नहुषस्य पन्थानं मध्यमार्गेणाश्विनौ स्तुतिभिर्दिव्यैः कण्वैः सोममध्वं यज्ञे पातुं समाहूतौ आगच्छताम्। दिवः, अन्तरिक्षात्, सर्वतः प्रियतमा अश्विनौ, अत्र कण्वपुत्रेण मधुमत्तमः सोमः पातुं सम्पिष्टः अस्ति। वयं युष्मान् आह्वयामः; श्रुत्वा युष्माकं स्तुतिम्, सोमपानाय, स्वाहा-शब्देन, मनीषिभिः, वन्दनैः च, बोधयित्वा आगच्छतम्। पूर्वे अपि मनीषिणः युष्मान् सहायताय आह्वयन्; तस्मात्, अश्विनौ, अत्र मम उत्तमां स्तुतिं शृणुतम्, आगच्छतम्। उज्ज्वलात् दिवः अपि, ज्योतिर्यच्छन्तौ, वन्दनीयौ, वत्सवत् मनीषिभिः, स्तुतिभिः, हविषि आहूतौ, युष्मान् वयं आह्वयामः। कुतः अन्ये जनाः, अश्विनौ, अस्माकं स्तुतिभिः विलम्बन्ते? कण्वस्य सुतः, वत्सः, युष्माकं ऋषिः, गीतैः बलवान् अभवत्। युवां प्रति, अश्विनौ, प्रबुद्धः कविः स्तुतिभिः साहाय्यार्थम् आहूतवान्; दुरधर्षौ, वृत्रघ्नौ, प्रहर्षदायकौ, अस्मान् अनुगृह्णीतम्। यदा युवयोः रथः शीघ्रश्वयुक्तः, कन्यया आरोहितः, तदा युवां चिन्तया सर्वाणि कर्माणि अन्वगच्छतम्। अत्रैव, अश्विनौ, सहस्रपथेन रथेन आगच्छतम्; वत्सः मधुवाच् कविः युवां आह्वयति। आनन्ददायकौ, बहुधनवन्तौ, सम्पदां दातारौ, अश्विनौ, मम स्तुतिम् अनुग्रहपूर्वकं शृणुतम्। अश्विनौ, सर्वाः शुभाः आशिषः शीघ्रं दत्तम्; यज्ञान् पूर्णयतम्, अस्मत् अनुग्रहं मा वर्तयतम्। यत्र यत्र स्थः, नासत्यौ, दूरं वा दिवि वा, तत्रतः सहस्रपथेन रथेन आगच्छतम्। नासत्यौ, वत्साय, स्तुतिपुष्टाय, सहस्रगव्या, घृतप्रवाहा, सम्पदं दत्तम्। अश्विनौ, घृतप्रवाहितं बलं तस्मै दत्तम्, यः वः प्रीत्याऽन्वभवत्, दानपतिः, धनार्थी च। स्तुतिप्रियौ, अश्विनौ, आनन्देन आगच्छतम्, उत्तमानि दानानि दत्तम्, अभिलषितं अस्मभ्यं सम्पादयतम्। सर्वैः सहायैः, अश्विनौ, प्रियमेधः वः आहूतवान्; यज्ञपतिः, हविषि, अस्माकं आह्वानं प्रतिगृह्णीतम्। प्रमोदजनकौ, अश्विनौ, वयं आह्वयामः; वत्सः, यः प्रेरितमतिर्गीतैः बलवान् अभवत्, तं रक्षतम्। येन उपायेन कण्वं, मेधातिथिम्, वशं, दशव्रजम्, गोशार्यं च रक्षितवन्तौ, तेनैव अस्मान् अपि रक्षतम्। येभिः उपायैः, अश्विनौ, त्रसदस्युम् धनस्पर्धायाम् अवतिष्ठतम्, तैः एव अद्य अस्मान् बलाय पालयतम्। युष्माकं स्तुतयः, सुविन्यस्ताः, अश्विनौ, समुन्नयन्तु; शत्रुविजयिनौ, बहुषु देशेषु प्रार्थ्यौ भवतम्। अश्विनोः त्रयः पादाः प्रकाशन्ते, अन्ये गूढाः; धीमन्तः, ऋतस्य