चराचराणां प्रमुखः ईश्वरः सर्वाणि लोकानि सह चरन् व्याप्नोति। सप्त भगिन्यः शुभाय सूर्यं रथेन वहन्ति। स देवैः स्थापितः नेत्रः प्रकाशमानः उदेति; वयं शतं शरदः पश्येम, शतं शरदः जीवेमेति प्रार्थयामः। वरुण, मुनिभिः सह दुर्जयो भूत्वा, मित्र च, सोमपानाय तेजसा युक्तौ आगच्छतम्। दिवः निवासैः, हे वरुणमित्रौ, वञ्चनां विना आगच्छतम्; मातृपुत्रौ सोमं पिबतम्। मित्रवरुणौ, हव्यं गृह्णीतम्, हे ईश्वरौ, सत्येन वर्धमानौ सोमं पिबतम्। युवां राजानौ, अहं भक्त्या हविषा च रथं योजयामि; दूतवत्, पुत्रः इव मातरौ पितरौ प्रति, वक्तुम् इच्छामि। अग्निः अस्माकं प्रज्वलितः शोचनीयः नास्ति; तमसो अन्ते स्थिताः अपि तम् अपश्यन्; सः दूतः उषसः पूर्वे दीदाय, दिवः दुहितुः यशसे जातः। इदानीं दक्षिणो होतारः अश्विनौ, नासत्यौ, स्तोमैः स्तौति; प्राचीनैः पथिभिः, धनद रथेन, मार्गवित्, बहुभिः शुभैः, आगच्छतम्। अश्विनौ, युवानौ बलिनौ, सोमपेषणे वां मधूनि स्युर्न; वृद्धाश्वैः आगच्छतम्; अस्माकं कृते सुसंस्कृतं मधुमद् पातुं पिबतम्। देवौ अश्विनौ, स्थिरं मनः संपदः प्रति, धनप्राप्तये, प्रेरयतम्। सर्वेषु स्पर्धासु विजये च प्रविशतम्; बलिनः ईश्वरौ, शक्तिभिः अस्मभ्यं बलं दत्तम्। अश्विनौ, अस्माकं धियः प्रेरयतम्, यथा तासु बीजं स्यात्; हव्यं च विलम्बं विना भूयात्। वां प्रसादः पुत्रपौत्रेषु आगच्छतु; शुभदानैः युक्ताः वयं दिव्यं यज्ञं प्राप्नुयाम। इदं वां प्राचीनं निधिं, सख्यवत्, अस्मभ्यं स्थाप्य मधुमन्तं दत्तम्। निःशेषेण मनसा समीपं आगच्छतम्, मनुष्येषु हव्यं गृह्णीतम्। एकस्मिन्समाजे, समे संयोगे, वां सप्तयुजो रथः परिभ्रमति। दिव्ययुक्ता अश्विनः अश्वाः न श्रान्ताः, शीघ्रगामिनः युष्मान् योजने वहन्ति। यः दातारः, धनवित्, तेषां प्रति उदारौ भवतम्। ये बान्धवान् प्रति दयां वितरन्ति, गावः अश्वैः पूरयन्ति, तेषां प्रति धनानि दत्तम्। इदानीं, हे युवानौ, मम आह्वानं शृणुतम्; अश्विनौ, शुभया पथ्या आगच्छतम्। धनानि दत्तम्, आयुः चिरं दत्तम्, नृपाय; सदा अशिर्भिः अस्मान् पालयतम्। आगच्छतम्, अश्विनौ, दीप्तिमन्तौ, स्वैः अश्वैः; अद्भुतौ, यौवनं रममाणौ। वां कृते समाहितानि हविः आनयतम्। वां मदूनि सुसंस्कृतानि; शीघ्रं मम हविः पातुम् आगच्छतम्। शृणुतम्, अनुष्ठानानि अस्माकं कृते अतिक्रम्य गच्छतम्। अश्विनौ, वां रथः मनसो वेगेन गच्छति, अन्तरिक्षं शतशः अतिक्रामन्; सः अस्मभ्यं सूर्यस्य धनं आनयतु। अयं पर्वतः, हे देवौ, उन्नतः स्थितः, वां सोमम् प्रकाशयति। प्रेरितः होतारः वां हविः दद्यात्। नूनं वां अन्नं अद्भुतं बहु च; त्रिवृत्ताय महत् दत्तम्। यः वां अनुग्रहम् इच्छति, सः वां प्रियः भवति। तत् हविः, अश्विनौ, वां कृते च्यवनाय च यथार्हं समर्पितम्, यदा वां तस्य रूपं अदत्तम्। वां सखायः, अश्विनौ, भुज्युं सागरस्य