तमसः पारमित्या वयं देवाः, स्तुतिं पुरः स्थापयामः। अश्विनौ, बहुदातारौ, प्राचीनौ, अमृतौ, स्तोत्रेण आहूतौ। प्रियो होतारः मनुष्येषु उपविष्टः, नासत्यौ, यः युष्मान् उपास्ते पूजयति च। अश्विनौ, मधु पिबतम्, समीपं आगच्छतम्; अहम् युष्मान् सभासु उत्सुकः सम्बोधयामि। यज्ञं प्रति उपागच्छाम, पन्थानः इच्छन्तः; युवां महावीर्यौ एतां स्तुतिं प्रतिगृह्णीतम्। वसिष्ठः, युवयोः प्रति प्रेषितः, स्तुतिभिः वृद्धः, प्रबुद्धः। आगच्छतम्, पापनाशिनौ, जनान् संनयतम्, अश्विनौ, ज्वलन्तहस्तौ। अन्धकारं नयतम्, अनुग्रहेण आगच्छतम्; न नः हिंसितम्, शमेन आगच्छतम्। पृष्ठतः आगच्छतम्, नासत्यौ, पुरतः अश्विनौ, अधस्तात्, उर्ध्वतः च। सर्वतः, पञ्चजन्यं धनं युक्त्वा, नः सदा आशिषा पालयतम्। एता उषसः, अश्विनौ, दिवि युवां आह्वयन्ति। अहम् युष्मान् सहाय्याय आह्वये, वीर्यवन्तौ; युवां जनात् जनं याथः। युवां, नरौ, शोभनं अन्नं दत्तं, प्रीयमाणान् वाचः प्रेरयथः। मनसा संयुक्ता रथं समीपं नयतम्, मधुमत्तमं सोमं पिबतम्। आगच्छतम्, अलङ्कृत्य, मधु पिबतम्, अश्विनौ। क्षीरं, पुष्टि-पानं, वीर्यवन्तौ, न नः हिंसितम्, आगच्छतम्। युवयोः अश्वाः, अश्विनौ, उपासकस्य गृहं वहन्ति। शीघ्रगामिनः अश्वैः, दिव्यौ अश्विनौ, शीघ्रं आगच्छतम्। एवं आगच्छन्तौ, अश्विनौ, धीराः युवां संयुञ्जन्ति। दृढं यशः च रक्षां च दातः, नासत्यौ, अस्मभ्यं प्रयच्छथः। ये निर्हताः, रथवत्, पुरुषेषु अग्रगमाः। स्वशक्त्या, नरौ, प्रकाशन्ते, सौभाग्ये वसन्ति। उषा जाता, दिवि, सत्यम् महत्त्वं प्रकाशयन्ती। सा तमः, रिपुं, क्लेशं च अपाकरोत्, पन्थानः प्रबोधयन्ती। अद्य, अस्मान् मह्यं कल्याणाय प्रबोधय, महद् सौभाग्यं प्रयच्छ, उषः। अस्मभ्यं शोभनं, कीर्तिमन्तं धनं दातु, देवी, यत् मर्त्येषु यशः जनयेत्। एते तेजस्विनः किरणाः, उषसः अमृतायाः, आगताः, ऋतं जनयन्तः, व्योम्नः अन्तराणि पूरयन्तः। एषा उषा, दूरात् युक्ता, शीघ्रं पञ्च क्षेत्राणि परिवर्तते; जनानां मार्गान् निरीक्षमाणा, दिवः दुहिता, जगतः ईश्वरी, सर्वं पश्यन्ति। अश्वसमृद्धा, सूर्यस्य वधूः, शोभना, उदारदात्री, धनानां ईश्वरी; ऋषिभिः स्तूयमाना, पोषिणी, उदारदात्री, उषा अग्निभिः सह उदेति, गीतैः कीर्तिता। तेजस्विनः, रक्तवर्णाः अश्वाः, उषां वहन्ति, तां प्रकाशयन्तः आगच्छन्ति; सा शोभना, अलङ्कृत-रथेन, उपासकाय धनं ददाति। सत्येषु सत्याः, महतीषु महती, देवी, देवैः पूजिता, अर्चनीया, बन्धनानि भिनत्ति, गावः प्रकाशयति; गावः उषसः आकाङ्क्षन्ति। अद्य अस्मभ्यं गोभिः, वीरैः, अश्वैः, बहुदानैः धनं दातु, उषः; न अस्माकं कुशः लोकैः उपेक्षितः स्यात्; सदा आशिषा पालय। अमृतं तेजः, सर्वस्य स्रष्टा, उदितम्; विश्वानरः अग्निः, देवः सविता, शोभते। तस्य इच्छया, देवस्य चक्षुः जातम्; उषा सर्वं जगत् प्रकाशयामास। देवानां पन्थानः मम