पन्था, प्रेत्य जीवात् परं यान्ति। अद्य, अश्विनौ, वत्सस्य साहाय्याय आगच्छतम्; तस्मै अक्षयं, विशालं, रक्षां दत्तम्, द्विषतः अपाकुरुतम्। यत् बलं अन्तरिक्षे, यत् दिवि, यत् मनुष्येषु, तत् अश्विनौ, अस्मभ्यं दत्तम्। ये मनीषिणः, अश्विनौ, युष्माकं अद्भुतानि अन्विच्छन्ति, ते कण्वस्य स्तुतिम् एवम् उपतिष्ठन्तु। एषः उष्णः पानः, अश्विनौ, स्तुतिभिः युष्मभ्यं समर्पितः; एषः मधुमान् सोमः, अश्विनौ, अश्वदायिनौ, येन शत्रुं विजानीथः। यद् युष्माकं बलं आपः, वृक्षेषु, ओषधीषु च, तेन अस्मान् रक्षतम्। यत्, नासत्यौ, भेषजं वा, दिव्यौ वैद्यौ वा, अस्मिन्वत्से चिन्तया न लभ्ये, यः हव्यदातृणं प्रति गच्छथः। इदानीं कविः अश्विनौ श्रद्धया स्तुतिं रचयति; सः मधुमत्तमं सोमं, उष्णं पानं, अथर्वणे पातु। अधुना, अश्विनौ, त्वरितचक्रे रथे आरोहथः; एते मम स्तुतयः युष्मान् प्रति समुत्थायन्ते, यथा द्यौः न पतति। यद्यद् अद्य, नासत्यौ, स्तुतिभिः वदेम, वचो वा, तेन अश्विनौ, कण्वस्य स्तुतिम् उपधारयतम्। कक्षीवत्, व्यश्वः कविः, दीर्घतमाः वा, पृथि वेनपुत्रः वा, यः युष्मान् आहूतवान्, तदा अश्विनौ, तद् ज्ञातुम् अर्हथः। रक्षदातारौ, अश्विनौ, अस्माकं रक्षिणौ भवतम्; जगतः च तनूनां च रक्षिणौ; अपत्याय नप्तरं च आगच्छतम्। यद्यपि इन्द्रेण सह रथे यातः, अश्विनौ, वा वायुनाऽसह, वा आदित्यैः ऋभुभिः च सह, विष्णोः पादेषु वा स्थितौ। अद्य, अश्विनौ, बलप्राप्त्यै वः आह्वयामि; संग्रामेषु तुर्वणाय उत्तमं सहायं दत्तम्। इदानीं, अश्विनौ, एते हविः युष्माकं कृते निक्षिप्ताः; एते सोमाः तुर्वशाय, कण्वेषु च यदा प्रमोदथः। यद् भेषजं, नासत्यौ, समीपे वा, दूरे वा, तेन, मनीषिभिः, अद्य अस्मान् रक्षतम्, वत्साय च शरणं दत्तम्। अश्विनोः दिव्या वाचसा सह समृद्धः अभवम्; देवी बुद्धिं च अनुग्रहम् मनुष्येषु प्रसारयति। उत्तिष्ठतं, अश्विनौ, दिव्यौ, अनुकम्पिनौ, बृहतौ; उत्तिष्ठन्तु होतारः, महत् यशः प्रमोदं च प्राप्नुवन्तु। यदा तेजसा सह, सूर्येण सह, अश्विनौ प्रज्वलन्ति, तदा रथः मानवपथं याति। यदा भागाः पीयन्ते, या इव दुग्धदोहना गावः, यदा स्तोतारः गायन्ति, तदा अश्विनौ देवैः उपास्येते। एवं, अश्विनौ, कण्वस्य यज्ञे, स्तुतिभिः, सोमपानाय, सहाय्याय च, दिव्येन रथे, बहुधनदातृभ्याम्, सर्वत्र आहूयेते; युष्माकं कृपया, कविभिः, वन्द्यौ, रक्षदातारौ, सर्वदा स्मृतौ।