मरुतः, दानशीलाः, वातस्य औषधिं वहन्ति स्म। सप्त मित्राणि इव ते सन्ति। येन युष्माभिः सिन्धुं रक्षितम्, येन तुर्वं सहायम्, येन क्रीविं प्रीयम्, तेन एव, आनन्ददायकाः यूयं, अस्मभ्यं सौम्यं वरं दत्त, शत्रून् अपसारयन्तु। या काचिद् औषधिः सिन्धौ, आसिक्न्यां, सागरेषु, पर्वतेषु वा अस्ति, तां सर्वां मरुतः, यज्ञसमृद्धिं वहन्तः, स्वदेहेषु धारयन्ति। तया एव अस्माकं पक्षे वदन्तु। रोगिणां व्यथां नुदन्तु, नष्टं पुनः यच्छन्तु। अथ वयं साहाय्यार्थं त्वां, अद्वितीयं, आह्वयामः, यथा नराः गुरुभारं वहन्ति। वयं त्वां, शोभनं धनं दातुं, आह्वयामः। कार्येषु सहाय्यं प्रार्थयामहे; स वीर्यवान्, साहसी, अस्मान् प्रति आगच्छतु। त्वां, इन्द्र, वयं मित्रं सहायकं च वृतवन्तः, बलस्य दातारम्। आगच्छ, अश्वानां नाथ, पशूनां नाथ, क्षेत्राणां नाथ; सोमपतिं, सोमं पिब। वयं, इन्द्र, निर्भराः अपि, त्वाम् एव, बहुमित्रं, प्राज्ञं, शरणम् आगतवन्तः। सर्वैः शक्तिभिः, वृषन्, सोमपानाय आगच्छ। तव विहगाः, गोष्ठे एव, मधुरे सोमरसे उपविशन्ति, वक्तुम् उत्सुकाः; वयं त्वां, इन्द्र, स्तौमः। भक्त्या त्वाम् उपसर्पामः, त्वां प्रति वदामः; किमर्थं तव अनुग्रहः पुनः पुनः निरुद्धः? इच्छाः सन्ति, हर्यश्व, ताः पूरय; वयं चिन्तयामः, त्वं दातासि। इन्द्र, वयं त्वदीया नवमित्राणि अभवाम; शतक्रतो, पूर्वं न त्वां न तव प्राचीनं मार्गं विद्म। तव मैत्रीं, वीर, आनन्दं च विद्म; तस्मात् त्वां वज्रिन् इच्छामः। अस्मान् स्पृहणीयेषु स्पर्धासु, गोषु, शोभय। यः पूर्वं अस्मभ्यं एतत् धनं अदात्, तं वयं स्तौमः; मित्रवत्, इन्द्रं सहाय्याय प्रार्थयामः। स सुमेधाः, हर्यश्वः, जनान् हर्षयन्, अस्मभ्यं गाः अश्वांश्च ददाति, शतं शताय गायकेभ्यः। त्वया, वृषन्, तव वीर्येण, प्राणिनं प्रति वदामः, गोमति जनसमाजे। वयं, बहुधा आहूत, स्पर्धायां विजयिनः स्याम, कर्मसु स्थिताः स्याम। शत्रून् सह नरैः हन्याम, शृण्वेम, इन्द्र, अस्माकं धियः पालय। त्वं अनान्ध्रः, अनृणः, इन्द्र, स्वतन्त्रः जातः; युद्धे प्रवृत्तिं इच्छसि। त्वं धनिनं न मित्रत्वाय विन्दसि; तव बलवन्तः अश्वाः पिबन्ति। यदा आपः संनयसि, तदा त्वं पितृवत् आहूयसे। न तव मित्राणि दुर्बलानि, न मूढानि, इन्द्र, स्युर्हि; वयं यज्ञे उपविशेम। न गवां दानं अस्मद् अपगच्छतु, न तव अनुग्रहः नश्येत; स्थिरानपि, प्रभो, कम्पयसीति; त्वद् वदान्यं प्राप्नुयाम, न