इन्द्राय नमः। इन्द्रः, गहन जलाशयवत्, तरङ्गैः न स्पृशते, तव स्तुतयः तव सामर्थ्यं वर्धयन्ति। त्वष्टा, कुशलः, तव बलं वर्धितवान्, तं इन्द्रधनुषं निर्मितवान्, यः बलवान् अस्ति। त्वं, इन्द्र, तव अश्वैः वृत्रं हत्वा, मनुष्यस्य मार्गं निर्मितवान्, जलानि विमोचयितवान्। तव बाहुभ्यां लोहेन निर्मितं इन्द्रधनुषं ददाति, चन्द्रं आकाशे स्थिरं करोति। महान्, दीप्तिमान्, स्तुत्यः गानं तैः भयाद निर्मितम्, यथा स्वर्गस्य शिखरं गन्तुं, जब मारुताः गानानां आनन्दं कुर्वन्ति, इन्द्रं, मनुष्याणां नेता, सह हर्षं प्रकटयन्ति। त्वं इन्द्र, तव गर्जनस्य ध्वनिना आकाशं कम्पयितवान्, यदा तं वृत्रम्, यः बन्धनं अनुभवति, सोमस्य बलस्य सह, शिरः छिन्ति। यदा, इन्द्र, पृथिवी दशभिः भुजैः सर्वजनैः विस्तृतं, तदा, दातव्यः, तव प्रसिद्धं बलं प्रकटितम्, च तव सामर्थ्यं आकाशं प्रति उन्नतं जातम्। त्वं, स्वकर्मणा, इन्द्र, चित्तेन साहसिकः, वायुमण्डलस्य अन्तं पारितवान्। त्वं पृथिवीम् तव शक्तिम् मापं कृतवान्; जलानि च सूर्यं च आवृत्य, स्वर्गं गन्तुं पातालं प्रापितवान्। त्वं पृथिवीः मापः, उन्नतस्य, शक्तिमान् लोकस्य स्वामी। त्वं तव महान्ता द्वारा सर्वमध्यं आवृत्य, सत्यं, तव समानः अन्यः न अस्ति। यस्य न स्वर्गं न पृथिवी तस्य सीमां प्राप्नोति, न नद्यः तस्य सामर्थ्यस्य अन्तं गच्छन्ति; न च, तस्य हर्षे, नद्यः, युद्धे, तस्मिन् तुल्यं सिध्यन्ति—सः एव मनुष्याणां मध्ये सर्वं साधयति। अत्र मारुताः तस्मिन् युद्धे गर्जन्ति; सर्वे देवाः सह तव सह हर्षं प्रकटयन्ति, यदा तव प्रज्वलितं अस्त्रं, इन्द्र, वृत्रस्य पलायनं हतवान्। अस्मिन् समये, महान्तं वाक्यम् उत्पन्नयाम, इन्द्राय सूर्यमन्दिरे गीतानि उन्नयाम। यः, अद्यापि, धनं प्राप्यते यथा तं अन्वेष्टुं; न तु दुरुपदः धनदातृणां मध्ये स्तुत्यः अस्ति। दूरं अस्ति अश्वः, दूरं, इन्द्र, गव्यः; दूरं अस्ति जौ, धनस्य स्वामी। हे मनुष्याः, एषः ज्ञातव्यः: मित्रः, न इच्छन्, उच्चस्वर्गात्, मित्रैः सह स्तुत्यः अस्ति। यथा एकः बलवती स्त्री, इन्द्र, कृत्याणां कर्ता, अत्यन्त दीप्तिमती, तव धनं सर्वदिक् निरीक्षितम् अस्ति। अतः, संचितं कुर्वन्, एतत् अत्र आगच्छ, विजयस्य, गायकस्य कामं न विफलय। एतेषां दीप्तिमानां, एतेषां बिन्दूनां, सज्जनैः, मूर्खता निरोधयन्तः, गव्यैः अश्वैः सह, इन्द्र, शत्रुं बन्धनं