ये पुरुषाः, यथा रथाः, अनवह्न्याः, निर्गता अग्रे स्थिताः, स्वबलं प्रकाशयन्तः, सौभाग्ये निवसन्ति। तदा दिव्ये उत्पन्ना, सत्येन महत्त्वं प्रकाशयन्ती, उषाः आगच्छति। सा सर्वदुष्टं, सर्वद्वेषं, सर्वक्लेशं अपाकरोति, मार्गान् जागरयति। अद्य, उषः, महद् श्रेयः जागरय; महत् सौभाग्यं दत्तु; दिव्यं कीर्तिमद् धनं दत्तु, यत् मृत्युलोके प्रसिद्धं भवति। उषाः अमृतस्य तेजसा आगता, ऋतं जनयन्ती, व्योम्नि स्थानानि पूरयन्ति। सा दूरात् युक्ता, शीघ्रं पञ्च प्रदेशान् परिभ्रमति; लोकान् निरीक्ष्य, दिव्यपुत्री, विश्वस्य स्वामिनी, सर्वं पश्यति। सारथ्या, सूर्यस्य वधूः, अश्वैः समृद्धा, दीप्त्या उदारया च, धनानि अधिराज्यति; विप्रैः स्तूयमाना, पुष्ट्या, प्रचुर्या, अग्निभिः उत्थिता, गीतैः पूजिता। उषः, ताम्रवर्णा अश्वाः, तां वहन्तः, प्रकटिताः; सा शोभमानया रथेन आगच्छति, भक्ताय धनं दत्तु। सत्येषु सत्यत्वं, महत्सु महत्त्वं, सा देवी, देवैः पूजिता, अर्चनीयाः, दुर्गाणि भङ्क्त्वा, गोभ्यः प्रकाशं दत्तु; गाः उषां आकाङ्क्षन्ति। उषः, गा, वीरैः, अश्वैः, महादानैः धनं दत्तु; न यज्ञभूमिः मनुष्या विस्मरन्तु; सदा अशिर्भिः रक्ष। अमृतं तेजः, सर्वस्य कर्ता, उदितम्; विश्वाग्निः, सविता देवः, प्रकाशति। तस्य इच्छया, देवदृष्टिः जातः; उषाः जगत् प्रकाशयति। देवस्य मार्गाः मम प्रकटिताः, विघ्नरहिताः, धनैः अलङ्कृताः; उषाः प्रतीकं पश्चिमात् आगच्छति, गृहाणि प्रविश्य। बहवः दिवसाः गताः, पूर्वे सूर्येण उदिता; उषाः, यथा प्रियः, परिभ्रमति, दृश्यते, पुनः न आगच्छति। प्राचीनाः ऋषयः, सत्यवाचः, बुद्धिमन्तः, देवसभा उपविष्टाः; पितरः गूढं तेजः प्राप्तवन्तः, सत्यवचनैः, उषां आविष्कृतवन्तः। एकस्थाः, एकत्र संगता, समं जानन्ति, परस्परं न स्पर्धन्ति; देवस्य ऋतं न उल्लङ्घन्ति, विघ्नरहिताः, धनं इच्छन्ति। वसिष्ठाः स्तोत्रैः तव स्तवनं कुर्वन्ति, उषः जागृता, सौभाग्यवती, गोस्वामिनी, बलपत्नी, उत्तमा, वृद्धा, उत्तिष्ठ। उषाः, वसिष्ठैः स्तूयमाना, वाक्पति, धनपतिः, दीर्घकीर्तिं, महादानं दत्तु; सदा अशिर्भिः रक्ष। सा कन्या, यौवनेन शोभमानाः, सर्वं चलन्तं जीवनं दत्तु; अग्निः मनुष्यसभा आगतः, प्रकाशं जनयति, तमः नुदति। दीप्त्या उषाः सर्वत्र विस्तारिता, शोभनवस्त्रधारिणी, उज्ज्वलप्रकाशवाहिनी; सुवर्णवर्णा, दर्शनीयाः, गोमाता, दिनानां नेतृ, प्रकाशिता। देवदृष्टिवाहिनी, सौभाग्यवती, श्वेताश्वनेत्री, उषाः किरणैः प्रकाशिता, उदारया, सर्वत्र विस्तारिता। उषः, दूरात् आगच्छ, शत्रुं