मारुताः अश्ववत् शीघ्राः, भूषिताः, युवानिव दीप्तवर्णाः, सुवासितगृहेषु निवसन्ति। वत्सवत् उज्ज्वलाः, क्रीडन्तः, दुग्धपायिनः शिशवः इव प्रमोदनशीलाः। हे मारुताः, अस्मान् अनुगृह्णीत, कृपां दत्त, उभे लोकौ सुगमौ कुरुत। युष्माकं हिंसा पशुषु मनुष्येषु च दूरं भवतु; वसवः, स्नेहेन अस्माकं नमः स्वीकुरुत। ऋत्वा उपविष्टः स्तुत्या युष्मान् आह्वयति, दानमिच्छन्; उत्सुकः, बलवान्, रक्षिता, स्तोत्रैः युष्मान् आह्वयति। एते मारुताः बलं हरन्ति, वीर्ये नमन्ति; यजमानस्य स्तुतिं रक्षन्ति, गम्भीरं द्वेषं निवार्य, शत्रुषु स्थापयन्ति। मारुताः दुर्बलानपि सहायं कुर्वन्ति, वसवः नम्रान् अनुगृह्णन्ति। तमः सर्वं दूरं कुरुत, हे महाबलिनः, अस्माकं सन्ततिं प्रजननं च दत्त। युष्माकं दानानि अस्मात् न अपाकुरुत; विभागे धनस्य अस्माकं अन्त्यस्थानं न भवतु। वसवः, युष्माकं वीर्यं यथार्हं जातं चेत्, इच्छितं भागं अस्मभ्यं वितर। यदा जनाः आत्मनः सह संयुज्यन्ते, वीराः, अश्वेषु बलिनः, औषधिषु, गोत्रेषु च, तदा, हे मारुताः, रुद्रपुत्राः, युध्येषु अस्मान् रक्षत, विजयी भूत्वा। बहु युष्माभिः कृतं, पूर्वाः स्तुतयः युष्माभ्यं दीर्घकालं गृहीताः। मारुतैः सह, युद्धेषु विजयी, पुरस्कारं, शीघ्रं अश्वं, लभते। अस्माकं मध्ये वीरः महाबलः अस्तु, जनानां मध्ये बलवान्, स्वामी, व्यवस्थापकः; येन जलानि सुरक्षितानि तीर्येम। अस्माकं गृहैः सह युष्मान् समीपं गच्छेम। इन्द्रः, वरुणः, मित्रः, अग्निः, आपः, औषधयः, वनानि च, एतत् अस्माकं कृते स्वीकुर्युः। मारुतानां गोद्रुमे शरणं लभेम। युष्माकं कल्याणेन सदा अस्मान् रक्षत। मारुताः, युष्माकं मधुरं नाम स्तुत्यं, यज्ञेषु बलिनः हर्षयन्ति। युष्मान्, स्वर्गमपि भूमिं च कम्पयन्तः, स्रोतः पूरयन्ति, यदा प्रस्थिताः। मारुताः स्तुतिकर्तारं श्रुण्वन्ति, यजमानस्य स्तोत्रस्य नेता भवन्ति। अद्य, हृष्टाः, अस्माकं यज्ञे दर्भे उपविश्य, हितं कुरुत। अन्ये मारुताः न तादृशाः, ये सुवर्णशस्त्रैः, सुवर्णवपुषा दीप्ताः। दिवि भूमौ च भूषिताः, शोभायाम् उज्ज्वलानि भूषणानि बध्नन्ति। युष्माकं विद्युत् वृद्धये अस्तु; मानवदोषेण यदि किञ्चिद् अपराधं कृतं, तर्हि अस्मान् दरिद्रतायाम् न पातयत। युष्माकं शुभचिन्ता अस्माकं सदा भवतु। कर्म कृतं अपि यदा, मारुताः गर्जन्ति, निर्मलाः, शुद्धाः, दीप्ताः। युष्माकं अनुग्रहचिन्तया अस्मान् रक्षत; दानैः समृद्धिं दत्त। स्तुताः मारुताः यज्ञं श्रुण्वन्तु, सर्वैः नामभिः। अमृतस्य भागं अस्माकं वंशाय दत्त; धनं, शुभवाक्यं, दानानि च दत्त। स्तुताः मारुताः सर्वसाहाय्येन आगच्छन्तु; उदारस्वामिनः समीपं आगच्छन्तु, सर्वरक्षिणः। स्वबलात् अस्मान् पुष्णन्ति—युष्माकं कल्याणेन सदा रक्षत। सर्वे मिलित्वा वीरस्य स्तोत्रं कुर्वन्तु; दिव्ये क्षेत्रे बलवान्। तैः दिवं भूमिं च कम्पयन्ति, महत्त्वेन; शिखरं विनाशेन न