पुरा वयं येन सह मित्राणि अकुर्म, येषु सहसमयम् अतीतानि यापयाम, तानि मित्रत्वानि कुत्र गतानि? हे वरुण महाबल, स्वधार, सहस्रद्वारं तव गृहम् उपागमम्। यः तव प्रियः सखायः सदा भवति, स चेद् अपराधं कुर्यात्, स एव तव सहचरः अस्तु। पापिनो वयं तव कोपं नानुभवेम; यं स्तोत्रं गायामि तं रक्ष। यत्र अस्माकं स्थिराणि वासस्थानानि, तत्र वरुणः पाशात् अस्मान् मोचयतु। ये अनुग्रहेण यतन्ते, ते अदितेः अङ्कं प्रति आगच्छन्तु; त्वं सदा भद्रैः अस्मान् पालय। राजन् वरुण, माम् मृत्युभवनं न नय; कृपां कुरु, महाबल, दयां दर्शय। यदि अहं कम्पमानः इव चलामि, अपक्वघट इव, तर्हि त्वं कृपां कुरु, महाबल, दयां दर्शय। यदि मम धृतिः क्षीयते, मार्गात् भ्रश्यामि, हे शुद्ध, कृपां कुरु, महाबल, दयां दर्शय। यदि जलमध्ये स्थित्वा, वृद्धः, तृषितः स्याम्, तर्हि अपि कृपां कुरु, महाबल, दयां दर्शय। यद् वा अपराधं वयं मनुष्याः ऋतस्य विरुद्धं कुर्मः, हे वरुण, सञ्ज्ञया वा अजानता वा, स पापः अस्मान् मा बाधताम्। ऋत्विजः त्वदर्थं शुद्धान् मधुमन्तः सोमान् प्रबलं पिपेदुः; आगच्छ, वायो, स्वैः रथैः, सोमं पिब, मदाय। तुभ्यं, वायो, अधिप, शुद्धः सोमः हविर्दाता समर्पयति; स त्वं मनुष्येषु कीर्तिम् ददासि, प्रत्यूषसि च, प्रतिप्रजायां कामः जायते। यस्मै इमे द्वे विश्वे धनाय जातौ, यस्मै दिव्या धिषणा समृद्धिं ददाति; तदा वायोः रथान् अनुयान्ति, दीप्तिमन्तं, धनदं युञ्जते। उषसः उदिताः, शुभदिनानि वहन्त्यः, विस्तीर्णं ज्योतिः प्रकाशयन्त्यः; गावः अपि विस्तीर्णे क्षेत्रे प्रसृताः, आपः स्वेन मार्गे प्रवहन्ति। सत्यधियः, स्वेच्छया युक्ताः, इन्द्रवायूः रथं वहन्ति, वीरयुतम्; शीघ्ररथाः समागताः, अधिपत्याय। ते अधिपतयः, ये सूर्यं, गावः, अश्वान्, धनं, सुवर्णं च धारयन्ति; इन्द्रवायूः, महाबलिनौ, अश्वैः वीरैः सर्वं जीवितं विजयं कुर्वन्ति। शीघ्राश्वा इव कीर्तिम् इच्छन्तः, हे इन्द्रवायू, वसिष्ठाः शुभैः स्तोत्रैः स्तुवन्ति; बलं ददत्, वयं शुभाय वः आह्वयामः—सदा अस्मान् भद्रैः पालयेताम्। कः वेद? ते प्राचीना देवाः, निष्कलङ्काः, महाबलिनः, श्रद्धया पूजिताः आसन्; ते उषसं वायवे, मनवे च, पीडिताय, सूर्येण सह उदयम् अकरोत्। दीप्तिमन्तः दूताः, अप्रमेय रक्षकाः, मासान् ऋतून् च पश्यन्ति; हे इन्द्रवायू, वः स्तोत्रं सदा नवम् अस्ति, अहं वः अनुग्रहम्, नवसंपदं च इच्छामि। अन्नसमृद्धाः, धनवृद्धयः, प्राज्ञाः, दीप्तिमन्तः, रथानां यशः बहु; ते, वायवे एकचित्ताः, प्रकटिताः, सर्वे नराः स्वकर्माणि अकुर्वन्। यावत् वः शरीराणि व्याप्नुवन्ति, यावत् वः बलं, यावत् वः दृष्टिः दीप्ति, हे इन्द्रवायू, सोमं शुद्धं मुदया पिबताम्; अस्मिन् बर्हिषि उपविशतम्। रथान् शुभ्रान् युञ्जाथाम्, हे इन्द्रवायू, एकस्मिन रथे समागतं; एष वः मधोः प्रथमो भागः, अस्मासु अनुग्रहः विमुच्यताम्। शतानि सहस्राणि वः