नष्टयाम, द्वेषात् मुक्तः, पुरस्कारं सह प्राप्नुयाम। इन्द्रेण सह, धनैः, पुरस्कारं प्राप्नुयाम; अश्वैः सह, अग्रे दीप्तिमान, विजयशाली। देवीं सह, बलवतीं, वीर्यशालिनीं, गव्य-धनधारिणीं, अश्व-धारिणीं, पुरस्कारं प्राप्नुयाम। ते उत्साहाः, हे बलशाली, ते बलं तव हर्षितम्; तानि सोमाः, हे शुभस्य स्वामी, वृत्रं नष्टयन्ति। यदा तव कृत्यं, कावरेण, तं दश वृत्राणि नष्टयाम, तव चित्तं तस्मिन् तत्र सहस्राणि नष्टयाम। युद्धं युध्यसि, साहसेन; पुरातनं तव शक्त्या नगरं नष्टयाम। यदा, इन्द्र, योग्यसख्यं सीमायाम, नामुचिं, चतुरं, हतवान्। त्वं करञ्जं च पर्णयम्, तव तीक्ष्णास्त्रेण अतिथिग्वस्य मार्गे। त्वं वङ्गृदस्य शतं दुर्गाणि नष्टयाम, तव र्जिविष्वनं सह रक्षकोः नष्टयाम। त्वं, एतेषां, जनराजस्य पुत्राणां, द्विगुणदश, तेषां कुटुम्बिना सुश्रवसः, यः समीपं आगतः, तव, प्रसिद्धः, शतं च नवति नष्टयाम, तव रथस्य चक्रेण, हे विघ्नभञ्जक। त्वं सुश्रवसस्य रक्षां, तव रक्षां, इन्द्र, तुर्वयाणं सह सहायकः। त्वं कुत्सां, अतिथिग्वं च आयुः ददासि, महत्तमं, युवा राजानं, विजयाय। यः, इन्द्र, तव मित्राः, दिव्यगणाः, अति शुभाः सन्ति। वयं तव स्तुति: कुर्मः; तव सहायकः, वयं, सज्जनैः सह, दीर्घं, दूरं जीवनं धारयाम। मा, हे दातव्यः, अस्मिन् प्रतिस्पर्धायाम, न त्यज; तव सामर्थ्यस्य न अन्तः अस्ति। नद्यः गर्जन्ति, वनानि प्रतिध्वनितानि; यथा पृथिवीः, भयात्, एकत्र गच्छन्ति। इन्द्राय स्तुति: कर्तुं, शक्तिमान्, बलशाली, इन्द्रं महिमान्वितं, तव गानं वर्धय। यः, साहसिकः च बलशाली, वृषभः, द्वौ लोकान् दमनं करोति, तस्य वीर्यं, वृषभः, निःशक्तं रथं योजयति। इन्द्र, महान् स्वर्गं जागर्तुम्; तव स्वकर्मणा, शम्बरं नष्टयाम। यदा, तव हर्षे, त्वं, साहसिकः, वज्रं, जालं, चतुरं, शत्रुः, दुष्टं, निन्दकं, प्रति प्रक्षिप्तवान्। यदा त्वं वायोः शिरस्य उपरि प्रहारं करोति, तदा गर्जन्ति वनानि, शत्रुः, शुश्राणः। प्राचीनं मनसा, हर्षितः, किं अद्यापि, त्वं किम् साधयसि? कः तव तुल्यः अस्ति? त्वं उन्नतं तुर्वशं यदुं च साहाय्यं ददासि; त्वं, हे शतशक्ते, तुर्वीतिं च वय्यां च सहायः। त्वं एतशं च रथं पुरस्कारं ददासि; त्वं नष्टयाम नवति च नव दुर्गाणि। सः एव राजा, शुभस्य स्वामी, दीप्तिमान्, यः, यज्ञं प्रति आमन्त्रितः, प्रार्थनां शृणोति। यः यः तं स्तुति: कर्तुं यज्ञार्थं, तस्य