मित्रवरुणयोः साम्राज्यं स्तौमि। तयोः महिमा उभे इमौ लोकौ महत्या शक्त्या बध्नाति। ये यज्ञविहीनाः अपत्यविहीनाश्च, तेषां मासाः व्यर्थं गच्छन्ति; किन्तु अस्माकं स्तोत्रं हविश्च मित्रवरुणयोः प्रति सम्यग् गच्छति। युवयोः सर्वाणि कर्माणि अच्युतानि, तेषु न किञ्चिद् अद्भुतं न रहस्यं दृश्यते। अनृतं मनुष्येषु पापेषु एव लिप्यते, न तु युवयोः गुह्यानि अपूजितेषु दृश्यन्ते। भक्त्या अहं युवयोः यज्ञं वर्धयामि, हे मित्रवरुणौ, विघ्नरहितः आह्वयामि। नवानि स्तोत्राणि प्रेषयामि, एतानि प्रार्थनाः सुस्वीकृतानि भवन्ति। युवयोः कृते अयं देवऋत्विक् यज्ञेषु नियोजितः अस्ति; सर्वेभ्यः आपद्भ्यः अस्मान् पालयतम्, दुःखानि दूरं कुरुतम्, सदा शुभैः अस्मान् रक्षतम्। सूर्यः महद्भिः रश्मिभिः प्रभायमानः उदेति, स सर्वेषां जनानां जन्मानि निरीक्षते; सः दिवा समः, तेजस्वी, कुशलैः कृतः, सत्कर्मभिः निर्मितः दृश्यते। सः सूर्यः अस्माकं पुरः उदेति, एभिः स्तवैः, गीतैः च; वयं मित्रं वरुणं अर्यमणं च अग्निं च निर्दोषत्वाय आह्वयामः। वरुणः मित्रः अग्निश्च, धर्मिष्ठाः, अस्मभ्यं सहस्रं दानानि ददतु; तेजस्विनः अस्मान् उत्तमेन स्तोत्रेण यशसा पूरयन्तु, प्रार्थनाभिः कामान् सम्पूरयन्तु। हे द्यावापृथिवी, हे अदितिः, अस्मान् पालयतम्, यौ अस्माकं जननी; अस्माकं कुलवृद्धये अस्मान् रक्षतम्; न वरुणस्य कोपं, न वातस्य पीडां, न च प्रियस्य मित्रस्य अप्रसादं गच्छेम। जीवनाय भुजौ प्रसारयतम्, अस्मभ्यं घृतवत् गोष्ठं विमोचयतम्; अस्मान् जनानाम् मध्ये कीर्तिमन्तं कुरुतम्, हे युवानौ मित्रवरुणौ, मम आह्वानं शृणुतम्। इदानीं मित्रवरुणार्यमाणः अस्मभ्यं अस्माकं पुत्रेभ्यश्च स्थलं ददतु; सर्वे मार्गाः सुखाः शुभाः सन्तु; सदा शुभैः अस्मान् रक्षतम्। भाग्यशाली सर्वदर्शी सूर्यः उदेति, सः सर्वेषां जनानां सामान्यः; सः मित्रवरुणयोः चक्षुः, देवः, यः चर्मवत् अन्तरात्मान् प्रकाशयति। सः उदेति, जनानां स्रष्टा, सूर्यस्य महाध्वजः, समुद्रः; एकं चक्रं तस्य प्रवर्तते, यत्र रश्मयः, युक्ताः, तं वहन्ति। सः तेजस्वी, उषसां स्थानात् उदेति, देवैः सहितः, सर्वैः स्तुतः; एषः सविता देवः मम कार्याणि सुव्यवस्थितानि करोति, यः कदापि स्वमार्गं न त्यजति। सः सुवर्णप्रभः, दूरदर्शी, व्योम्नः उदेति, दीर्घलक्ष्यं गच्छन्; तदा मानवाः सूर्येण सह जाताः स्वकर्माणि कुर्वन्ति। यत्र अमराः तस्य मार्गं कृतवन्तः, श्येनवत् शीघ्रं पतन्, सः तं पन्थानं अनुयाति; तवोदयकाले, हे सूर्य, वयं मित्रवरुणौ स्तोत्रेण हविषा च उपास्महे। इदानीं मित्रवरुणार्यमाणः अस्मभ्यं अस्माकं पुत्रेभ्यश्च विस्तीर्णं स्थलं ददतु; सर्वे मार्गाः सुखाः सन्तु; सदा कल्याणेन अस्मान् रक्षतम्। ये दिवि स्थिताः, अन्तरिक्षे च, तेषां घृतधाराः प्रवहतु; मित्रः, अर्यमाः, सुजातः राजा, वरुणश्च, अस्माकं हविं गृह्णन्तु। सत्यस्य रक्षकौ, सरितां अधिपती, राजानौ, समीपं