शीघ्ररथानाम्, हे इन्द्रवायू, सर्वसंपूर्णानि, अनुयान्ति; तैः आगच्छतम्, शुभबुद्ध्या, पिबतम्, वीरौ, सोमस्य मध्वः। यथा कीर्तिम् इच्छन्तः, हे इन्द्रवायू, वसिष्ठाः शुभैः स्तोत्रैः वः आह्वयन्ति, बलस्य अनुग्रहस्य च काम्याः; सदा अस्मान् भद्रैः पालयेताम्। आगच्छ, हे वायो, शुद्धे रममाणः, अस्मभ्यं; तव सहस्ररथाः, सर्वसंपूर्णाः, समागताः; एष ते मदः, सोमः, यं अहम् अपास्यम्, पुरातनं मदुपः त्वया स्वीकृतः। शीघ्रपात्री यज्ने उपविष्टा, सोमं इन्द्रवायुभ्यां पातुं प्रयच्छति; यदा ऋत्विजः श्रद्धया कौशल्येन च, वः प्रथमो मदु पिबन्ति। येभ्यः रथैः त्वम् उपयासि, हे वायो, यजमानस्य गृहे हविः इच्छन्, अस्मभ्यं शुभांशं धनं दा, वीर्यं, गावः, अश्वान् च प्रयच्छ। त्वं, हे वायो, च इन्द्रः, सोमे रममाणौ, सत्यदेवौ, हविः कामौ, महात्मनौ; शत्रून् सह वीरैः हत्वा, वयं विजयी स्याम, युद्धे रिपून् जेतारः। आगच्छ, अस्माकं यज्ञे, शतानि सहस्राणि रथान् समानीय; हे वायो, अस्मिन मधौ रमस्व; सदा अस्मान् भद्रैः पालय। हे इन्द्राग्नी, वृत्रहणौ, एषः शुद्धः, नवान् स्तोत्रः वां स्वीकृत्य अस्तु; अहम् उभौ आह्वयामि, सुलभौ, यथा शीघ्रं बलं ददाथः। यूयम् महाबलिनौ, सदा संवर्धमानौ; अन्नसमृद्धे गृहे स्थित्वा, पुरातनं महत् वीर्यं, अश्वसमृद्धं, अस्मभ्यं दत्तम्। यदा प्राज्ञाः, कीर्तिम् इच्छन्तः, सभायाम् स्तोत्रैः उपयान्ति, धावकाः इव लक्ष्यं प्रति, हे इन्द्राग्नी, नरः वां आह्वयन्ति। प्रेरितः, कीर्तिम् इच्छन्, स्तोत्रैः धनं, प्रसिद्धं, पुरातनं ददाति; हे इन्द्राग्नी, वृत्रहणौ, बाहुबलिनौ, नूतनं श्रेष्ठं वर्द्धनं अस्मभ्यं दत्तम्। यदा द्वे महाशक्त्यौ सेनाः, परस्परं स्पर्धेते, वीरनायकस्य बलात् प्रेर्येते, तदा, हे देवौ, यजमानैः सह, असभ्यं सोमपेष्यैः सह विनाशयताम्। आगच्छतम्, हे इन्द्राग्नी, अस्मिन सोमपेष्ये, अस्माकं हिताय; यूयं हि अस्मान् न परित्यजथः, वः अश्वाः सदा विजयं आनयन्तु। तस्मात्, हे अग्ने, श्रद्धया प्रवर्तितः, मित्रं, वरुणं, इन्द्रं च आह्वय; यद् अपराधं अकुर्म, तत् क्षमस्व; आर्यमन्, अदितिः च अस्मान् तस्मात् मोचयन्तु। एभिः उत्सुकैः हविभिः, हे अग्ने, वयं युवाभ्यां सह विजयं प्राप्नुयाम; इन्द्रः, विष्णुः, मरुतः अस्मान् परिविशन्तु; सदा अस्मान् भद्रैः पालय। एषः वां प्राचीनः स्तोत्रः, हे इन्द्राग्नी, मम चिन्तनात् जातः, जलदात् वर्षा इव। श्रोतं गायकस्य आह्वानम्, हे इन्द्राग्नी, अस्माकं गीतानि स्वीकुर्वन्तम्; अधिपती, अस्माकं चिन्ताः समृद्ध्या पूरयताम्। मा अस्मान्, हे इन्द्राग्नी, अनिष्टं प्रति नयतं, न च निन्दां प्रति; मा अस्माकं वासे हन्यतं। इन्द्राग्निभ्यां वयं महतीं सुप्रणीतां स्तुतिं श्रद्धया समर्पयाम; प्रज्ञया, दुह्यमानया गावया, वां साहाय्यम् इच्छामः। वास्तवे, प्रेरिताः सदा एवं वां आह्वयन्ति साहाय्याय, बलस्य, धनस्य च प्राप्तये।