इन्द्रः धनं ददातु, अथवा सरस्वती सौम्या भक्तायै सम्पदः प्रयच्छतु; अथवा त्वं, उज्ज्वलः देवः, यजमानाय धनं दद्यात्। राजा उज्ज्वलः, तथा अन्ये राजानः अपि उज्ज्वलाः, ये सरस्वतीं अनुवर्तन्ते। सः पर्जन्यवत् वर्षं वितनुते, सहस्राणि दशसहस्राणि च ददाति। अत्र अहं आजि सहायाय शीघ्रं रथं आह्वयामि; अश्विनौ, सुप्रार्थितौ, रुद्रस्य मार्गैः युक्तौ, सूर्याय स्थितौ। भुज्यु, प्राचीनजीवः, सुप्रार्थितः, अतीव कामनीयः, स्पर्धायाम् अग्रणीः, तव अनुग्रहेण सहितः, तव रक्षया द्वेषात् तथा अनिष्टात् मुक्तः अस्ति। अत्र, हे अश्विनौ, समृद्धौ देवौ, श्रद्धया, वयं भवां उपसन्नं सहायताय आह्वयामः; यजमानस्य गृहं आगच्छताम्। रथस्य चक्राणि परितः परिभवन्ति; यद् युष्माभिः इच्छ्यते, तत् सम्पद्यते। युष्माकं अनुग्रहः, हे सौन्दर्यस्य अधिपती, वत्साय गौः इव, अस्मान् प्रति शीघ्रं आगच्छतु। युष्माकं रथः, हे अश्विनौ, त्रिपदः, सुवर्णरज्जुयुक्तः, दिवं पृथिवीं च परिभ्रमति; तेन, हे नासत्यौ, प्रसिद्धेन, आगच्छताम्। मनवे प्राचीनं अनुग्रहम् युष्माभिः दत्तम्; दिवि युष्माभिः वृकस्य सह जौ ध्रियते। अद्य, अनुग्रहेण, हे सौन्दर्यस्य अधिपती, हे अश्विनौ, वयं युष्मान् स्तौमः। अस्मान् प्रति, हे अश्विनौ, तुरगाधिपती, सत्यमार्गेण आगच्छताम्, येन मार्गेण त्रिशिरसः त्रसदस्युं च महदधिकाराय प्रेषितवन्तौ। अत्र सोमः युष्माभ्यं पेषितः; हे वीर्यवन्तौ, हे समृद्धधनवन्तौ, सोमपानाय यजमानस्य गृहे आगच्छताम्। रथं आरोहताम्, हे अश्विनौ, धनसमृद्धं सुवर्णपेटिकायुक्तं; पोष्यदानानि योजयताम्। येन उपायेन पक्तं रक्षितवन्तौ, येन अध्रिगुं, येन बभ्रुं अनिष्टात् मुक्तवन्तौ— तेन उपायेन शीघ्रं आगच्छताम्, रोगितं चोपचरताम्। अध्रिगुं गाः, हे अश्विनौ, अद्य अपि आह्वयामः; गीतकुशलाः वयं स्तोत्रैः युष्मान् प्रार्थयामः। तेन उपायेन, हे वीर्यवन्तौ, सर्वत्र आगच्छताम्; महापोष्येन, येन क्रीवं समृद्धं कृतवन्तौ, तेन उपायेन आगच्छताम्। तेनैव उपायेन, हे अश्विनौ, अहं स्तवन् अद्य अपि युष्मान् आह्वयामि; तस्मै नमः विधेयम्। प्रभाते, सूर्ये, यात्रायां च तेन उपायेन, हे सौन्दर्यस्य अधिपती, हे रुद्रमार्गगामिनौ; अस्मान् न मृत्युमित्राय न रुद्रस्य कोपाय ज्ञातुम् अर्हन्तः। सुगमार्गाय, सुगमाय, प्रभाते, रथेन वा शक्तिभिः वा, अहं पुत्रः पितरं यथा आह्वयामि। मनः-वेगेन, हे वीर्यवन्तौ, हर्षपूर्णौ, शीघ्रं