गृहीतुम् इच्छन्ति। मारुताः जन्मतः एव उग्राः, भीष्माः, दृढसंकल्पाः। ये बलिनः, वीर्ये शक्ताः, सर्वं जगत् युष्माकं आगमनं भीतिः; सूर्यद्रष्टारः। उदाराय महाबलं दत्त, मारुताः, शुभस्तुतिं स्वीकृत्य। मार्गे आगत्य, शत्रुं दूरं कुरुत; उज्ज्वलैः सहायैः अस्मान् रक्षत। मारुताः, ऋषिः शतगुणः भवति; बलवान् सहस्रगुणः भवति। राजा शत्रुं हन्ति; युष्माकं प्रेरणानि तत्र अत्युत्तमानि सन्तु। रुद्रस्य दयालवः मारुताः आह्वयामि—मारुताः पुनः अस्मान् प्रत्यागच्छन्तु। यद् युष्माभिः गोपितं वा प्रकाशितं वा, तेन महाबलिनः अनुग्रहं याचामि। स्तुतिः, गीतं, उदारमारुतानां प्रियं भवतु। द्वेषं दूरं कुरुत, हे महाबलिनः; युष्माकं कल्याणेन सदा रक्षत। ये देवाः यं रक्षन्ति, यं नेतारः, हे अग्ने, वरुण, मित्र, अर्यमन, मारुताः—तस्य शरणं दत्त। युष्माकं सहायेन, भक्तः युध्ये शत्रून् जयति। समृद्धिं, महद् धनं, तीर्यति, यः युष्मान् अनुग्रहाय सेवते। वसिष्ठः किमपि क्षणं युष्मान् न उपेक्षते। अद्य, हे मारुताः, सोमपेषणे अस्मान् मिलित्वा, सर्वे इच्छुकाः पिबन्तु। युध्ये रक्षणं न विफलम्, ये युष्माकं अनुग्रहं याचन्ति; युष्माकं सदा नूतनं स्नेहं वः प्रति प्रवर्तते, उत्सुकाः। आगच्छत, हे बलदातृः, पानाय तमः निवारयत; एतानि हव्यानि स्वीकुरुत, मारुताः, अन्यत्र मा गच्छत। आगच्छत, यज्ञदर्भे उपविश्य, हितं धनं दत्त; अचलाः मारुताः, सोमस्य मधुरे, यज्ञे प्रमुद्यन्तु। ये भूषिताः, दीप्तवपुषः, नीलपृष्ठहंसवत्, निर्गता; युष्माकं सर्वसेना मम दूरं न उपविशतु, सोमपेषणे रममाणाः। यः, हे मारुताः, वैरभावेन अस्मान् हिंसन्ति इच्छति, वसवः, पार्श्वात् आघातं इच्छति—माया-जालात् अस्मान् विमोचयत; दीप्ततमेन शस्त्रेण तं हन्यत। मारुताः, उत्साहयुक्तानां एषा होमः स्वीकुरुत; युष्माकं रक्षणं, शत्रुहन्तारः, अस्माकं सदा भवतु। मारुताः, गृह्ययज्ञे आगच्छत, अनुपस्थिताः मा भवत; उदाराः, रक्षणं अस्माकं सदा भवतु। यत्र, सत्यबलिनः, प्रज्ञावन्तः, सूर्यवत् दीप्ताः, युष्मान् यज्ञाय वरणे। त्र्यम्बकं पूजयामः, सुगन्धिं, वर्धनं; मृत्योः विमोचनं इच्छामि, ककुदवत्, अमृतात् न विमोचय। अद्य यद् वदामि, हे सूर्य, उदये, तत् मित्रवरुणयोः सत्यं भवतु; अदिते, अस्मान् देवेषु प्रियान् कुरु, स्तुतिं गायन्तः, अर्यमन। सूर्यः, मित्रवरुणयोः, मानवदृष्ट्या उदेति, उभे मार्गे तीर्यति; सर्वं स्थितं यत् च चलति, रक्षिता; मृत्युषु, सीधु, वक्रं च पश्यति। सप्त हरयः, सभास्थानं युक्ताः, सूर्यं वहन्ति, घृतप्रभं; मित्रवरुणयोः, आवासानि स्थापितानि; सः, नेता इव, संततिः पश्यति। उज्ज्वलाः, मधुराः, किरणाः उदिताः, सूर्यः दीप्तं दिवं आरोहति; यस्य, आदित्याः, मार्गाः सविशुद्धाः—मित्रः, अर्यमा, वरुणः च। एते मिथ्याविरोधिनः—मित्रः, अर्यमा, वरुणः; सत्ये स्थिताः, आवासे वर्धमानाः, अदित्याः, महाबलिनः, नित्यं सत्यपुत्राः।