आश्विनौ, मनः प्रेरयतं यथा तस्मिन्सुप्रजः बीजं स्यात्। अस्माकं हविः विलम्बं विना सम्प्राप्तं भवतु। भवतोः अनुग्रहः अस्माकं सन्ततिषु अपि आगच्छतु; उत्तमदानैः समन्विताः वयं दिव्यं यज्ञं प्राप्नुयाम। अयं हि भवतोः प्राचीनः निधिः मित्रवत् अस्मभ्यं स्थापितः, मधुरः च दत्तः। विघ्नरहितेन चेतसा समीपं आगच्छतम्, मानुषेषु हविः गृह्णीतम्। एकस्मिन् संज्ञाने, एकस्मिन्समाजे, भवतोः सप्ताश्वयुक्तः रथः परिवर्तते। तस्याः दिव्ययुक्ताः शोभनाः अश्वाः न कदापि श्रान्ताः भवन्ति, शीघ्रगामिनः यः भवतोः वहन्ति। येषां दाता अस्ति, दानशीलः, तान् प्रति भवतोः उदारता भूयात्। ये स्वजनानां मध्ये दया वितरन्ति, गोभिः अश्वैः च पूरयन्ति, तान् धनैः सम्पादयताम्। अधुना शृणुतं मम आह्वानम्, युवानौ आश्विनौ, श्रियावन्तं पन्थानं आगच्छतम्। विभवान् दत्तम्, दीर्घायुः दत्तम्, उत्तमान् नरान् प्रति; सदा अस्मान् आशिषा पालयतम्। आश्विनौ, तेजस्विनौ, स्वैः अश्वैः सह आगच्छतम्; अद्भुतौ, यौवनं रममाणौ। अस्माकं समर्पितानि हविः वहतं। भवतोः मदिराः सुसंस्कृताः; शीघ्रं आगच्छतम्, मम हविः उपयुज्यतम्। शृणुतं, आत्रेयौ, अस्माकं कर्माणि अतिक्रम्य गच्छतम्। भवतोः रथः, आश्विनौ, मनसः वेगेन गच्छति, शतधा अन्तरिक्षं व्याप्नोति। सः अस्मान् सूर्यस्य संपदं नयतु। अयं पर्वतः, देवौ, उन्नतः स्थितः, सोमं भवद्भ्यां प्रकाशयति। प्रेरितः ऋत्विजः भवद्भ्यां हविः समर्पयेत्। भवतोः अन्नं अद्भुतं, बहु; त्रिधा बलं ददथः। यः भवतोः प्रीतिं पोषयति, सः भवद्भ्यां प्रियः भवति। तद् हविः, आश्विनौ, भवद्भ्यां च्यवनाय समर्पितम्, यदा भवद्भ्यां तस्मै रूपं दत्तम्। भवतोः सखायः, आश्विनौ, भुज्युम् समुद्रस्य मध्ये परित्यक्तवन्तः। युवानौ, तं उद्धृतवन्तौ। कृकवाकाय अपि, दुर्बलाय अपि, शक्नुथः; निद्राय आहूतौ प्रसिद्धौ। गोभ्यः आपः पूरयथः, आश्विनौ, शक्त्या, दुर्बलाय अपि। कविः अग्रे स्तोत्रैः स्तौति, उषसां मध्ये प्राज्ञः, शुभैः चिन्ताभिः। धेनुः तं पयसा पोषयतु; सदा अस्मान् आशिषा पालयतम्। भवतोः रथः, स्वर्गपृथिव्यौ संयोजितः, सुवर्णमयः, बलद्भिरश्वैः आगच्छतु। तस्य अक्षः स्नेहितः, दीप्त्या युक्तः; स्वामी, अश्वपतिः, पोषणं वहति। सः विस्तीर्णः, पञ्च क्षेत्राणि व्याप्नोति, त्रियुक्तः, मनसा गच्छन्, युक्तः। तेन, दिव्यान् जनान् उपयच्छथः, यत्र, आश्विनौ, स्थितिं स्थापयथः। भवद्भिः शोभनैः अश्वैः समीपं आगच्छथः, अनघौ; मधुरं निधिं पिबतं। भवतोः रथः, वध्वा युक्तः, स्वर्गस्य सीम्नः अतिक्रान्ति कृत्वा याति। दिव्या कन्या भवतोः कीर्तिं वव्रे, यथा सूर्यः उषसं विन्दति। यदा देवकामं साधकं सहाय्यं चक्रथुः, तदा शीघ्रपक्षैः आगच्छथुः। यः भवतोः सारथिः, आश्विनौ, सः उषसा सह याति, रथं परिवर्तयन्। तेन सह, प्रातःकाले अस्मभ्यं सौख्यं वहतं, आश्विनौ, अस्मिन् यज्ञे। वीरौ, इव तृषिताः गावः विद्युतं इच्छन्त्यः, सोमस्य सुतं प्रति अद्य आगच्छतम्। बहवः भवद्भ्यां चिन्तया आह्वयन्ति; अन्ये न निवारयन्तु, देवौ। भुज्युम्, समुद्रे पतितम्, भवद्भ्यां तीर्त्वा, शीघ्रैः, अव्यथमानैः, अश्वैः उद्धृतम्; आश्विनौ, जघनाभिः रक्षित्वा। अधुना