कन्वाः, इन्द्रस्य महोत्सवे, गोभिः सह यवमधुरं सुस्वादुं सन्तः, त्वां स्तोतुं समागताः। एक एव सोमपाः इन्द्रः, स एव स्रुतस्य रसं पिबन्, देवान् मानवांश्च सर्वान् प्राणिषु व्याप्नोति। न तेजस्वी, न लोभी, न तृप्तः अपि, तं विस्तीर्णमित्रं दूरं नेतुं शक्ष्यन्ति। अन्ये गोभिः सह यथा व्याघ्राः मृगान् अन्विष्यन्ति, एवं अस्मान् पृष्ठतः अन्वियायुः। त्रयः सुताः सोमाः इन्द्राय स्वगृहे, तस्मै स्रुतपेयाय देवाय, उपस्थाप्यन्ताम्। त्रयो द्रोणाः स्रवन्ति, त्रयो घटाः पूर्णाः, एकस्मिन्नेव अधारे स्थाप्यन्ते। त्वं शुद्धः, नानास्थानेषु प्रतिष्ठितः, मध्ये क्षीरेण मिश्रितः, वीरस्य परमं मादयिता असि। एते बलवन्तः सोमाः, हे इन्द्र, अस्माकं कृते सुताः; दीप्तिमन्तः सोमाः तव मदाय इच्छन्ति। इन्द्रायायं सोमः, हविषा सह, सुसुतः सम्पाद्यताम्; ह्यहम् श्रुणोमि त्वं दातारः असि। हृदि पित्वा, ते युध्यन्ति, मदमत्ताः इव नराः, विवृत्तवाससः इव घटं प्रविशन्ति। स्तोतारः, हे महादातृ, त्वां लभित्वा धनवन्तः भवन्तु; तवर्ण, कीर्तिमन्तं त्वां आवह। गौः स्तुतिः अपि न लक्ष्यते; न गायत्रं गीतं अपि श्रूयते। इन्द्र, नः बलं मन्द न कुर्याः, नः दानानि मा हरः; वीर्येण अस्मभ्यं बलं दा, शक्तिनाथ। वयं तव मित्राः, एतेन एव कारणेन त्वाम् उपसर्पामः; कन्वाः स्तोत्रैः त्वां स्तुवन्ति। न कदापि, वज्रपाणे, अमूढाः किञ्चित् अलभन्त; केवलं तव स्तुतिः एव प्रथिता। देवा सोमपेषिणं कामयन्ते; आलस्यं न, उद्योगिनः प्रति त्वरन्ते। आगच्छ, इदानीं पुरस्कारैः सह; नः मा वर्धय, युवान् मध्ये बलवान् इव। योऽद्य पीडां करोति, स सायं नः मा क्लेशयेत्, जामातरं अप्रियमिव। वयं हि अस्य वीरस्य उदारानुग्रहम् जानिम, त्रिषु स्थानेषु जातस्य चिन्तनानि अपि। कन्वाय, गायकाय, स्रवतु; शतक्रतोरतः बलं वयं न जानिम। ज्येष्ठेन सह, सोमं इन्द्राय, वीराय, बलेन सुतम्, अर्पय; सुभगः पातु। स यः सहायकानां श्रेष्ठः, गायकान् अश्वैः, धनैः च, स्तोतृभ्यः पशुभिः च यच्छति। एके अन्वन्यं सुतपाः सोमाय शीघ्रं गच्छन्तु, वीराय, बलेन। वृत्रहन् इह सुतं सोमं पातु; स शतक्रतुस्ततः शत्रुं नः निरुन्धाति। इह, प्रार्थनया युक्तौ कपिलौ अश्वौ, गीतश्लाघ्यं, मित्रं, कीर्तिमन्तं, स्तोत्रप्रियं वहतः। मधूनि सोमान् आगच्छ, शुक्लान् सोमान् आगच्छ, तेजस्विन्, बलिन्, ऋषिवत् सह भोजने आगच्छ। ये त्वां स्तुवन्ति, इन्द्र, ते त्वां महदानाय, वीर्याय, वर्धयन्ति, कर्मण्यं स्तुमः। तव गीतानि, स्तोत्राणि च, सर्वाणि तव शक्तिषु एकीकृतानि। एष एव, कर्मणि बलवान्, एकवज्री, पुरस्कारान् अव्यग्रम् ददाति। इन्द्रः, बहुधा आहूतः, दक्षिणया वृत्रं हन्ति, महाशक्तिमान्। यस्मिन्सर्वा जनाः, जीर्णानि अपि वस्तूनि, तिष्ठन्ति; यस्मिन्सु, उदार, नियमाः क्रमशः अनुवर्तन्ते। अयं इन्द्रः एतानि कर्माणि अकरोत्, यः सर्वान् अतीत्य प्रसिद्धः, उदारेषु पुरस्कारदः। सः रथं गोसन्दानं प्रेषयति, दूरात् अपि तं सुरक्षितम् आनयति; सः धनस्य वाहकः, तव वहिता एव। प्रेरितः अश्वैः धनदः, पुरुषेषु वृत्रहा, सत्यम् रक्षिता, साधकः। तं इन्द्रं, प्रियैः हविभिः, एकचित्तया, पूजयत; यः सोमैः सत्यम् अभवत्, अप्रपञ्चितः। कन्वाः गाथश्रवसः, सत्यस्य स्वामिनः, कीर्तिकामाः, विश्रुतस्य, पुरस्कारवतः गीतानि गायन्ति। सः, अपि अनयाचितः, गृहेभ्यः पशून् ददाति, मानवमित्रः, बलवान्; ये तस्मिन्कामम् इच्छन्ति। एवं, अश्मभिद्, त्वं प्राज्ञं काण्वं, शुद्धातिथिं, मेंढमिव, अग्रे अनयः। विभिन्दो, तस्मै चत्वारिंशत्सहस्राणि ददातु; अष्टसहस्रं चोपरि। ये क्षीरेण पोष्यन्ते, ते युद्धस्य हर्षात् मा वियुज्यन्ताम्; वयं तस्मै जन्मानि भवेम।