इन्द्रस्य स्तुतिभिः कण्वाः प्रार्थयन्ते—"हे महाबलिन् इन्द्र! यत् धनं त्वत्तः इच्छामि, तत् अस्मभ्यं ददास्व; वीर्यं च बलं च देहि। यः उत्सुकः भवति, तस्मै प्रथमं फलम् ददास्व; प्राचीं स्तुतिं च ददास्व। यथा जनानां नेतारं यत्नकालेऽनुगृहीतवान्, तथा अस्मान् अपि त्रातुम् अर्हसि। यथा ऋषमं, श्यावकं, कृपं च रक्षितवान्, तथा अस्मान् अपि रक्ष, सूर्यदातारम् इन्द्रं वयं वन्दामः। कण्वाः, आतसिनाः, शीघ्राः च स्तुवन्तु; इन्द्रस्य महत्त्वस्य मापमपि अन्यः न प्राप्नोति, यद्यपि बहवः स्तुवन्ति। केन, हे भगवन्, केन ऋषिणा, केन प्रज्ञावता त्वं चिन्त्यसे? कदा त्वं, हे दातार इन्द्र, हव्यम् आह्वानं च कुर्वतः समीपं यास्यसि? मधुमन्तः एते स्तुतयः, एते स्तोत्राणि, उर्ध्वम् आरोहन्ति; अमन्द्यन्ते, धनकामाः, जयिनः इव, रथवत् फलार्थं धावन्ति। कण्ववत्, भ्रुगुवत्, सूर्यवत् सर्वे प्रज्ञावन्तः त्वां स्तुतवन्तः; स्तोत्रैः त्वां बृहयन्ति, मेधसः प्रियः उच्चैः गायन्ति। हे वृत्रहन्! स्वौ बभ्रू युञ्जस्व, दूरात् आगच्छ; सोमपानाय समीपं याहि, महाबलिन्, उत्सुकैः सह आगच्छ। कवयः, प्राज्ञाः, त्वां चिन्तया इच्छन्ति, विद्याम् आप्तुम्; अतः त्वं गानप्रियः इन्द्र, गायक इव, अस्माकं आह्वानम् शृणु। त्वया वृत्रः महत् धनुषा निहतः; त्वया अर्बुदस्य मायां नाशितवान्, पशुमिव; पर्वतानां गावः अपि प्रावर्त्सीः। अग्निः क्षीणः, सूर्यः क्षीणः, सोमस्य रसं क्षीणम्, हे इन्द्र; अन्तरिक्षात् त्वं असुरं महान्तम् अपातयः—एष इन्द्र तव वीर्यकृत्यम्। मारुताः, पकाश्थामः, कौरयाणः च, सर्वेषु मध्ये, स्वभावेन प्रकाशते, गगनमिव धावन्। पकाश्थामः, रुहितः, सुसंयुक्तः, विस्तीर्णपृष्ठः, अप्रभूतः, बोधयिता मम अस्ति। येन अन्ये दश युक्ताः वहन्ति, अग्नीन् च, पक्षिणः नीडमिव। आत्मा पितुः, शरीरम् वस्त्रवत्, वीर्यदः स्नेहवत्; चतुर्थः रुहितः, पकाश्थामः, दातारः, अहम् उक्तवान्। यदा, हे इन्द्र, त्वं पूर्वदिशि, पश्चिमदिशि, उत्तरदिशि, दक्षिणदिशि वा नरैः आहूयसे, तदा त्वं बहुषु जनपदेषु सहायुत्तमः, तुर्वशस्य च रक्षिता प्रसिद्धः। अथवा यदा रुमस्य, ऋषमस्य, श्यावकस्य, कृपस्य वा गृहे रमसे, तदा कण्वाः स्तोत्रैः त्वां आह्वयन्ति। क्षुत्क्षामः वृषभः जलं यथा गच्छति, तथा त्वं अस्मान्, पितॄन्, पितामहान् च प्रति आगच्छ; सोमपानाय कण्वैः सह आगच्छ, सोमस्य रसम् आस्वादय। सोमरसं त्वं, हे इन्द्र, हर्षय; सोमपेषकस्य दातारम्; तस्य सोमं त्वया पीतम्, तेन बलम् आप्तम्। त्वया बलं निर्मितम्, क्रोधः शक्त्या भग्नः; ये युद्धिनः त्वां प्रत्यूचुः, ते वृक्षानिव छिन्नाः अभवन्। सहस्राणि नवानि त्वां स्तौति; सः पुत्रं