कक्षीवतः, व्यश्वस्य ऋषेः, दीर्घतमसः वा, प्रथी वेनपुत्रस्य वा गृहेषु, येन येन ऋषिणा यूयं, हे अश्विनौ, आहूतौ, तद् यूयं सर्वं विज्ञाय स्वयम् अवगच्छथः। तस्मात्, हे अश्विनौ, रक्षां दातृभ्याम् इव, अस्माकं त्रातारौ भूत्वा, जगतः च शरीरस्य च रक्षिणौ भवतम्; अस्माकं अपत्यस्य पौत्रस्य च कृते आगच्छतम्। यदा यूयं इन्द्रेण सह एका रथे यातः, वा वायुणा सह तिष्ठथः, वा आदित्यैः ऋभुभिः च संयुक्तौ भवथः, वा विष्णोः पदेषु स्थातुम् इच्छथः, तदा अपि यूयं सर्वत्र प्रतिष्ठितौ दृश्येथे। अद्य अहम् अश्विनौ, बलस्य प्राप्त्यर्थं, युवां आह्वये; संग्रामेषु तुर्वणाय उत्तमां सहाय्यम् दत्तम्। इदानीं, हे अश्विनौ, एते हविः विशेषतः युवयोः कृते समर्पिताः; एषः सोमः तुर्वशस्य कृते, यदा यूयं कण्वेषु रमध्वम्। यत् किंचित् औषधं, हे नासत्यौ, समीपे वा, दूरे वा, तेन, हे प्राज्ञौ, अद्य अस्माकं सुखाय रक्षां दत्तम्, वत्साय च आश्रयम् दत्तम्। अश्विनोः दिव्या वाचसा सह अहम् समृद्धः अभवम्; देवी विद्या च कृपा च मर्त्येषु प्रसार्यते। उत्तिष्ठतम्, हे अश्विनौ, हे दिव्यौ, हे कृपाळु, हे महाबलिनौ; उत्तिष्ठन्तु यजमानाः अपि, महत्याः कीर्तेः हर्षस्य च कृते। यदा यूयं तेजसा सह सूर्येण सह प्रकाशमानौ यातः, तदा अश्विनोः रथः मनुष्याणां पथम् अनुवर्तते। यदा भागाः पीयन्ते, दुग्धदायिन्यः गावः इव, वा यदा स्तोतारः स्तुवन्ति, तदा अश्विनौ दिव्यैः पूज्येते। एषः यशः, कीर्तिः, वीर्यरक्षा, कौशलम्, प्रज्ञा — सर्वं युवयोः कृते। यदा, हे अश्विनौ, यूयं पितुः गर्भे बुद्ध्या वा, मधुरया वाचा वा उपविशथः, तदा अपि युवां स्मर्येथे। दूरतः वा, दिवः तेजस्विनि क्षेत्रे वा, समुद्रे स्थापिते गृहे वा, यत्र यत्र स्थिता, तत्र तत्र, हे अश्विनौ, आगच्छतम्। मनोः यज्ञाय वा, काण्वाय जागरणाय वा इच्छथः, अहम् सर्वान् देवतान्, बृहस्पतिम्, इन्द्रम्, विष्णुम्, अश्विनौ च, स्तोत्रेण आह्वये। अहं युवां, हे अश्विनौ, शुभसंदर्शिनौ, गृहे प्रतिष्ठितौ, येषां मैत्री देवेषु अस्माकं स्तुत्या, आह्वये। येषु यज्ञाः हविः च विश्रान्तम्, तेजस्विनौ, ये स्वशक्त्या सोमम् मधुरम् पिबतः। अद्य, हे अश्विनौ, दूरतः आहूतौ वा, अश्वदातृभ्याम् वा, द्रुह्युषु तुर्वशेषु वा, यदुषु वा, अहम् युवां आह्वये, आगच्छतम्। मध्ये अन्तरिक्षे पतथः वा, उभे इमौ लोकौ अतिक्रमथः वा, स्वशक्त्या रथे स्थितौ वा, तदा अपि, हे अश्विनौ, आगच्छतम्। अग्निः, त्वम् व्रतानां रक्षिता, हे