिथिं, वनस्पतिपुत्रं, सहाय्याय आह्वयन्ति। अग्ने, त्वं सर्वेषां मानवानां हविषां मध्ये, महिम्ना परिवृतः, कुशेषु श्रद्धया उपविशसि। अस्मभ्यं बहून् काम्यान् वरान्, पुत्रसमृद्धिं, वीर्यं, कीर्तिं च ददातु। अग्ने, दानशीलस्य, सदा, कनिष्ठ वसोर्, पूजकस्य दानाय प्रेरय। त्वं हि अस्माकं विश्वसनीयः संरक्षकः; अस्मभ्यं, अग्ने, धनसमृद्धिं, पशुसंपदं, महद् वित्तं च वृद्धये ददातु। अग्ने, अस्य यज्ञस्य कीर्तिं वहसि; मित्रं वरुणं च, राजानौ, ऋतज्ञौ, शुद्धबुद्धी, आनीय। इति।