पुंसां श्रेष्ठम् करोति, दानानि च वाक्या प्राप्नोति। नः मा भीः, नः मा क्लेशः, तव घोरसख्ये; तव महाकृत्यानि पश्येम, तुर्वशाय यदवे च। वृषभः इव, स्फारितपक्षः, सः दाता न कदापि रुष्यति; गावः मधुना समृद्ध्या च युक्ताः आगच्छन्ति—तथा त्वं अपि, प्रवह, पिब। त्वदीयः मित्रः, हे इन्द्र, अश्वैः, रथैः, शोभना रूपेण, पशुभिः च युक्तः अस्ति; सदा बलं विभजन्, सभायाम् उज्ज्वलः, नित्यनवः प्रतीयते। क्षुत्क्षामः मृगः इव, ताजं सोमं प्रति आगच्छ; सोमं पिब, कामान् अनुवर्त्य; हर्षमाणः, हे दातार, प्रति दिनं बलिष्ठम् अधत्त। अध्वर्युः, सोमं स्रावय, इन्द्रः तृषितः; इदानीं बभ्रू युक्ते, वृत्रहा आगतः। यत्र त्वं सोमेन तृप्तः, तत्र यजमानः अपि स्वयम् महान् मन्यते; एष तव उचितः आहारः, सुयुतः—तत्र आगच्छ, प्रवह, पिब। अध्वर्यवः, इन्द्राय सोमं पेषयन्तु; रथे स्थितः सः; पेषणशिलायाम् अश्मानः निनदन्ति, समर्पणाय स्रवन्ति। बभ्रू, शीघ्रौ, युक्तौ, रथं समारुह्य इन्द्रं शीघ्रं आनयन्ति; सप्त युक्तयः, यज्ञाय भूषिताः, त्वां सोमपेषणे वहन्तु। पूषाणम्, बहुदातारम्, सख्याय वृणीमहि; तस्मात्, हे शक्र, बह्वर्च, विद्या अस्मभ्यं ब्रूहि, मोक्षं धनस्य ददास्व। त्वं अस्मान् तीक्ष्णीकुरु, यथा कर्तरं उपनह्य उपरि तीक्ष्णीकुर्वन्ति; धनस्य मोक्षं ददास्व; त्वया वयं प्रसिद्धं, उज्ज्वलं धनं जानेम, यत् त्वं मर्त्येभ्यः ददासि। त्वां, हे पूषन्, अनुग्रहार्थं, स्तुत्यर्थं च इच्छामि; अन्यस्य द्वेषं न इच्छामि, अतः त्वां स्तोत्रेण गीतेन च वन्दे। गावः, हे पूषन्, सम्भवतः गोष्ठे गताः, सदा लक्षिताः, अमृताः; अस्माकं त्राता भव, अनुग्रहवान्, वीर्याय महाबलः भव। अस्मभ्यं बहुधनं ददास्व, शताश्वं, शीघ्रस्य राज्ञः दानानाम् मध्ये; तुर्वशेषु अस्माकं प्रियत्वं भूयात्। कण्वस्य चिन्तया, विजयिनः, प्रियैः स्तोत्रैः, उज्ज्वलैः गीर्भिः, षष्टिसहस्रं गोद्रुमान् अपवाहयाम, कविना सैन्यानि विमुक्तानि। वृक्षाः अपि मम प्रबल्यम् न तितिक्षन्ति; ते विक्षिप्यन्ते, गावः विभाग्यन्ते, अश्वाः अपि मम बलात् विभाग्यन्ते। दूरात्, यथार्थम् इव, रुहितः, अम्बुना शोभमानः, स्वदीप्त्या सर्वं धारयन् व्याप्तवान्। पुरुषवत्, हे आश्विनौ, युक्तमनसौ, विस्तीर्णबलरथेन, उषसम् अनुगच्छथः। युवाभ्यां, अश्विनौ, अश्वदातारौ, स्तोत्राणि प्रस्थितानि, यथा दूतो वाक् वहति। युवां, सहाय्याय प्रियौ, सुमनसौ, बहुधनवन्तौ, कण्वाः स्तुवन्ति। महाबलिनौ, यशोवंतौ, सौंदर्यस्य स्वामिनौ, यजमानस्य गृहम् आगच्छताम्। एवं ऋषयः, कण्वाः, स्तोत्रैः, हविभिः, प्रार्थनाभिः च, देवतानां महिमा, दानं, वीर्यं, सौम्यत्वं च अमृतवत् प्रतिपद्यन्ते।