आगच्छतम्; मित्रवरुणौ, अस्मभ्यं पोषणं वर्षं च दीर्घायुष्कं दत्तम्। मित्रः वरुणः देवः अर्यमाश्च अस्मान् श्रेयांसि मार्गे नेतु; सः वदतु—"देवैरभिरक्षितः सुदासः समृद्ध्यै वर्धताम्।" यः मनसा एतत् कूपं निर्मितवान्, यः उच्चं धियं संकल्प्य स्थापयत्—मित्रवरुणौ, घृतैः सिञ्चतम्; हे राजानौ, स्थितान् तृप्तिम् आनयतम्। एषः स्तवः, हे वरुणमित्रौ, युवयोः कृते; तेजस्विनं सोमं वायवे इव वहामि; अस्माकं धियः प्रेरयतम्, प्रार्थनाः गृह्णीतम्, सदा कल्याणेन रक्षतम्। तवोदयकाले, हे सूर्य, स्तोत्रेण अहं मित्रवरुणौ आह्वयामि, ये शुचिव्रतौ, अपरिवर्त्यौ, सर्वोत्तमौ, येषां गतिं कश्चन न निवारयति। ते देवेषु अधिपती, बलवन्तौ; तौ अस्मभ्यं समृद्धिं भूमिं ददाताम्; वयं, हे मित्रवरुणौ, तत्र वसाम, यत्र दिवः, अह्नश्च पूर्तिः अस्ति। ते बहुभिः पाशैः अनृतस्य रक्षकौ, शत्रुभ्यः दुष्प्राप्यौ; हे मित्रवरुणौ, सत्यस्य मार्गेण, नौकां यथा जलानि, सर्वदुःखानि तराम। मित्रवरुणौ, हविः गृह्णीतम्, घृतस्य धाराः, क्षीरस्य पूर्तिं वहन्तु; अत्र, भक्ताय उत्तमं दत्तम्, दिव्याद् स्रोतसः अस्मान् पूरयतम्। एषः स्तवः, हे वरुणमित्रौ, युवयोः कृते; तेजस्विनं सोमं वायवे इव वहामि; अस्माकं धियः प्रेरयतम्, प्रार्थनाः गृह्णीतम्, सदा कल्याणेन रक्षतम्। एषः स्तवः मित्रवरुणयोः बलवतोः प्रति गच्छतु; तौ समानयोः जातौ नमामः। यौ देवैः कुशलैः रक्षितौ, तौ पितरौ दक्षस्य, साम्राज्यस्य महत्त्वाय। ये शरीरस्य रक्षकौ, वरुणः गायकेषु रक्षिता, मित्रश्च, अस्माकं चिन्तां साधयन्तु। यदा अद्य सूर्यस्योदयकाले, मित्रः, अर्यमाः, सविता, भगश्च, दोषरहिताः, समृद्धिं वहन्ति। सा वासः पुत्रैः समृद्धा, सदा वर्धमाना, हे दानिनौ, यौ अस्मान् दुःखात् अतीतवन्तौ। अदितिः सत्यस्य स्वामिनी, अविचलिता, तैः राजभिः, महावीर्ययुक्तैः, सह शासनं करोति। तवोदयकाले, अहं मित्रं, वरुणं, अर्यमाणं च, अनृतनाशकं स्तौमि। एषा धीः, प्रज्ञां इच्छन्ती, बलाय, दुर्योधाय, सुवर्णधनस्य प्राप्ये समर्प्यते। वयं, हे देव वरुण, हे मित्र, विदुषा सह, समृद्धिं कल्याणं च प्राप्नुयाम। ये सूर्यदृष्ट्या, अग्निजिह्वया, सत्यं धारयन्तः, त्रिणि समवायानि चिन्तया अतीत्य, सर्वान् रक्षाभिः अतिक्रान्तवन्तः। ते संवत्सरं, मासं, अहः यज्ञाय व्यपदधुः; वरुणः, मित्रः, अर्यमाश्च, राजानः, अव्ययां शक्तिं गृहीत्वा स्थितवन्तः। अद्य वयं स्तोत्रैः तवोदयकाले युष्मान् पूजयामः, यदा वरुणमित्रार्यमाणः, सत्यरथाः, युक्ताः भवन्ति। सत्यस्य धारकाः, सत्ये जाताः, सत्येन वर्धमानाः, भीमाः, अनृतद्विषः—वयं, नराः, सर्वे च विद्वांसः, युवासु अनुग्रहम्, उत्तमं रक्षणं प्राप्नुयाम। सा अद्भुता रूपा, दीप्तिमती, प्रातः व्योम्नः उदेति, यदा शीघ्रगामिनी, देवप्रेरिता, सर्वेभ्यः दृश्यते। एवं मित्रवरुणयोः महिमा, सूर्यस्य च प्रभा, अदितेः च रक्षणं, सर्वेभ्यः कल्याणं वहन्ति, अस्माकं स्तोत्रैः, हविभिः च सदा पूज्यन्ते।