प्राचीनकाले ऋषयः सोमस्य प्रेषणाय यज्ञे समवेताः आसन्। तैः ज्येष्ठेन सोमं वीर्यशालिनं महाबलिनं इन्द्राय प्रेष्य, तं महात्मानं पाययन्ति स्म। इन्द्रः सहायुषु सर्वेषु सर्वाधिकः स्तुत्यः, स्तोतृभ्यः अश्वान् धनं च ददाति, प्रशंसकाय गोः दानं ददाति। क्रमशः सोमपेषकाः सोमरसं वीर्यशालिनं महाबलिनं इन्द्राय शीघ्रं प्रेषयन्ति स्म। वृत्रहन्ता इन्द्रः अत्रैव सोमपेषितं पिबतु, ततः शतगुणसहायः शत्रुं अस्माभ्यः दूरं करोति। अत्र प्रार्थनया युक्तौ द्वौ हरौ प्रसिद्धं मित्रं गीताश्रुतं स्तुतिप्रियं इन्द्रं आनयतु। मधुरं सोमं, दीप्तं सोमं, उज्ज्वलमुखः महाबलः इन्द्रः, पुरुषेषु ऋषिवत्, यज्ञसमीपे आगच्छतु। इन्द्रं स्तुवन्तः स्तोतारः तं महादानाय वीर्याय वर्धयन्ति, कर्तारं उन्नयन्ति। तस्य गीतानि, तस्य स्तुतयः, सर्वे तस्य शक्तिषु एकीभूताः सन्ति। स एव कर्ता, एकः वज्रधारः, निश्चलदानः। इन्द्रः बहुस्तुतः दक्षिणया वृत्रं हन्ति, महाशक्तिमान्। यस्मिन सर्वजनाः, वृद्धाः, जर्जरिताः वस्तूनि अपि स्थितानि; यस्मिन, उदार, विधयः क्रमशः अनुगच्छन्ति। एष इन्द्रः सर्वाणि कर्माणि कृतवान्, सर्वेषां अतिक्रान्तः, दानानां मध्ये दानकर्ता। सः रथं गोसन्धानाय प्रेषयति, दूरात् अपि सुरक्षितं आनयति; सः धनस्य वाहकः, तव भारवाहकः। प्रेरितः अश्वदाता, मनुष्येषु वृत्रहन्ता, सत्प्रतिपालकः, कार्यकर्ता। इन्द्रं प्रियैः हविः, एकचित्तेन पूजयेत्; सोमैः सत्यम् अभवत्, न मोहितः। कान्वाः गाथश्रवसम्, सत्यस्वामिनं, कीर्तिमिच्छन्तः, विश्रुतं, पुरस्कारविजयं गायन्ति। सः, अनापृच्छ्य अपि, गृहात् गोः दानं ददाति, मानवानां मित्रः, महाबलः; यं इच्छन्ति, तस्य कामं पूरयति। शिलाभिद् इन्द्रः, तव बुद्धिमन्तं कान्वं, शुद्धं अतिथिं, मेषवत् कृतवान्, यदा तं प्रस्थापयत्। विभिन्दो, तस्मै चत्वारिंशत्सहस्राणि ददातु; अष्टसहस्राणि अधिकानि च। ये दुग्धपोषिताः, तेषां युद्धसुखं न हरतु; तत्रैव जन्म भवतु। इन्द्रः, सोमपेषितं, हर्षजनकं सोमं पिबतु; गोबहुले हविः रमस्व; अस्माकं वर्धनाय, यज्ञसखी, मित्रः भव; तव चिन्ताः अस्मान् रक्षन्तु। पुरस्कारदाता, तव प्रसादे अस्माकं स्थानं भवतु; शत्रोः पुरतः न पताम; अद्भुतैः सहायैः रक्षस्व, तव सौम्यतायां नय। एतानि गीतानि, दूरदर्शिन्, मम तव वर्धनाय; दीप्तवर्णाः, शुद्धाः, प्रज्ञावन्तः, स्तुतिभिः तव समीपं