उषा देवी, उदाराणां प्रेरयित्री, प्रेरितानां अमृतं कीर्तिं धनं च ददाति, अस्माकं च गोमयम् पुरस्कारं ददातु। सा तमः अपाकरोतु, उदयतु च। ततः इन्द्रः वरुणः च, यज्ञस्य जनस्य च महान् रक्षां ददातु; दीर्घकालं यत्नवन्तः वयम् युद्धेषु विजयी भवेम। इन्द्रः वरुणः, ज्योतिषां अधिपती, धनस्य महादाता, दिवि सर्वदेवा बलं शक्तिं च संनिहितवन्तः। तयोः शक्त्या जलानां शय्यानि विवृता, सूर्यं दिवि स्थापितम्, तयोः अद्भुतकर्मणि ऋषयः प्रेरिताः। युद्धेषु अग्निवत्, रक्षायाः स्रोतः, धनयोः अधिपती, इन्द्रः वरुणः, वयं आवाहयामः। तयोः शक्त्या सर्वाणि भूतानि जातानि च कृतानि; मित्रः वरुणेन सह सुरक्षा ददाति, मरुत्सहितः शुभलाभं आगच्छति। वरुणस्य महत् पुरस्कारं, तस्य बलं निश्चितम्; कश्चित् अधर्मं छिनत्ति, अन्यः दुर्बलान् अतिक्रामति, अन्यः श्रेष्ठं वरणोति। इन्द्रः वरुणः, यज्ञे पूर्वगौ भूत्वा, तस्य जनस्य न किञ्चित् अनिष्टं भवति; मानवस्य दोषः तं न विनाशयति। पुरुषाः, दिव्यसाहाय्येन समीपं आगच्छन्तु; इन्द्रः वरुणः, स्नेहं कृपां च दत्तं, यत् सौम्यं, यत् योग्यं। युद्धेषु, इन्द्रः वरुणः, जनस्य बलं अग्रणी भवताम्; यदि उभयपक्षे आवाहनं, तदा वंशस्य स्पर्धायाम् निर्णयं कुरुतम्। इन्द्रः वरुणः मित्रः अर्यमन् च महतीं कीर्तिं, विस्तीर्णां रक्षां ददतु; अदितेः सत्यधारिण्याः प्रकाशं पूजयेम, सवितुः स्तुतिं च। इन्द्रः वरुणः, प्राचीनं स्नेहं दृष्ट्वा, पूर्वदिशं गच्छन्ति, गवां काम्याय, विस्तीर्णसेनया; तौ सुदासं दासान् वृत्रान् आर्यान् च जयाय साहाय्यं ददाताम्। यत्र पुरुषाः पताकाभिः संयुताः, यत्र युद्धे न किञ्चित् प्रियं, यत्र देवाः भयभीताः, तत्र इन्द्रः वरुणः अस्माकं पक्षे भाषेताम्। पृथिव्याः अन्तान् तमसा अच्छादितान् दृष्ट्वा, तयोः शब्दः दिवं गच्छति; शत्रवः स्थिरा न भूयुः, तयोः साहाय्यं समीपं आगच्छतु। इन्द्रः वरुणः, अप्रतिहतायुधाभ्याम्, सुदासं रक्षित्वा, तृत्सूनां यज्ञं शृणुतम्, तृत्सूनाम् ऋत्विजः सत्यः आसीत्। इन्द्रः वरुणः, शत्रवः बलिनः सज्जनं पीडयन्ति; तौ धनयोः अधिपती, दिवि अस्मान् रक्षताम्। युद्धेषु, इन्द्रः वरुणः, आवाह्यौ; यत्र सुदासः दशराज्ञैः परिवृतः, तृत्सूनाम् सह तौ रक्षताम्। दशराज्ञः, अयज्ञवन्तः, सुदासं न विजिग्युः; मानवस्य सत्यस्तुतिः देवेषु हविः अभवत्। दशपुत्रस्य पुत्रस्य, सर्वतः आक्रान्तस्य, इन्द्रः वरुणः सुदासाय बलं ददाताम्; तृत्सवः, धीराः, श्रद्धया चिन्तया च जयम् अपूजयन्। तयोः एकः शत्रून् हन्ति, अन्यः व्रतानि पालयति; वयं स्तुतिभिः तौ आवाहयामः, इन्द्रः वरुणः, रक्षां दत्तम्। इन्द्रः वरुणः मित्रः अर्यमन् च महतीं कीर्तिं, विस्तीर्णां रक्षां