यदा जनाः वेदीं समारोप्य दर्भं विस्तारयन्ति, तदा ते वृष्ण्यवृत्रहन्तारं इन्द्रं आह्वयन्ति, बलं विजयं च प्रार्थयन्तः। दिवि भूमौ च ते अनुचरन्ति, यथा चक्रं अक्षं अनुसरति; सोमाः प्रवाहवन्तः त्वां अन्वितवन्ति। शर्यणावते मधुरे सोमे सन्तुष्टः भव, हे इन्द्र, विवस्वतः चिन्तने मुदस्व। बलवन् गर्जन् दिवि निनादं कृतवान्, स वृत्रहन्ता, सोमपानां अग्रणीः। प्रथमजः ऋषिः शक्त्या स्वामी जातः; इन्द्रः, त्वं धनस्यान्तः उत्सुकः। त्वदर्थं सोमाः निःप्रसूताः, तन्तुयुक्ताः, हविः वहन्ति; शतं अश्वाः तान् वहन्तु। प्राचीनं मधुगृतसमृद्धं चिन्तनं कन्वाः स्तोत्रेण वर्धितवन्तः। बलप्रदेषु स्पर्धासु मनुष्यः इन्द्रं वरणीयः; सहायार्थं इन्द्रं प्रार्थयन्तु। प्रियमेधेन प्रशंसितौ, अन्यैः च स्तुतौ, तव द्वावश्वौ सोमपानाय समीपं आनयतः। तिरिन्दिरः शतं, सहस्रं, बहूनि दानानि यदुभ्यः दत्तवान्। पज्राय गीतार्थं त्रिशतं अश्वान्, सहस्रं, दश गाः दत्ताः। ककुहः चतुर्वाहनान् ऊष्ट्रान् दिवं उन्नीय, कीर्त्या यदुभ्यः दत्तवान्। यदा ऋत्विक् त्रिष्टुभ् छन्दसा मरुतः स्तोत्रं जपितवान्, तदा पर्वतानां अधिपतित्वं त्वं प्राप्नोति। यदा तेजस्विनः मरुतः सह संयाति, पर्वतानि नमन्ति। प्रुष्ण्याः कन्याः, पोषिण्यः गाः, वातैः सहोत्थाय, पोषं वर्षन्ति। मरुतः वर्षं वर्षन्ति, पर्वतानि कम्पयन्ति, यदा वातैः सह गच्छन्ति। पर्वतः आगमनाय ददाति, नद्यः मार्गाय विभजन्ति, तव महात्मन्यः समर्पिताः। निशि दिवा च वयं त्वां आह्वयामः, यज्ञे यज्ञे त्वां प्रार्थयामः। तैः रुधिरोदकयुक्तैः तेजस्विनः रथैः सहोत्थाय, पोषिण्यः गाः दिव्ये आसने स्थिताः। शक्त्या सूर्यस्य पन्थानं उद्घाट्य, किरणैः स्थिराः। हे मरुतः, मम स्तोत्रं स्वीकुरुत, एषा स्तुति, एषा आह्वानम्। प्रुष्ण्याः त्रिधाराः मधुर्याः वज्रधारिणे पयः दुहन्ति — कूपः, गर्तः, प्रवाहः। यदा दिवः आह्वानं कृत्वा मरुतः अनुग्रहं वहन्तः आगच्छन्ति। रुद्राः, गृहेषु हविप्रियाः, उत्साहे बुद्धिमन्तः, सदा दानशीलाः। हे मरुतः, दिव्यात् धनं प्रेषयन्तु, समृद्धं, सर्वपोषकं, हर्षपूर्णं। यदा पर्वतानां मार्गे शीघ्रं गच्छन्ति, सोमरसैः मुदन्ति। केवलं एतदर्थं, मनुष्यः अवध्यैः स्तोत्रैः तेषां प्रसादं प्रार्थयेत्। प्रभास्वरबिन्दुवत्, उभे लोकौ वर्षेण पूरयन्ति, अक्षयप्रवाहं सदा आकर्षन्ति। शब्दैः, रथैः, वातैः, गीतैः, प्रुष्ण्याः कन्याः उत्थाय गच्छन्ति। एतैः तुर्वशं यदुं च रक्षितवन्तः, कन्वं धनकामम्; तस्य धनं प्राप्नुमः। एते दानशीलाः, तव पोषिण्यः दानानि, घृतवत्, कन्वस्य स्तोत्रैः वर्धितानि। हे दानशीलाः, केषु स्थानेषु भवति, के यजमानाः दर्भं विस्तारयन्ति? पूर्वं न कदापि, स्तोत्रैः दर्भेण च, सत्यम् सेनाः जागृतवन्तः। महाप्रवाहाः, भूमयः, सूर्यः, संधयः, वज्रं स्थापितवन्तः। संधयः वृत्रस्य विरोधे गताः, कठोराः पर्वतानि गतवन्ति, वीर्यकर्मणि प्रवृत्ताः। तृतेन अनुयुज्य युद्धे, बलं बुद्धिं च प्राप्तवन्तः, वृत्रहन्ता इन्द्रं अनुयुज्य। विद्युत्प्रभास्वराः, सुवर्णचूडाः, शीघ्रगामिनः, हस्ते विद्युत् धारयन्तः, तेजः प्रकटितवन्तः। यदा उषाणाः दूरात् वृषभस्य उद्घाटनं प्रार्थयत्, तदा दिवः न भयात् कम्पितम्। हे देवाः, भोज्यवितरणाय, सुवर्णहस्तैः अश्वैः आगच्छन्तु। यदा रथस्थाः चित्राः, रक्तनायकैः आकर्षिताः, तेजस्विनः जलानि विदारयन्ति। एवं ऋग्वेदस्य एते मन्त्राः इन्द्रस्य महिमा, मरुतां तेजः, यज्ञस्य फलानि च दर्शयन्ति, यत्र देवाः स्तोत्रैः, हविभिः, दानैः च तुष्टाः भवन्ति, मनुष्यः च तेषां प्रसादं प्रार्थयति।