हि त्वत्तः अपहृत्य। इन्द्रः धनं दद्यात्, वा सरस्वती, सौम्या, दद्यात्; वा त्वं, शोभन, यजमानाय। राजा शोभनः, तथा अन्ये राजानः, ये सरस्वतीं अनुयान्ति। पर्जन्य इव, वर्षेण प्रावृष्य, सहस्रं दशसहस्रं च ददाति। अद्याहं शीघ्रं रथम् आह्वये; अश्विनौ, सुप्रार्थितौ, रुद्रमार्गौ, सूर्याय स्थितौ। भुज्युः, प्राचीनजीविः, सुप्रार्थितः, स्पर्धासु श्रेष्ठः, युष्माभ्यां अनुगृहीतः, द्वेषं व्यथां च वर्जयन्, रक्षितः। अत्र, अश्विनौ, विपुलौ, देवौ, भक्त्या, उपह्वयामः; साहाय्यार्थं यजमानस्य गृहम् आगच्छेताम्। रथस्य युष्माकं चक्राणि परिवर्तन्ते; यद् इच्छथः, तत् सम्पद्यते। युष्माकं अनुग्रहः, सौम्यौ, धेनुरिव वत्सं प्रति, अस्मान् प्रति धावतु। त्रिभिः स्थाणुभिः युक्तः रथः, सुवर्णरश्मिभिः, दिवं पृथिवीं च परिभ्रमति; तेन, नासत्यौ, आगच्छतं, सः प्रसिद्धः अस्ति। मनवे युष्माभिः प्राचीनः अनुग्रहः दत्तः; दिवि वृकः यवम् आकर्षथः। अद्य, सौम्यौ, अश्विनौ, तव अनुग्रहेण स्तौमः। पथिभिः सत्यैः, अश्विनौ, शीघ्रयाजिनौ, त्रिसिरसं त्रसदस्युं च महद्वर्चसं प्रावर्तयतम्। एष सोमः, अश्मभिः पिष्टः, युष्माकं कृते, वीर्यवन्तौ, बहुधनौ; सोमपानाय, यजमानस्य गृहे, आगच्छतं, पिबतं। रथं, अश्विनौ, धनसमृद्धं, सुवर्णपात्रं, आरोहतं; पोषणं योजयतं। येन पक्तं रक्षितवन्तौ, येन अध्रिगुं, येन बभ्रुम्, अनघम्, तेन अश्विनौ शीघ्रं आगच्छतं, रोगिणं पालयतं, स्वस्थं कुरुतं। यदा अध्रिगूणां गावः, अश्विनौ, अद्यापि, आवहाम; वयं गीतकुशलाः स्तोत्रैः। तैः उपायैः, वीर्यवन्तौ, मम आह्वानं प्रति आगच्छतं, सर्वव्यापिनौ, सर्वशक्तिमन्तौ; महता पोषेण, येन क्रीविं पुष्टवन्तौ, तेन आगच्छतं। तैः उपायैः, अश्विनौ, अहं स्तोतृ, अद्यापि आह्वये; ताभ्यां भक्त्या नमामि। प्रातःकाले, उदयकाले, मार्गे, सौम्यौ, तैः उपायैः; नः, अश्विनौ, न मर्त्यशत्रवे, न रुद्रस्य कोपाय, विज्ञायेम। सुगमं पन्थानं, सुगमनं, प्रातःकाले, रथेन, अश्विनौ, वा शक्तिभिः, अहम् आह्वये, पुत्रः पितरं यथा। मनःशीघ्रतया, वीर्यवन्तौ, हर्षपूर्णौ, दूरतः अपि, शीघ्रं सहाय्यं कुर्वन्तौ, बहुभिः प्रियैः दानैः आगच्छतं। अश्विनौ, अश्वयुक्तेन पन्था, मधुपायिनौ, नरौ, गावः, अद्भुतौ, सुवर्णेन सह आगच्छतं। श्रेष्ठेन दानवता, श्रेष्ठेन वीर्येण, श्रेष्ठेन धनसमृद्ध्या, दुष्टेन अदुष्ट्या च; अस्मिन्यागमने, शीघ्रयाजिनौ, सर्वं वः वरं प्राप्नुयाम।