यस्यार्थं उभे जगती समृद्ध्यै जाते, यस्य प्रति दिव्या धीषणा धनं ददाति, तदा युक्ता वाहिनी वायुम् अनुसरन्ति, च चमन्ति तेजस्वी धनदायिनी। तदा उद्यन्ति उषसः, शुभानि दिवसानि आनीयन्ति, विस्तीर्णं प्रकाशं प्रकटयन्ति; गोः अपि विस्तीर्णे विश्वे प्रसारिताः, आपः स्वेन मार्गे प्रवहन्ति। ते, सत्यसंकल्पाः, स्वेच्छया युक्ताः, इन्द्रवाय्वोः वीरपूरितं रथं वहन्ति; शीघ्रवाहिनीः स्वामिनोः समागच्छन्ति। ये स्वामिनः सूर्यं, गाः, अश्वान्, धनं, सुवर्णं च धारयन्ति, इन्द्रवायू महाबलौ समरे अश्वैः वीरैः सर्वं जीवितं जयतः। यथा शीघ्राश्वाः कीर्तिम् इच्छन्ति, तथा वसिष्ठाः सुस्तुतिभिः इन्द्रवायू स्तुवन्ति; बलं ददातुं, शुभाय वयं वः आह्वयामः—सदा युष्माभिः कल्याणेन रक्षिताः स्याम। के जानन्ति—ते प्राचीनाः देवाः, निर्दोषाः महाबलाः, श्रद्धया पूजिताः; ते वायवे मनवे च, सूर्येण सह, उषः उदयाय कृतवन्तः, मनुः पीडितः। दिव्यदूताः, अव्यभिचारिणः रक्षकाः, मासान् ऋतून् च अपश्यन्; इन्द्रवायू, वः स्तुतिः नित्यनव्या, अहम् वः कृपया नूतनं समृद्धिं इच्छामि। अन्नसमृद्धाः, धनवर्धकाः, बुधाः, तेजस्विनः—वाहिनीनां महिमा बहुला; ते, वायवे समाहिताः, समुत्तिष्ठन्ति, सर्वे जनाः स्वामिनां कर्माणि अकुर्वन्। यावद् वः शरीरस्य विस्तारः, यावद् वः बलस्य महिमा, यावद् वः दृष्टेः दीप्तिः, इन्द्रवायू, शुद्धं सोमं मुदया पिबताम्; अत्र, अस्मिन् दर्भे उपविशतम्। युञ्जाथाम् उत्तमान् वाहिनीः, इन्द्रवायू, समागच्छतम् एकस्मिन रथे; अस्मिन् मधुरस्य हविसः अग्रे भागे, वः अनुग्रहः अस्मान् प्रति प्रवृत्तः। शतसहस्राणि वः शीघ्रवाहिनीनां, इन्द्रवायू, सर्वसंपूर्णाः, वः अनुसरन्ति; ताभिः आगच्छतम्, शुभबुद्धियुक्तौ, पिबतम्, वीरौ, सोमस्य समर्पितस्य मदस्य। यथा कीर्तिकामाः, इन्द्रवायू, वसिष्ठाः सुस्तुतिभिः वः आह्वयन्ति, बलाय अनुग्रहाय च यतन्ते; सदा वः आशीर्भिः रक्षिताः स्याम। आगच्छ, वायो, शुद्धे मुदमानः; वः सहस्राणि वाहिनीनां, सर्वसंपूर्णाः, आगच्छन्ति; अत्र मद्यं, यत् अहम् वः कृते समारभे, पुरातनं पेयं, यद् देवः वः स्वीकृतवान्। शीघ्रपायी, यज्ञे स्थातुम् आगतः, सोमं इन्द्रवायू पातुं यजमानाय ददाति; यत्र ऋत्विजः श्रद्धया कौशल्येन च, वः अग्रं मदं समर्पयन्ति। ताभिः वाहिनीभिः, येन वायुः यजमानम् आगच्छति, गृह्ये हविष्यम् इच्छन्, अस्माकं धनं, वीर्यं, गाः, अश्वान् च ददातु। वायू, इन्द्रः च, सोमे मुदमानौ, सत्यदेवौ, हविष्यम् इच्छन्तौ, महात्मानौ; शत्रून् वीरैः हत्वा, वयं विजयिनः स्याम, समरे मनुष्यैः शत्रून् जयेम। शतसहस्रैः वाहिनीनां, यज्ञे आगच्छतम्; वायो, अस्मिन मद्ये मुदस्व; सदा वः आशीर्भिः रक्षिताः स्याम। इन्द्राग्नी, वृत्रहणौ, एषा शुद्धा, नूतनजा स्तुतिः स्वीकृत्य; अहम् वां आह्वयामि, सुगमौ, शीघ्रं बलं उत्सुकाय ददातम्। युवां महाबलौ, नित्यं संयुक्तौ, अन्नसमृद्धे गृहे स्थितौ, पुरातनं, कीर्तिमन्तं