प्रभाते समुपस्थितायाः उषसः स्तुतिपात्राणां यथादत्तं धनं पुनः प्रार्थयामः। सा उषा, वृषभस्य निनदेन वृष्टिं द्वाराणि भित्वा प्रकाशमावहन्ती, स्तोतृभ्यः सम्पदः प्रयच्छति। देवी देवतानां दानाय प्रेरयन्ती, सत्याय प्रेरणां ददाति; यदा सा प्रकाशते, तदा अस्मभ्यं समृद्धये प्रज्ञां ददातु, सदा अशिषा अस्मान् पालयतु। वासिष्ठाः ऋषयः प्रथमतः स्तोत्रैः उषसं प्रबोधयन्ति, सा द्वौ लोकौ परिवर्तयन्ती, सर्वान् लोकान् प्रकटयन्ती जायते। या नवीना जीवनं वहन्ती, तमसोऽन्तः प्रकाशमागता, या युवती लज्जारहिताऽग्रे गच्छन्ती, सवितारं, यज्ञं, अग्निं च प्रज्वालयन्ती दृश्यते। अश्ववत्सगोषु वीर्यवत्यः उषसः सदा उदयं कुर्वन्तु, सर्वतः घृतं सिञ्चन्त्यः, सदा अशिषा अस्मान् पालयन्तु। उषा दिवः दुहिता दीप्तिमती प्रकटिता दृश्यते; सा महत्तमं तमः अपसार्य दृष्टये प्रकाशं करोति। सूर्यः किरणैः सहोदयति, तारका च दीप्तिमती समुत्पद्यते; उषसः उदये च सूर्यस्य च, वयं स्वं भागं प्राप्नुयाम। त्वां, प्राचीना दिवः दुहितरं, उषः, उपागमाम; त्वं भक्ताय बहुमन्यं अद्भुतं धनं वहसि। हे देवी, या प्रकाशसे, महान्ति कीर्तिमन्ति कर्माणि कुर्वती, सर्वैः दृश्यसे, त्वं धनप्रदा, त्वाम् इच्छामः, यथा पुत्राः मातरं। दिवः दुहितरं, अद्भुतं वरं अस्मभ्यं वह, यशःशालिनीं, श्रुतां संपदं प्रयच्छ, यद् मर्त्येभ्यः योग्यं, तेन वयं रमेमहि। प्रेरितेभ्यः अमृतं यशः धनं च प्रयच्छ, अस्मभ्यं च गोमदं पुरस्कृत्यं दानम्; उद्यन्त्ये दानवति, उषः, तमः अपाकुरु। इन्द्रवरुणौ, अस्माकं यज्ञाय जनानां च, महत् रक्षणं प्रयच्छतम्; ये चिरं यत्नवन्तः, ते विजिग्युः, रक्षिणौ। युवां स्वामिनौ, तेजस्विनौ, महादानौ, दिव्यौ, सर्वदेवाः दिवि स्वर्गे शक्तिं बलं च युवाभ्यां एकीकुर्वन्ति। युवाभ्यां जलानां शय्यानि विवृतानि, सूर्यः चाकाशे स्थापितः; इन्द्रवरुणौ, अस्मिन् अद्भुतकर्मणि प्रमोदेन, मनीषिणां मनांसि पूरयथः। युद्धेषु अग्निवत् सुरक्षा, युवां द्वयोः धनयोः स्वामिनौ, सुलभप्रार्थ्यौ, वयं युवां आह्वयामः। इन्द्रवरुणौ, युवाभ्यां सर्वाणि भूतानि जातानि च कृतानि; मित्रः वरुणेन सह सुरक्षा वहति, मरुद्भिः सह महाबलः शुभं वहति। वरुणस्य महत् फलं, बलं मितं, स्वं दृढम्; एकः दुष्टान् छिन्दति, अन्यः दुर्बलान् अतिक्रामति, अन्यः श्रेष्ठं विन्दति। न किञ्चिदपि पापं दुःखं वा तस्य मर्त्यस्य भवति, येषां यज्ञे देवौ अग्रे गच्छतः; तस्य पापं नाशयति न। आगच्छत मानवाः, दिव्येन सहाय्येन; एष आह्वानं शृणुत, यदि मयि तुष्टाः; इन्द्रवरुणौ, सख्यं सौम्यं च दत्तं, यद् प्रियं योग्यं च। युद्धे, जनबलं वहन्तौ, नयतं; यदि उभयपक्षौ युवाभ्यां आह्वयन्ति, तर्हि सुतानां पौत्राणां च स्पर्धायाम् निर्णीतम्। इन्द्रः, वरुणः, मित्रः, अर्यमन् च, अस्मभ्यं यशः, महत् संरक्षणं च ददतु; अदितेः अव्याजं ज्योतिः, सत्यस्य धारिणीं, सवितुः स्तुतिं च वयं पूजयाम। द्वावपि, प्राचीं प्राचीं