शृणुतं मम आह्वानम्, युवानौ; बलवन्तं पन्थानं आगच्छतम्। विभवान् दत्तम्, वर्धयतं; सदा अस्मान् आशिषा पालयतम्। आगच्छतम्, आश्विनौ, सर्वहितौ; भवतोः स्थलं पृथिव्यां उद्घोषितम्। शीघ्रश्वः शुनपृष्ठः स्थितः यदा भवद्भ्यां स्थाणवे आसनं स्थापितम्। सा भवतोः प्रीतिरेव सहाय्याय; गृहस्थस्य तापः अपि सहायते। यः भवद्भ्यां सागरेषु नद्यः च तर्तुं नेतारः, सः युक्तैः अश्वैः एतद् प्राप्नोति। स्थानानि, यानि भवद्भ्यां, आश्विनौ, स्वर्गे, ओषधीषु, क्षेत्रेषु च स्थापितानि, पर्वतस्य शिखरे स्थितानि; तानि उपासकाय वाहयथः। सा प्रीतिर्भवतोः ओषधीषु आपः च दृश्यते; यदा ऋषीणां पुण्यानि प्राप्नुथः, विभवान् अस्मभ्यं दत्तम्, पूर्वजनान् च स्मारयथः। यः शृणोति, आश्विनौ, बहूनि स्तोत्राणि, सः ऋषीणां स्तुतिं पश्यति। श्रेष्ठं जनं प्रति आगच्छतम्; भवतोः प्रीतिरेव अस्मभ्यं सन्नद्धा भवतु। स यज्ञः भवतोः, नासत्यौ, हविभिः, सुसंस्कृतैः स्तोत्रैः, श्रेष्ठः भवति। श्रेष्ठं प्रति आगच्छ, वसिष्ठ, एते स्तोत्राणि भवद्भ्यां गीयन्ते। एषा चिन्ता, एषा स्तुतिः, आश्विनौ, बलिनौ, हर्षेण गृह्णीतम्। एते नूतनाः स्तोत्राणि भवद्भ्यां समर्पितम्; सदा अस्मान् आशिषा पालयतम्। उषा तमः अपाकरोति, रक्तायै मार्गं विशोधयति। वयं भवद्भ्यां, दिवा निशि, अश्वेषु गोषु च संपदं प्रार्थयामः; अस्मान् आपद्भ्यः पिपर्तम्। उपासकस्य समीपं आगच्छतम्, आश्विनौ, रथेन दानानि वहन्तौ। आपद्भ्यः रोगेभ्यः च रक्षतम्, दिवा निशि; मधुमयी रक्षा अस्मान् छादयतु। भवतोः रथः, आश्विनौ, प्रातः बलिनः योजयन्ति, शुभैः चिन्ताभिः नेतुं। सुवर्णयुगैः अश्वैः, अमृतयुगैः, अस्मभ्यं विभवान् वहतं। भवतोः रथः, आश्विनौ, राज्ञः, त्रिधारः, गोमद्, धनमद् अस्ति। तेन सह आगच्छतम्, नासत्यौ, यद् विश्वमङ्गलं इच्छथः। च्यवनं जरसा विमुक्तवन्तौ, शीघ्रश्वेन वाहयित्वा। अत्रिं आपदः तमसश्च उद्धृतवन्तौ, जहुषं च गृहस्य शैत्यात् पुनः स्थापितवन्तौ। एषा प्रार्थना, आश्विनौ, बलिनौ, गृह्णीतम्, एषा गिरिः प्रति स्तुतिः। एते स्तोत्राणि, युवानौ, भवद्भ्यां समर्पितानि; सदा अस्मान् आशिषा पालयतम्। आगच्छतम्, नासत्यौ, गोमद्रथेन, अश्वयुक्तेन, पुरतः दीप्तिमन्तौ। सर्वे परिचारकाः भवद्भ्यां समवेताः, रूपेण शोभायुक्ताः। समीपं आगच्छतम्, नासत्यौ, देवैः सह, रथेन, सौम्येन च हर्षेण। भवतोः सख्यं अस्माकं प्राचीनम्; वयं स्वजनाः, तस्य धनं विज्ञायते। आश्विनयोः स्तुतयः उच्चैः गच्छन्ति, स्तोत्राणि च, दिव्याः उषसः च। ऋत्विजः भवद्भ्यां आह्वयति, नासत्यौ, द्वौ लोकौ, पवित्रासनेन स्वरेण। उषसः वितन्वन्ति, आश्विनौ, कवयः स्तोत्राणि वहन्ति। देवः सविता तेजः उच्चैः कृत्वा, महान्तः अग्नयः ज्वलन्ति। पृष्ठतः आगच्छ, नासत्यौ, पुरतः, आश्विनौ, अधः, उपरिष्टात् च। सर्वतः, पञ्च जनानां संपद्भिः, सदा अस्मान् आशिषा पालयतम्। एवं, आश्विनौ, भक्ता: स्तोत्रैः, हविभिः, प्रार्थनाभिः च, युगपद् आह्वयन्ति, युष्माकं दिव्यं रथं, अश्वान्, विभवान् च। वयं भवद्भ्यां सदा प्रार्थयामः – युष्माकं कृपा अस्माकं वंशे, अस्माकं मध्ये, सर्वदा प्रवहन्तु – अस्मान् च सर्वदा आशिषा पालयतम्।