सर्वदृष्टा भाग्यवान् सूर्यः प्रातः सर्वेषां मनुष्याणां सामान्यः उदेति। स एव मित्रस्य वरुणस्य च नेत्रम्, देवः, यः च त्वचेव अन्तः स्थितानि भावानि प्रकाशयति। सः प्रजाः सृजन्, महद् सूर्यस्य ध्वजः, समुद्रः, उदेति; तस्य एकं चक्रं तस्य अरेभ्यः सञ्चालितम्, रश्मिभिः युक्तम्, युग्यं वहति। प्रभामान् सविता देवः उषसां स्थानात् उदेति, दीप्तिमद्भिः सह, सर्वैः स्तुतः; सः मम कृत्यं सुव्यवस्थितम् अकरोत्, यः नियतं मार्गं न त्यजति, स्वगृहं न परित्यजन् इव। सः सुवर्णप्रभः, दूरदर्शी, आकाशात् उज्ज्वलः, दीर्घलक्ष्यं गच्छन्, उदेति; तदा सूर्येण सह जाताः जनाः विचरन्ति, स्वकार्याणि अनुष्ठन्ति। यत्र अमरैः तस्मै मार्गः कृतः, श्येनः इव शीघ्रगः, सः तं पथं अनुगच्छति; तव उदयने, हे सूर्य, मित्रवरुणाभ्यां सह श्रद्धया हविः विधेम। अद्य मित्रः, वरुणः, अर्यमा च, अस्माकं च पुत्राणां च विस्तीर्णं स्थानं ददतु; सर्वे मार्गाः सुगमाः सन्तु; सदा शुभेन रक्षतं। सूर्यः आकाशे, अन्तरिक्षे स्थितः; तस्मै स्रवन्तु घृतस्य धाराः; मित्रः, अर्यमा, कुलीनराजा, वरुणः च श्रेष्ठशासनः, हविः गृह्णन्तु। हे सत्यरक्षकौ, नदीनां अधिपती, राजानौ, समीपं आगच्छतं; मित्रवरुणौ, आकाशात् पुष्टिं वर्षं च दत्तं, दीर्घायुषः प्रदातारा। मित्रः, वरुणः, अर्यमा च, उत्तमेन मार्गे नेतारः सन्तु; सः वदतु—"सुदासः देवैः संरक्षितः, समृद्ध्या वर्धतु।" यः मनसा खनं निर्मितवान्, उच्चेच्छां संस्थापितवान्, मित्रवरुणौ, घृतं स्रवयतं; राजानौ, सन्तुष्टान् तर्पयतं। एष स्तोत्रम्, हे वरुणमित्रौ, युवयोः; तेजस्वि सोमं वायवे इव आहरामि; अस्माकं चिन्तनं प्रेरयतं, प्रार्थनां स्वीकुरुतं, सदा शुभेन रक्षतं। सूर्यस्य उदये, स्तोत्रैः मित्रवरुणौ आह्वयामि, शुद्धकुशलौ, अचलाधिपत्यौ, अनिवार्यपथगामिनौ। देवेषु अधिपती, महाबलौ, समृद्धभूमिं ददतु; मित्रवरुणाभ्यां सह, दिवः दिवः पूर्णत्वं लभेम। बहुसूत्रधारिणौ, असत्यरक्षकौ, शत्रुभ्यः दुष्प्राप्यौ; मित्रवरुणौ, सत्यमार्गे नौ जलमिव नौका, सर्वदुःखं तराम। मित्रवरुणौ, हविः स्वीकुरुतं, घृतधाराः, क्षीरसमृद्धिं स्रवयतं; अत्र, भक्ताय उत्तमं दत्तं, दिव्यस्रोतः पूर्णं कुरुतं। एष स्तोत्रम्, हे वरुणमित्रौ, युवयोः; तेजस्वि सोमं वायवे इव आहरामि; अस्माकं चिन्तनं प्रेरयतं, प्रार्थनां स्वीकुरुतं, सदा शुभेन रक्षतं। एष स्तोत्रम् मित्रवरुणयोः, बलेन योग्ययोः; तयोः समानजन्मनः नमामः। ये देवैः