सख्यं दृष्ट्वा, गव्यं याचमानौ, विस्तीर्णसेनौ, इन्द्रवरुणौ, सुदासं दासवृत्रेभ्यः आर्येभ्यश्च सहाय्यं दत्तवन्तौ। यत्र मानवाः पताकाभिः समागच्छन्ति, यत्र युद्धे किञ्चन प्रियतमे नास्ति, यत्र दीप्तिमन्तः भीताः, तत्र इन्द्रवरुणौ अस्मदीयं पक्षं भाषेथाम्। पृथिव्याः अन्तं तमसा आच्छन्नं दृष्टवन्तौ, युवयोः शब्दः दिवं गतः; शत्रवः न स्थिराः, सहाय्येन समीपं गच्छतं, आह्वानं शृणुतं। इन्द्रवरुणौ, अप्रतिघ्नशस्त्राभ्यां, सुदासं त्रातवन्तौ; एतेषां ऋत्विजां प्रार्थनां शृणुतं, तृत्सूनां ऋत्वित्वं सत्यं आसीत्। शत्रवः, रिपवः, महता बलिना सज्जनं पीडयन्ति; युवां द्वयोः धनयोः स्वामिनौ, उच्चैः स्वर्गे अस्मान् पालयतम्। युद्धेषु युवां आहूयाथे, यत्र दशराजानः परिवृत्य सुदासं तृत्सुभिः सह पालयथुः। दशराजानः, अनिष्टुत्वात्, सुदासं न विजिग्युः; सत्यम् स्तोत्रं देवानां हविरभवत्। दशपुत्रस्य सुदासस्य सर्वतः पीड्यमानस्य, इन्द्रवरुणौ, बलं दत्तवन्तौ; यत्र तृत्सवः प्राज्ञाः, श्रद्धावन्तः, श्वेतशिरोभरणाः, श्रद्धया प्रज्ञया च विजयं प्राप्तवन्तः। युवयोः एकः शत्रून् हन्ति, अन्यः व्रतानि पालयति; युवां महाबलिनौ, स्तोत्रैः आहूतौ, अस्मभ्यं रक्षां दत्तं। इन्द्रः, वरुणः, मित्रः, अर्यमन् च, अस्मभ्यं महत् यशः, संरक्षणं च ददतु; अव्याहतम् अदितेः ज्योतिः, सत्यस्य धारिणीं, सवितुः दीप्तिं च वयं स्तौम। यज्ञे, इन्द्रवरुणौ, उपसर्पेयम्, हविर्भिः, श्रद्धया; घृतधारा युवयोः बाह्वोः स्थापिता, विविधरूपा प्रवहति। युवयोः राज्यं विस्तीर्णं, दीप्तिमत्, स्थिरं च, दिवमिव, पथिभिः स्थापितम्; वरुणस्य निग्रहः अस्मान् न स्पृशतु, इन्द्रः अस्माकं लोकं विस्तीर्णं करोतु। अस्माकं यज्ञः सम्पूर्णः, सभासु शोभनः, स्तोत्राणि आर्येषु प्रशस्तानि; देवैः सह धनं आगच्छतु, उत्तमैः सहाय्यैः वयं तर्तु। इन्द्रवरुणौ, सर्ववस्तुयुक्तं, बहुधनं, समृद्धं च धनं दत्तं; आदित्यः वीर्यवान्, अनन्तः, अनृतं अपाकरोति, धनं च ददाति। अष्टाविधं स्तोत्रं इन्द्रवरुणौ उक्ति, सुतपुत्रपौत्रसमृद्ध्यर्थं; वयं कल्याणैर्गुणैः अलङ्कृताः, दिव्यां उपासां प्राप्नुयाम, सदा अशिषा अस्मान् पालयतम्। मम धियं शुद्धाम् इन्द्रवरुणौ सोमेन यजामि; उषसेव, घृतश्रियैः, सा अस्मान् विस्तीर्णरक्षां वहन्तु। अत्र स्पर्धन्ते ये देवैः आहूताः, यत्र पताका दीप्तिमन्तः पतन्ति; इन्द्रवरुणौ, शत्रून् हन्यतं, निष्कासयतं, सर्वतो विक्षिप्यतं। आपि स्वेन तेजसा स्वगृहेषु, इन्द्रवरुणौ देवत्वेन यजन्ति; एकः प्रजाः धारयति, विशिष्टः, अन्यः शत्रून् हन्ति, अजितः। सः बोधि, सत्यवित् ऋत्विक्, आदित्य, यः बलश्रद्धाभ्यां त्वां प्रपन्नः; सः सहाय्याय आगतः, हविर्भिः, समृद्ध्यै, अनुग्रहेण उपविष्टः। एवं ऋषयः देवतानां महिमा स्तौन्ति, यज्ञैः स्तोत्रैः च, यद् उषा, इन्द्रः, वरुणः, मित्रः, अर्यमन्, आदित्यः, सविता च, मानवाः चिरकालं संरक्षणं, यशः, धनं, विजयम् अपि प्रार्थयन्ति।