नुद; विशालं गोष्ठं सुरक्षितु; द्वेषं नुद, धनं दत्तु, दानिनं प्रेरय। उषः, उज्ज्वलैः किरणैः, दीर्घायुष्या, जीवनवती, गो-अश्व-रथसमृद्धं धनं दत्तु, सर्वदा अशिर्भिः रक्ष। उषः, वसिष्ठैः स्तूयमाना, उत्तमजात्या, उन्नतं, प्रचुरं धनं दत्तु; सदा अशिर्भिः रक्ष। प्रथमाः किरणाः उदिताः, दिव्याः प्रकाशाः उपरि विस्तारिता; उषः, महती, दीप्तिमती, रथेन समीपं आगच्छ, अनुग्रहं प्रकाशं च दत्तु। अग्निः प्रत्युत्थितः, प्रचोदिता विप्राः स्तोत्रैः स्तुवन्ति; देवी उषाः प्रकाशेन आगच्छति, तमः क्लेशं नुदति। दीप्त्या उषाः, प्रकाशमाना, अग्रे आगता, तमः नुदन्ति; सूर्यं, यज्ञं, अग्निं प्रकटयन्ति, अप्रियं तमः प्रेषयन्ति। दिव्यपुत्री जागृता, सर्वे दीप्त्या उषां पश्यन्ति; सा स्वयंकृतरथं आरोहति, सुसंयुक्ताः अश्वैः युक्ता। अद्य, वयं दानिनः च, शुभचिन्तया जागरयेम, उषः; तमः नुद, उज्ज्वलाः, सदा अशिर्भिः रक्ष। उषाः, मार्गान् उद्घाट्य, पञ्च मानवजातिं जागरयति; सुविद्याः वृषभिः प्रकाशं जनयति; सूर्यः दृष्ट्या, द्यावापृथिवी पूरयति। सा दिशान्तेषु ऋतून् प्रकाशयति; यथा युक्ताः स्त्रियः, उषाः प्रयत्नं कुर्वन्ति; तव गाः तमः नुदन्ति, प्रकाशं दत्तु, सविता बाहू प्रसारयति। उषाः, इन्द्रवत्, उदारवती, कीर्तिं शुभं दत्तु; दिव्यपुत्री, धर्मिष्ठे अंगिरसे धनं दत्तु। उषः, यथावत् धनं दत्तु, यथा स्तुतिभ्यः दत्तवती; यां वृषभनादेन उत्पादिताः, मेघस्य दृढद्वारं भङ्क्त्वा। देवान् दानाय प्रेरयन्ति, सत्यम् प्रेरयन्ति; प्रकाशमाना, समृद्धये बुद्धिं दत्तु; सदा अशिर्भिः रक्ष। वसिष्ठाः, प्रचोदिता, प्रथमं उषां स्तोत्रैः जागरयन्ति; सा द्वौ लोकौ परिवर्तयन्ति, सर्वलोकान् प्रकाशयन्ति। सा नूतनजीवनवती, तमः प्रकाशं जागरयति; यौवना, निर्लज्जा कन्या अग्रे गच्छति, सूर्यं, यज्ञं, अग्निं प्रज्वलयति। अश्व-गो-वीरसमृद्धाः उषाः सदा उत्थाय, अशिर्भिः आगच्छन्तु; सर्वतः घृतं दत्तु; सदा अशिर्भिः रक्ष। उषाः, दिव्यपुत्री, प्रकाशिता, आगता; सा महत् तमः दृष्ट्यै नुदति, प्रकाशं जनयति। सूर्यः किरणैः सह उदयति, तारा उज्ज्वला आरोहति; तव उदयने, उषः, सूर्यस्य च, वयं भागं प्राप्तु। उषः, वृद्धा दिव्यपुत्री, तव समीपं आगच्छाम; सा भक्ताय वाञ्छितं अद्भुतं धनं वहति। देवी, यः प्रकाशिता, महत् कीर्तिमद् कर्म करोति, सर्वैः दृश्यते, धनं दत्तु; मातरं यथा पुत्राः, वयं तव समीपं इच्छाम। उषः, दिव्यपुत्री, अद्भुतं दानं दत्तु, यत् प्रसिद्धं, दूरश्रुतं; यत् मृत्युलोके योग्यं, तद् दत्तु, यथा वयं तं भुञ्जीम।