ददतु; अदितेः सत्यधारिण्याः प्रकाशं पूजयेम, सवितुः स्तुतिं च। यज्ञे, इन्द्रः वरुणः, भक्त्या, हविषा च वयं वर्तामः; घृतस्य धाराः तयोः बाहुषु स्थापिता, विविधरूपा प्रवहन्ति। तयोः राज्यं, विशालं, दीप्तं, स्थिरं, दिविवत्, मार्गैः स्थापितम्; वरुणस्य दोषः अस्मान् न स्पृशतु, इन्द्रः लोकं विस्तीर्णं करोतु। अस्माकं यज्ञः सम्पन्नः, सभासु शोभनः; स्तुतयः सज्जनेषु प्रशस्ताः; धनं, देवैः सह, आगच्छतु, उत्तमसाहाय्येन वयं तरामः। इन्द्रः वरुणः, सर्वं धनं, वस्तुयुक्तं, बहुलं च दत्तम्; आदित्यः, वीरः, अनंतः, असत्यं नाशयति, धनं ददाति। अष्टपदीं स्तुतिं इन्द्रः वरुणः च, संततौ संपदं कामयन्, वयं दिव्यपूजां प्राप्नुयाम, तौ सदैव रक्षताम्। मम बुद्धिं शुद्धीकृत्य, सोमं इन्द्रः वरुणः च अर्पयामि; उषा इव, घृताभरणा, सा विस्तीर्णां रक्षां ददातु। यत्र देवैरावाह्याः स्पर्धन्ति, पताकाः दीप्ताः पतन्ति; इन्द्रः वरुणः शत्रून् हन्ति, विहरन्ति, सर्वतः विक्षिप्तवन्तः। आपः, स्वकीयं तेजः धारयन्त्यः, तयोः देवत्वं पूजयन्ति; एकः जनान् पालयति, विशिष्टान्, अन्यः शत्रून् हन्ति, अजितः। यः बलात् श्रद्धया च आदित्यं उपसृत्य, यज्ञे, ऋत्विजः, तस्य स्तुतिः सत्यं, सः सहाय्याय उपविष्टः, समृद्ध्यर्थं, अनुग्रहे इच्छति। अष्टपदीं स्तुतिं इन्द्रः वरुणः च, संततौ संपदं कामयन्, वयं दिव्यपूजां प्राप्नुयाम, तौ सदैव रक्षताम्। वरुणः महिमा द्वारा संततिं विस्तीर्णवान्, दिवं पृथिवीं च अधारयत्, ऊर्ध्वं नभः उत्थापितवान्, ताराः विस्तारयत्। स्वेन रूपेण संवादं करोति; कदा अहं वरुणे वसामि? किम् अर्पणं तेन स्वीकृतं? कदा दयालुः अनुकम्पावान् मां पश्यति? अहं पृच्छामि, वरुणं द्रष्टुम् इच्छन्, समीपं गच्छामि; ऋषयः अपि एवं वदन्ति: वरुणः पापं स्वीकृतवान्। हे वरुण, किम् तद् प्राचीना अपराधः, यत् त्वं भक्तं मित्रं दण्डयितुम् इच्छसि? त्वं, सुलभस्मरणः, तद् वद; अहं भक्त्या त्वां शीघ्रं उपसृत्य। पितृपापात् विमोचय, आत्मकृतात् देहकृतात् च विमोचय; वसिष्ठं मुक्त्वा, वत्सं यथा बन्धनात्, पशुं यथा जालात्, दोषात्। न कस्यचित् कौशलम्, न स्थैर्यं, न वीर्यं, न चातुर्यम् पर्याप्तम्; समीपस्थे महान् च लघु च, निद्रा, मिथ्याचेष्टा च जायते। दानवत् सेवकः, अहं निष्कलंकानि कर्माणि कुर्यामि; देवः, अनभिज्ञः अपि, विचारवान् प्रेरयति, उदारः गायकाय धनं ददाति। एषा स्तुतिः, वरुण, भक्तिपूर्णा, तव उद्दिष्टा, हृदि स्थितम्; गृहे, यत्नेषु च, कल्याणं भवतु, तव आशीर्वादेन रक्ष्येम। वरुणः सूर्याय पथः विशुद्धवान्; नद्यः, समुद्रवत्, प्रवहन्ति; मुक्तवृष्टिवत्, सः शीघ्रगामिनः प्रवर्तयति, सत्याय महतीः नद्यः प्रवहन्ति।