कृते धनं आकाशात् वृष्टिम् प्राप्नोति। तस्य सामर्थ्यं अद्वितीयं, तस्य चिन्तनं अद्वितीयं; एते सोमपानिनः भूत्वा, एते सहायाः। ये, हे इन्द्र, तव सहायकाः, दाता, तव महतां प्राचीनं बलं च वीर्यं वर्धयन्ति। एते भरिताः प्यालाः, पर्वताद् पूरिताः, इन्द्र, पानाय, तव कृते; तान्, तव इच्छां पूर्तिं कुर्वन्, धनं दानाय च, समर्पय। पर्वतः अंधकारस्य गर्भे स्थितः, सर्पस्य उदरं; इन्द्र, बलात्, नदीनां च विभक्तवान्, सर्वाणि नदीनि प्रवाहितानि, प्रवाहितानि। हे इन्द्र, तव कृपां अस्मिन् कृपां करोति, महान् बलं च सामर्थ्यं ददाति, योग्यं जनानां; रक्षस्व, दातव्यः, रक्षस्व, स्वामिनः, च धनं च अधिकारं ददाति। अस्मिन् आकाशस्य विशालता तव महिम्ना व्याप्ता; पृथिवी इन्द्रस्य सामर्थ्यं न मिलति। तीव्रः च शक्तिमान्, तव तेजः मनुष्यानां मध्ये दीप्तिमान् अस्ति, च तव वज्रं ज्वालामयः बांसवत् प्रदीप्तः अस्ति। सागरैः नद्यानां, त्वं विस्तृतं क्षेत्रं गृहीत्वा; इन्द्र, सोमपानस्य इच्छायाम, बलवान्, च तव योद्धा वीर्येण, तव सामर्थ्यं स्तुति: प्राप्यते। त्वं इन्द्र, पर्वतं तव स्वकं अनुभवसि; तव महिम्ना, त्वं अचलं अस्ति। तव वीर्यकृत्यैः, देवेषु तव सम्मानः अस्ति; शक्तिमान्, त्वं सर्वकर्माणां प्रमुखः अस्ति। तव स्तुति: वनस्य मध्ये, ये तं सम्मानन्ति, च तव शक्तिं जनाः कथयन्ति। वृषभः दीप्तिमान्, तव ताम्रः बलवान्; मगहवान्, समृद्ध्या, गव्यं ददाति। त्वं महान् च शक्तिमान् कृत्येषु, युद्धे महान् कृत्याणां साधयित्वा, जनानां बलं ददाति। एवं, अपि साहसीः इन्द्रस्य वज्रं, यः शत्रुं नष्टयति। सः, प्रसिद्धः, नष्टयति निर्मितं निवासं तव बलं, पृथिवीः बलं वर्धयति। उपासना हेतु दीपं निर्माति, बुद्धिमान्, कुशलः, जलानि यात्रा हेतु विमोचयति। यथा तव चित्तं, हे सोमपानिन्, दानाय इच्छति; तव अश्वाः, यः स्तुति: शृण्वन्ति, समीपं आगच्छन्तु। तव रथचालकाः, इन्द्र, अत्यन्त इच्छिताः सन्ति; न केनापि तव मार्गं विघ्नं दातुं शक्यते, यः चिह्नानि अनेकानि सन्ति। त्वं अनिर्धारितं धनं तव हस्तयोः धारयति; प्रसिद्धः तं तव बलशाली देहस्य उपरि स्थितम्। आवृत्य च रक्षितः तव कर्माणां द्वारा, इन्द्र, तव शक्तयः तव रूपे बहवः सन्ति। एषः, स्त्रियः मध्ये शीघ्रम् अश्ववत्, उदितः, दीप्तिमान्; तं महान् कौशलं ददाति, च स्वर्णरथेन, यः ताम्र अश्वैः सह, रिभूषु सह युज्यते। इति।