मध्ये परित्यक्तवन्तः। युवानौ तम् उद्धृतवन्तौ। वृकस्य, अशक्तस्य अपि, युवां समर्थौ; शयाय आहूता प्रसिद्धौ। गावः कृते आपः पूरयथः, अश्विनौ, शक्तिभिः, दुर्बलस्य अपि। अयं कविः स्तोमैः अग्रे स्तौति, उषसां मध्ये प्राज्ञः, शुभैः चिन्ताभिः। धेनुः सुतरां तं पयसा पोषयतु; सदा अशिर्भिः अस्मान् पालयतम्। वां रथः, दिवी पृथिव्यां बध्नः, सुवर्णमयः, बलवदश्वैः आगच्छतु। तस्य अक्षः स्निग्धः, दीप्त्या युक्तः; प्रभुः अश्वपति पोषणं वहति। सः विस्तीर्णः पञ्च क्षेत्राणि व्याप्नोति, त्रियुक्तः, मनसा गच्छन्, युक्तः। तेन युवां दिव्यान् जनान् उपविशथः, यत्र अश्विनौ, वां सान्निध्यं स्थापयथः। शुभैः अश्वैः समीपमागतम्, हे प्रीयमाणौ; मधुमन्तं निधिं पिबतम्। वां रथः, वध्वा युक्तः, गच्छन् स्वर्गस्य सीम्नः सीम्नि पदानि अतिक्रामति। दीप्तिमती कन्या वां कीर्तिं अचिनोत्, सूर्यः उषसम् इव वृत्य। यदा देवकामं कर्मकर्तुः सहाय्यं कृतवन्तौ, तदा शीघ्रपक्षाभ्यां प्रस्थितवन्तौ। यः वां सारथिः, अश्विनौ, सः उषसा सह रथं परिवर्तयन् गच्छति। तेन सह, प्रातःकाले अस्माकं यज्ञे सुखं आनयतम्। वीरौ, तृषिताः गावः इव विद्युतं इच्छन्तौ, अद्य सोमपेषणे आगच्छतम्। बहवः वां मनसा आह्वयन्ति; अन्ये वः न निरुध्यन्ताम्, हे देवौ। भुज्युं, सागरे क्षिप्तम्, अश्विनौ, शीघ्रगैः, अयामैः, अजरैः पक्षिभिः अतीरयथुः, जिह्वाभिः तं उद्धृतवन्तौ। इदानीं मम आह्वानं शृणुतम्, हे युवानौ; पथं बलिनं गच्छतम्। अस्मभ्यं धनानि दत्तम्, वृद्धिं च; सदा अशिर्भिः अस्मान् पालयतम्। आगच्छतम्, अश्विनौ, सर्वहितौ; वां भूमौ स्थानं उद्घोषितम्। शीघ्रगामि अश्व इव शुनपृष्ठः स्थिरः स्थितः, यदा स्थिराय स्थानं स्थापितवन्तौ। वां अनुग्रहः, अश्विनौ, उपकराय सिद्धः; गृहस्थस्य तापः अपि सहाय्यं करोति। यः वां सागरेषु नद्यः च तारितुम् नेतुं समर्थः, सः युक्तयुतेन रथेन एतत् प्राप्नोति। वां स्थानानि, अश्विनौ, दिवि, ओषधीषु, क्षेत्रेषु च, पर्वतस्य शृङ्गे स्थितानि; तानि उपासकाय वहथः। वां अनुग्रहः ओषधीषु आपः च लभ्यते; यदा ऋषीणां योग्यकर्माणि प्राप्नोथः, तदा अस्मभ्यं बहुधनानि दत्तः, पूर्वजानि च स्मारयथः। ये शृण्वन्ति, अश्विनौ, बहूनि स्तोत्राणि, तेषां ऋषीणां स्तुतिं पश्यथः। श्रेष्ठतमाय जनाय आगच्छतम्; वां अनुग्रहः अस्माकं सन्नद्धः अस्तु। वां यज्ञः, नासत्यौ, हविभिः, सुप्रणीतैः स्तोमैः च, श्रेष्ठः भवति। श्रेष्ठाय, वसिष्ठाय, आगच्छतम्; एते स्तोत्राणि युवयोः कृते गीयन्ते। एषा धिः, एषः गीतिः, अश्विनौ, महत्त्वेन स्वीकृत्य हृष्यतम्। एते स्तोत्राणि नव्यं युवां प्रति रचितानि; सदा अशिर्भिः अस्मान् पालयतम्। उषा तमः अपसारयति, रक्ताय मार्गं प्रकाशयति। वयं दिवा निशा च अश्विनौ, अश्वेषु गोषु च धनस्य इच्छया, आह्वयामः; वः रक्षां अस्मद् वयः वर्तयतु।