बलं अश्वसमृद्धं दत्तम्। यदा बुद्धिमन्तः, कीर्तिम् इच्छन्तः, सभायाम् स्तुतिभिः आगच्छन्ति, यथा उत्सुकाः धावकाः लक्ष्ये; इन्द्राग्नी, जनाः वां आह्वयन्ति। प्रेरितः, कीर्तिम् इच्छन् स्तुतिभिः, धनं, कीर्तिमन्तं, पुरातनं दानं प्रार्थयति; इन्द्राग्नी, वृत्रहणौ, बलवन्तौ, नूतनं श्रेष्ठं वरं दत्तम्। यदा द्वे महाबले सैन्ये, परस्परं युध्येते, वीरनायकस्य बलात् प्रेरिते, तदा, देवौ, यजमानैः सभायाम् सह, सोमपेषकैः असुरान् विनाशयताम्। इन्द्राग्नी, अस्मिन सोमपेषे, अस्माकं शुभाय आगच्छतम्; युवां न कदाचित् अस्मान् त्यजथः, वः अश्वाः सदा विजयं आनयन्तु। अग्निः श्रद्धया प्रज्वलितः, मित्रं, वरुणं, इन्द्रं च आह्वयतु; यत् अपराधं वयं कृतवन्तः, तत् क्षम्यताम्; अर्यमा अदितिः तस्मात् विमोचयतु। एषु उत्सुकहविषु, अग्ने, वयम्, युवाभ्यां सह, विजयं प्राप्नुयाम्; इन्द्रः, विष्णुः, मरुतः वयम् आवृत्य; सदा वः आशीर्भिः रक्षिताः स्याम। एषा वां पुरातना स्तुतिः, इन्द्राग्नी, मम चिन्तनात् जाता, यथा मेघात् वर्षः। गायकस्य आह्वानं शृणुतम्, इन्द्राग्नी, अस्माकं गीतानि स्वीकुरुतम्; स्वामिनौ, चिन्तां समृद्ध्या पूरयताम्। इन्द्राग्नी, न अस्मान् पापे, दुश्चारित्रे वा, नयताम्; न अस्माकं गृहे हानि करोतम्। इन्द्राग्नी, वयं महतीं, सुवाचां स्तुतिं श्रद्धया समर्पयामः; बुद्ध्या, दुह्यमानया गौः, वां सहायम् इच्छामः। ह्येव, प्रेरिताः वां एवं आह्वयन्ति, साहाय्याय, बलधनप्राप्त्यै। गीतैः, उत्सुकैः, कौशलयुक्तैः, वाम् आह्वयामः, बुद्ध्यर्थम्, फलप्राप्त्यर्थं च। इन्द्राग्नी, सहायेन आगच्छतम्, जनसमर्थकौ; न अस्माकं प्रति दुर्वचनं प्रभवतु। न कस्यापि मनुष्यस्य वैरभावः वा हानि वा अस्मान् प्रति आगच्छतु; इन्द्राग्नी, अस्मान् रक्षणं दत्तम्। यद्यपि गोधनं, सुवर्णं, अश्वान् वा वयं वां याचामः, इन्द्राग्नी, तत् प्राप्नुयाम्। यदा सोमः पेष्यते, इन्द्राग्नी, जनाः वां सप्तहविषा आह्वयन्ति। स्तुतिभिः, शत्रुहणौ, उत्सवगीतैः, उच्चैः आह्वयन्ति। एवं, दुष्टमति मनुष्यं, अज्ञानं, राक्षसं, विनाशयतम्; शत्रुं बलात् हनताम्, गर्तं बलात् हनताम्। सरस्वती, तरङ्गैः प्रवाहैः च, महती नदी, दुर्गं वहन्ती, रथकारवत् अग्रे गच्छन्ती, सर्वान् नद्यः अतिवर्तते। सरस्वती, नदीनां मध्ये, शुद्धा, पर्वतान् समुद्रं च प्रवहन्ती; सा जगत् धनं ददाति, नहुषाय घृतं मधुरं च दुह्यति। सः, कुलस्त्रीषु बलवान्, वृषः, शिशुः, यजनीयेषु महाबलः; सः उदाराणां दाता, वितरणाय रूपं अलंकृतवान्। एवं ऋषयः, यजमानाः, श्रद्धया, स्तुतिभिः, हविषा, सोमपेषे, देवौ आह्वयन्ति; इन्द्रवायू, इन्द्राग्नी, सरस्वती च, धनं, बलं, कीर्तिं, रक्षणं च ददन्ति; सोममदेन मुदमानाः, वीर्येण शत्रून् जयन्ति; वसिष्ठाः, ऋत्विजः, स्तुतिभिः अनुग्रहं इच्छन्ति; देवाः, जनान् रक्षन्ति, शुभैः आशीर्भिः, पुरातनैः दानैः, सोमपेषे, नदीषु, सभायाम् च।