प्रकटिताः, अवरोध-रहिताः, धनैः अलङ्कृताः; उषसः चिह्नम् पुरतः दृष्टम्, पश्यन्तः पश्चिमतः, गृहान् प्रविशन्तम्। ते बहवः दिवसाः गताः, पूर्वे सूर्येण उदिताः; प्रियवत् उषा परिवर्तते, दृश्यते, पुनः न प्रत्यागच्छति। ते प्राचीना ऋषयः, सत्यवाचः, प्राज्ञाः, देवानां सभायाम् उपविष्टाः; पितरः गुह्यं तेजः प्राप्नुवन्, सत्यवचनाः, उषां प्रकटयन्ति। एकस्थाः, संगच्छन्तः, संयुक्तबुद्धयः, न परस्परं वि-यन्ति; ते देवऋतानि न अतिचरन्ति, अवरोध-रहिताः, धनं इच्छन्तः। वसिष्ठाः स्तुतिभिः त्वां स्तुवन्ति, प्रबुद्धां उषः, भाग्यवतीं, तव यशः गायन्ति; गवां नेत्री, बलस्य पत्नी, उदेहि, उषः, कुलीनजाते, ज्येष्ठे वृद्धे। एषा धनस्य नेतृ, शुभवाचः, उदिते उषसि, वसिष्ठैः स्तूयते; स्थिरं कीर्तिं, धनं च अस्मभ्यं ददातु—सदा आशिषा पालयतु। सा उषा, युवतिवत्, सर्वं यत् चरति तद् जीवन्ति; अग्निः मानुषेषु प्रकटितः, प्रकाशं जनयन्, तमः नाशयन्। तेजस्विनी उषा सर्वत्र प्रसृता, दीप्तवस्त्रधारिणी, उज्ज्वलतेजः वहन्ती; हिरण्यवर्णा, शोभना, दृष्टये रम्या, गावां माता, अह्नां नेत्री, सा प्रकाशयति। देवानां दृष्टेः वहन्त्री, भाग्यवती, श्वेतं शोभनं अश्वं नेतृ; उषा प्रकटिता, किरणैः विभास्यमाना, शोभना, उदारदात्री, सर्वत्र प्रसृता। आगच्छ, उषः, दूरात्, शत्रुं अपाकुरु; विस्तीर्णं क्षेत्रं अस्मभ्यं सुरक्षितं कुरु; द्वेषं अपाकुरु, धनं देहि, दातुः दानं प्रेरय। प्रकाशय, देवी उषः, अस्मासु तेजस्विनीभिः किरणैः, दीर्घायुषीव स्त्रीव; अस्मभ्यं, सर्वदा, गो-अश्व-रथसमृद्धं धनं दातु। या त्वां, कल्याणजात उषः, वसिष्ठाः स्तौति गीतैः—सा उन्नतं, बहु धनं ददातु; सदा आशिषा पालयतु। प्रथमा किरणाः प्रकटिताः, तस्याः दीप्तयः ऊर्ध्वं प्रसृता; उषः, महता तेजसा रथेन समीपं आगच्छ, अनुग्रहम्, प्रकाशं च देहि। अग्निः प्रत्युत्थितः, प्रेरिताः स्तुतिभिः गायन्ति; देवी उषा प्रकाशेन अग्रे गच्छति, तमः, अमङ्गलं च नाशयन्ती। एता उषसः, प्रकाशवत्यः, पुरः आगताः, तमः अपाकुर्वन्; सूर्यं, यज्ञं, अग्निं च प्रकटयन्ति, अमङ्गलं तमः प्रेषयन्ति। दिव्याः, उदारदायिनी, उषा बोधिता; सर्वे दीप्ताम् उषाम् पश्यन्ति; सा स्वयम्-युक्त-रथम् आरोहति, सुप्रयुक्तैः अश्वैः युक्तम्। अद्य वयं च उदारदातारः च शुभैः चिन्ताभिः त्वां, उषसः, प्रबुध्याम; तमः अपाकुरु, तेजस्विन्यः, सदा आशिषा पालय। उषा पन्थान् जनानां प्रावर्तयत्, पञ्च जनान् प्रबोधयन्ती; सुचक्षुषा वृषभैः सा प्रकाशं जनयति, सूर्यः स्वदृष्ट्या द्यावापृथिवी पूरयति। सा ऋतून् दिशासु प्रकाशयति; यथा युक्ताः स्त्रियः, उषसः प्रयन्ति; तव गावः तमः निवर्तयन्ति, प्रकाशं जनयन्ति, यदा सविता बाहू प्रसारयति। उषा, इन्द्रवत्, उदारदात्री, जाता; सा कीर्तिं श्रियं च जनयति; दिव्या दिवः दुहिता, पुण्येभ्यः अङ्गिरोभ्यः धनं प्रयच्छति।