आगताः। सः, सहस्रद्रष्टा, समुद्रवत् विस्तृतः; तस्य महिमा सत्यम्; तस्य शक्तिं यज्ञे, प्रेरितस्य ऐश्वर्ये स्तौमि। इन्द्राय एव, देवाय, यज्ञे, सभायाम्, वनवासिनः आह्वयन्ति; धनलाभाय इन्द्रं। इन्द्रः महिमा द्वौ लोकौ विस्तारितवान्; शक्त्या सूर्यं दीप्तवान्; सर्वे प्राणी इन्द्रे स्थिताः; सोमपेषितः इन्द्रे बलवान्। तुभ्यं, इन्द्र, प्राचीनपिबन्तः आयवः स्तुतिभिः; ऋभवः, एकत्वेन, गायन्ति; रुद्राः प्राचीनं स्तुवन्ति। इन्द्रः वीर्ये, बलवर्धने, सोमपेषणेन वर्धितः; अद्य आयवः तस्य महिमानं पूर्ववत् स्तुवन्ति। तव वीर्याय, प्राचीनप्रज्ञाय, येन भृगुभ्यः धनं दत्तवान्, तदर्थं, भक्ताय, येन प्रस्कन्वं सहायम् अकरोत्, तव समीपं आगच्छामि। येन, इन्द्र, तव पुरुषबलं महानदीः समुद्रं प्रति मुक्तवान्; तस्य महिमा क्षणेन न क्षीयते, यं भूमिः न जयति। इन्द्र, तद् धनं ददातु, यदर्थं त्वां इच्छामि, वीर्यं; उत्सुकाय पुरस्कारं प्रथमं ददातु, प्राचीनं स्तुतिं ददातु। अस्माकं तद् ददातु, यथा जननायकं प्रयत्नेन सहायः अभवत्; यथा रुषमं, श्यवकं, कृपं रक्षितवान्, इन्द्रः, सूर्यदाता। मर्त्यः कान्वान्, आतासीनान्, शीघ्रान् स्तुवीत; न हि इन्द्रस्य महिमानं कोऽपि प्राप्तवान्, यद्यपि स्तुवन्ति। कः स्तुवन्, कः सत्यं इच्छन्, कः देवः, कः ऋषिः, कः प्रेरितः, त्वां चिन्तयति? कदा, उदार, त्वं सोमपेषकस्य स्तुतिकर्तुः आह्वानं गमिष्यसि? एतानि मधुरतमानि गीतानि, स्तुतयः, ऊर्ध्वं यान्ति; अव्यथिताः, धनलुब्धाः, विजयी, रथवत् पुरस्काराय धावन्ति। कान्ववत्, भृगुवत्, सूर्यवत्, सर्वे प्रेरिताः स्तुतवन्तः; स्तुतिभिः इन्द्रं वर्धयन्ति, प्रियः मेधसः उच्चैः गायन्ति। वृत्रहन्तः, इन्द्र, द्वौ हरौ दूरात् युञ्जीहि; सोमपानं समीपं आगच्छ; महाबलः, उत्सुकैः सह आगच्छ। एते कवयः, प्रज्ञावन्तः, तव इच्छया, प्रज्ञालाभाय, दीर्घकालं त्वां कामयन्ति; तस्मात्, उदार, स्तुतिप्रिय, गायकवत्, अस्माकं आह्वानं शृणु। इन्द्रः, महान् धनुषः वृत्रं हन्तवान्; अर्बुदस्य मायां, वन्यं पशुं नाशितवान्; पर्वतानां गावः निष्क्रान्तः। अग्निः नष्टः, सूर्यः नष्टः, सोमस्य प्राणः नष्टः, इन्द्र; अन्तरिक्षात् महादैत्यं अपातयः; एष, इन्द्र, तव पुरुषकृत्यम्। एवं ऋषयः सोमयज्ञे इन्द्रं स्तुवन्ति, तस्य महिमानं, दानं, वीर्यं, सहायं च स्मरन्ति; यं सर्वे देवाः, मनुष्याः, प्रेरिताः, स्तुत्याः, एकचित्तेन पूजयन्ति।