देव, मर्त्येषु; त्वम् यज्ञेषु स्तुत्यः। सभासु प्रसिद्धः, बलवान्; अग्ने, त्वम् यज्ञस्य सारथिः। तस्मात्, हे जातवेदः, अस्माकं शत्रून् दूरे कुरु; अग्ने, अधार्मिकं वैरम् अपि नुद। समीपे स्थितः अपि, त्वम् शत्रोः यज्ञम् न वहसि, हे जातवेदः। तव नानानामानि, हे अमर्त्य, मर्त्यैः पूज्यन्ते; जातवेदसः प्राज्ञैः। प्राज्ञाः प्राज्ञं सहाय्याय आह्वयन्ति, मर्त्याः सहाय्याय; वयं अग्निम् देवम् गीतैः आह्वयामः। त्वां, हे अग्ने, मम मनः वत्स इव, उत्तमात् चिन्तनात् आगतम्; वाचा त्वां इच्छामि। त्वम् हि नानादेशेषु स्नेहितः, सर्वेषां जनानां अधिपः; संग्रामेषु त्वां आह्वयामः। संग्रामेषु सहाय्यं इच्छन्तः, अग्निम् बलदं, स्पर्धासु श्रियं ददाति, आह्वयामः। पुरातनः च स्तुत्यः च त्वम्, यज्ञेषु, पुराणः नूतनः च होतुः; अग्ने, स्वधर्मम् पूरय, अस्मभ्यं शुभं दत्त। सः सोमः, हे इन्द्र, उत्तमः, त्वां प्रमोदयति; तेन त्वम् निग्राहीतम् अपि हन्ति, तस्मात् त्वां वयं इच्छामः। तेन त्वम् दशग्रीवम्, अध्रिगुम्, कम्पमानम्, मधुरगीतिनम् चापि कम्पितम्, तेन त्वम् समुद्रम् अगाः, तस्मात् त्वां वयं इच्छामः। तेन त्वम् महतीः नद्यः रथानिव प्रेरयः, हे इन्द्र; सत्यस्य पथाय, तस्मात् त्वां वयं इच्छामः। एषः स्तवः, स्नेहवत् घृतवत्, शुद्धः, तव प्रीत्यर्थम्, हे अश्महस्त; येन त्वम् शीघ्रं बलवत्तरः अभवः। एषः स्तवः, हे गीतप्रिय, समुद्रवत् वहति; हे इन्द्र, सर्वैः सहाय्यैः बलवत्तरः अभवः। सः देवः, यं वयं दूरात् मैत्र्याय आहूतवन्तः, दिवः वर्षम् प्रसारितवान्, त्वम् च बलवत्तरः अभवः। तस्य किरणाः वर्धिताः, वज्रम् हस्तयोः; सूर्य इव, द्वौ लोकौ विस्तारितवान्। यदा, हे शुभस्य अधिप, महाबलिन्, सहस्रं महिषाणां बलीयांसः अभवन्, तदा तव महाशक्तिः, हे इन्द्र, वस्तुतः वर्धिता। इन्द्रः, सूर्यस्य किरणैः, शत्रून् नाशितवान्; अग्निः, वनस्य वह्निवत्, महता वर्धितः। एषः स्तवः, ऋतुभिः सह, नित्यनूतनः, प्रवर्तते; पूजयन्, बहुभिः प्रियः, स्तुतिम् मिमीते। यज्ञस्य गर्भः, दिव्यः, सततम् इच्छाम् शुद्धयति; स्तोत्रैः, इन्द्रस्य स्तुतिः मीयते। इन्द्रः, अनामित्रः, सोमपानाय विस्तारितवान्; तक्षकः इव पेषकाय, पूर्वदिशं मिमीते। एवं, ऋषिभिः आहूतौ अश्विनौ, यज्ञैः पूजितौ अग्निः, सोमपानाय प्रेरितः इन्द्रः, देवाः स्वधर्मं पूरयन्ति; स्तोत्रैः, हविः, प्रार्थनया च, मर्त्याः अमृतान् देवतान् आह्वयन्ति, तैः च रक्षां, बलं, प्रज्ञां, कीर्तिं च प्राप्नुवन्ति।