नमः। यदा, हे उषः, त्वं दिवं प्रकाशेन उद्घाटयामास, तदा कृपया अस्मान् अप्रमाणं, व्यापकम् संरक्षणं दास्यसि, हे देवी, तथा समृद्धिं, पशु-समृद्धिं च प्रदास्यसि। त्वं महान्, सर्व-सुन्दरं धनं, यशः, च युज्यसि, हे उषः; सर्व-जयशक्तिम्, बलं च युज्यसि, हे पुरस्कार-प्रदायिन्। हे उषः, त्वं आकाशात् आशीर्वादं सहिता आगच्छ, यत्र वरुणस्य वाहकाः त्वां आगच्छन्ति, सोम-आर्पणकर्ता च तव गृहे स्वागतम् कुर्वन्ति। यः मनोहरः, सुखदायकः रथः यत्र त्वं स्थितः, तेन प्रसिद्धान् जनान् अग्रे नय, हे स्वर्गस्य पुत्रि। ते पक्षिणः, पादपद्मानि च, हे उषः, तव मनसि जागृताः, ऋतूनां अनुगच्छन्ति, आकाशस्य कण्ठे। यथा त्वं तव किरणैः प्रकाशयति, सर्वे लोकाः प्रकाशं प्राप्नुवन्ति; त्वं, हे उषः, कान्वाः तव स्तोत्रैः आह्वायन्ति, धनस्य अभिलाषाय। ते किरणाः तं देवम् जातवेदा, सूर्यं, सर्वेण द्रष्टुं नीताः; यथा च ते किरणाः, चोराणां सदृशः, रात्रौ तारेषु गच्छन्ति, सूर्यं, सर्वदर्शकम्। यः सूर्यः, यः न दृष्टः, तस्य किरणाः जनानां मध्ये विस्तृताः, अग्नीनां सदृशः। त्वं, हे सूर्य, शीघ्रगामी, सर्वदर्शकः, प्रकाश-निर्माता, सर्वे लोकाः प्रकाशयति। त्वं देवगणानां संमेलनं प्रति, मनुष्याणां संमेलनं प्रति, सर्वेभ्यः दृष्टुम् अभिमुखः। तव पवित्रं चक्षुः, हे प्रदीपः, सर्वान् जनान् पश्यसि; त्वं, हे वरुण, पश्यसि। त्वं आकाशं व्याप्त्वा, विस्तीर्णं माप्य, जन्मानि पश्यसि, हे सूर्य। सप्त बय-घोरेण रथे त्वं, हे सूर्य, अग्निमयः, सर्वदर्शकः। सूर्यः, रथस्य पुत्रः, सप्त प्रकाशमान घोरेण युज्यते; तस्मिन् आत्म-युज्यते, सः गच्छति। अन्धकारात् उर्ध्वं प्रकटितः, उच्चं प्रकाशं गच्छामः; देवः देवेषु, सूर्यः, सर्वोच्चं प्रकाशं प्राप्नोति। आज उष्णः, हे सूर्य, सर्वाणां मित्रः, उच्चतमं स्वर्गं चढ़न्, हृदयस्य रोगं दूरय, मम पीतं वर्णं च नाशय। श्वेतपात्रेषु पीतं वर्णं स्थापयामः; इदानीं हल्दीपात्रेषु तं स्थापयामः। सूर्यः सर्व-जयशक्तिं सहिता उष्णः प्रकटितः; शत्रुं दूरय, मां शत्रु-शक्तिं न गच्छतु। गानैः इन्द्रं, मेषं, अतीव आह्वयन्तु, गानाय योग्यं, धनस्य समुद्रं स्वामी, यं मनुष्याः, स्वर्गं न आवृणन्ति, यस्य शक्तिः महान्—तं स्तुहि, हे प्रेरिताः। उत्सुकाः, स्वाभिलाषाय, तं समीपं गच्छन्ति, यः मध्य-स्थानं पूरयति; कौशल्या, तं शत-शक्तिम् इन्द्रं चढ़न्ति, यः सदा हर्षितः। त्वं, हे इन्द्र, अंगिरसां गोः चयनं कृतवान्, दूर-निवासिनः मार्गं उद्घाटयन्; तव सेनया, तं विमदाय धनं आनयन्, पत्थरं नृत्याय प्रेरितवान्। त्वं जलानां आवरणानि उद्घाट्य, हे इन्द्र, नदीनां पर्वते प्रवाहितुं, धन-प्रदाता; यदा त्वं, तव शक्त्या, वृत्रम् हत्वा, सूर्यं दृष्टिं चढ़यितुं।