सहायैः दूरात् अपि आगच्छताम्, बहुभिः बहुप्राप्तैः दानैः। तुरगसम्पूर्णेन मार्गेण, हे अश्विनौ, मधुपानौ, धनेन, गौभिः, सुवर्णेन च, आश्चर्यवन्तौ आगच्छताम्। उत्तमफलैः, उत्तमवीर्यैः, उत्तमधनैः, दुष्टैः अजेयैः, आगमनस्य समये, हे तुरगाधिपती, सर्वं युष्माकं अनुग्रहम् प्राप्तुम् इच्छामः। भूमेः अनुग्रहम् इच्छत; जातवेदसः यज्ञं कुरुत, यस्य धूमः गच्छति, यस्य ज्वाला न गृहीता। सर्वजनानाम् दमिता अग्निः, सर्वचेतसां, गीतैः; रथान् अपि स्तौमि, ये स्पर्धायाम् प्रतिस्पर्धन्ति। यस्य बाधा नास्ति, हे महाबलिन्, यस्य पोषणं समृद्धिः च न प्रतिबद्धा; अग्निः हवने धनं प्राप्नोति। तस्य ज्वाला उत्पन्ना, उज्ज्वला, अमृताः; भक्षकस्य तेजस्विनः, गणाध्यक्षस्य दीप्तिम्। उत्थाय, हे विधिवत् यजमानः, स्तुतः, देवीस्य दयया, महतीं ज्योतिं प्रकाशय; हे उज्ज्वलः। अग्ने, शुभैः स्तोत्रैः आगच्छ, हविस्सम्पूर्णः सदा; यथा त्वं दूतः अभूत्, हविस्सम्प्रेषकः। अहं अग्निं आह्वयामि, प्राचीनं, मानवस्य पुरोहितम्; एतया स्तुत्या तं पूजयामि, एतया वाचा तं वन्दे। यज्ञैः वयं तं समीपं गच्छामः, यस्य शक्ति अद्भुतम्, यस्य प्रीयन्ते साधवः, सः जनानां मित्रः, सत्ये स्थितः। ऋतस्य सत्याः, अमृताः, यज्ञकर्तारः, वचनैः तं समीपं गच्छन्ति, श्रद्धायाम् रमन्ते। यज्ञाः सुव्यवस्थिताः, सर्वेषां मध्ये सर्वाधिकाङ्गिरसः, सर्वाधिकः पुरोहितः प्रसिद्धः, तं प्रति गच्छन्तु। हे अग्ने, तव ज्वालाः अमृताः, उज्ज्वलाः, महतीः, वीर्यवन्तः अश्वाः इव। अतः त्वं, बलस्य अधिपः, अस्माकं धनं वीर्यं च ददातु; अस्मान् अपत्ये, सन्ततौ, युद्धे च रक्ष। यदा जनाधिपः, तीक्ष्णः, जनानां मध्ये प्रीतः, अग्निः सर्वान् भयन् अपाकरोति। शृणु, हे अग्ने, मम नूतनं स्तोत्रं, हे वीर जनाधिपः; तव तापेन यक्षान् राक्षसान् दह। यो अग्नये हविः दत्तवान्, तं मृत्युमित्रः कुत्सितैः न जयेत्। ऋषिः, धनकामः, त्वां स्तौति, दानवत् त्वां, हे शीघ्रगामिन्; महदधनं प्राप्तुं त्वां प्रज्वालयामः। उशना काव्यः त्वां पुरोहितं नियुक्तवान्; यजमानः त्वां जातवेदसम् मनवे अचयन। सर्वे देवाः त्वां दूतं कृतवन्तः; त्वं, हे देव, प्रथमः, यज्ञाय योग्यः, श्रवणीयः अभवः। अमृतं, उज्ज्वलं, कृष्णपथं, गच्छन्तं अग्निं दूतं कुर्यात्। वयं तम् आह्वयामः, यस्य स्रुवाः सिद्धाः, उज्ज्वलः, विशुद्धज्वालायुक्तः— अग्निं जनानां, अजरं, प्राचीनं, स्तुत्यं।