कुशलैः पालनम् प्राप्नुवन्ति—ते कौशलपितरौ, महाधिपत्याय। ते शरीररक्षकौ, वरुणः गायकानां रक्षकः, मित्रः, अस्माकं चिन्तनं सिद्धयतु। अद्य सूर्यस्य उदये, मित्रः, अर्यमा, सविता, भागः च, दोषरहिताः, समृद्धिं आनयन्ति। तद् गृहम् पुत्रैः समृद्धम्, नित्यं वर्धमानम्, आपदः पारयन्ति, दत्तं। अदितिः, सत्यस्य अधिपति, अविच्छिन्नशासनवती, तैः महाबलैः राज्ञः सह, शासनं करोति। सूर्यस्य उदये, मित्रवरुणार्यमानं स्तौमि, असत्यविनाशकं। एष चिन्तनं, ज्ञानार्थं, बलाय, दुर्दम्याय, सुवर्णसमृद्ध्यै अर्पितम्। वरुणमित्रौ, विप्रैः सह, समृद्ध्यं, शुभं च लभेम। बहवः सूर्यदृष्टया, अग्निवद् जिह्वाभिः, सत्यं धारयन्तः, त्रिणि समुदायानि चिन्तनैः अतीत्य, सर्वान् रक्षाभिः अतिक्रान्ताः। वर्षम्, मासम्, दिवम्, यज्ञाय व्यतिरिक्तम्; वरुणः, मित्रः, अर्यमा, राजानः, अव्ययबलम् अधत्त। अद्य सूर्योदयकाले, स्तोत्रैः युवां पूजयामः, यत्र वरुणमित्रार्यमानः, सत्यरथारूढाः, युक्ताः। सत्यधारिणः, सत्यजः, सत्यवर्धनः, द्रढः, असत्यद्वेषिणः—वयं, मनुष्या, सर्वे विप्राः, युवां प्रश्रये, उत्तमरक्षायाम्। सा अद्भुतरूपा, दीप्तिमती, प्रातः आकाशात् उदेति, यत्र शीघ्रगः, देवप्रेरितः, सर्वैः दृश्यते। चराचराणां शिरः, अधिपः, सर्वाणि लोकानि सम्यक् गच्छति; सप्त भगिन्यः, शुभाय, सूर्यं रथेन वहन्ति। तद् नेत्रम्, देवैः स्थापितम्, उज्ज्वलम् उदेति; शतं शरदः पश्येम, शतं शरदः जीवेम। आगच्छ, हे वरुण, दुर्दम्यः ऋषिभिः सह, मित्रः च, सोमपानाय, कीर्त्या दीप्तः। दिव्यस्थानैः, हे वरुणमित्रौ, अनृतं विना आगच्छतं; सोमं पिबतं, मातृपुत्रौ। मित्रवरुणौ, हविः स्वीकुरुतं, हे अधिपती, सोमं पिबतं, सत्यवर्धनौ। युवाभ्यां, राजानौ, पूज्यचेतसा, हविषा रथं प्रेषयामि; दूतः, पुत्रः पितरौ इव, वक्तुम् इच्छामि। अग्निः, अस्माकं कृते, शोक्यः न अस्ति; तमसः अन्ते अपि तं पश्यन्ति; सः, दूतः, उषः पूर्वं दीप्तः, दिव्यकन्यायाः यशः हेतुः। अधुना, दक्षयज्वा, अश्विनौ स्तोत्रैः स्तौति, नासत्यौ, वक्तुम् इच्छन्; पुरातनमार्गैः, वित्तरथेन, ज्ञातपथः, बहुशुभैः आगच्छतं। अश्विनौ, युवाव्, वीरौ, सोमपेषणे, मधुराणि धनानि युवयोः स्युः; वृद्धाः अश्वाः आनयन्तु; सुविधायितं मधुरं पिबतं। अश्विनौ, दिव्यौ, स्थिरं चिन्तनं सिद्ध्यर्थं, धनप्राप्त्यर्थं प्रेरयतं; सर्वेषु स्पर्धासु, पुरस्काराय, समृद्ध्यै प्रविशतं; बलिनौ, शक्तिभिः, अस्माकं सामर्थ्यं दत्तं।