रात्रौ कश्चन ऋषिः स्वगृहे स्थितः स्वजनानां च सुखनिद्रायै देवताः प्रार्थयन् अवदत् — "हे यः वराहः, त्वं तं प्रहिणु, स च त्वां प्रहिणोतु। इन्द्रस्य सम्पदां ये भक्ताः, तेषां त्वं रक्षां कुरु। किं त्वं अस्मान् प्रति शब्दं करोति? शान्तिं प्राप्नुयुः सर्वे, निद्रां प्राप्नुयुः।" "माता शान्तिं लभताम्, पिता शान्तिं लभताम्, श्वा अपि शान्तिं लभताम्, गृहनाथः शान्तिं लभताम्। सर्वे बान्धवाः, सर्वे च समीपस्थाः जनाः शान्तिं लभन्ताम्।" "ये उपविशत्, ये सञ्चरन्ति, ये अस्मान् पश्यन्ति, तेषां सर्वेषां नेत्राणि वयम् इव बध्नीमहि, यथा अयं गृहः बद्धः अस्ति।" "सहस्रशृङ्गः वृषभः, यो सागरात् उत्थितः, तेन महता शक्तिमता वयं सर्वान् जनान् निद्रां गमयामः।" "या महिलाः पृष्ठे शयन्ते, या पार्श्वे शयन्ते, या कोमलशय्यायां शयन्ते, या सुरभिण्यः, ताः सर्वाः वयं निद्रां गमयामः।" एवं रात्रौ सर्वे शान्तिं प्राप्तवन्तः। ततः ऋषिः चिन्तयन् उवाच—"कः एतान् जानाति, ये रुद्रस्य सखायः, महात्मानः, स्वैः अश्वैः युक्ताः? न कश्चन तेषां वंशान् वेद, स्वजनैः अपि तेषां उत्पत्तिः गूढा अस्ति।" "स्वरूपैः एव ते परस्परं विराजन्ते, वातवत् घोषन्ते, गृध्राः अपि तान् न स्पृशन्ति।" "एतानि रहस्यानि मेधावी पश्यति, यदा चित्रा गौः महतीं शक्तिं जनयति।" "सा बलवती, वीर्यवती, मरुद्भिः सहित्या, नित्यं विजयी, पुष्टिदा, अस्माकं भूयात्।" "त्वं वरेण्यः, दीप्तमानः, शोभायुक्तः, कीर्तियुक्तः, महाबलः, घोरः।" "तेजः ते भीष्मम्, बलं दृढम्, ऊर्जाः दीर्घकालिकाः; मरुतां गणः अतीव प्रबलः।" "तेजः ते दीप्तम्, क्रोधः तीव्रः, चित्तानि उद्वीक्षन्ति, यथा ऋषिः सेनायाः बलं प्रबोधयति।" "त्वदीया विद्युत् अस्मान् रक्षतु; युष्माकं द्वेषः अस्मान् न समीपं गच्छतु।" "अहं तव प्रियतमं नाम आह्वयामि, हे शीघ्रगामिनः मरुतः, ये हविषि तुष्टाः।" "स्वशस्त्रधारिणः, शुभालङ्कृताः, स्वस्वरूपेण विराजन्ते।" "शुद्धानि वः हविः, हे मरुतः, शुद्धेषु; शुद्धं हविः शुद्धेभ्यः समर्पयामि। सत्येन यज्ञं प्रति गच्छथ, शुद्धजाता, शुद्धा, दीप्तिमन्तः।" "भुजयोः वः अलङ्काराः; उरसि सुवर्णमालाः। विद्युत्प्रभैः वृष्टिभिः यथाभिलषिताः, स्वशस्त्रैः व्यवस्थिताः।" "महान्यपि कर्माणि वः जाग्रति, मरुतः; नामानि च यज्ञेषु घोष्यन्ते। एषः सहस्रगुणः, आर्यः भागः गृहाय समर्प्यते।" "यदि, हे मरुतः, स्तोत्रस्य प्रार्थनां शृणुथ, प्रेरितस्य, यजमानस्य, तर्हि शीघ्रं धनं वीर्यं च दत्त; अन्यः न अस्मान् अतिक्रामतु।" "यथा अश्वाः शीघ्रगामिनः, शोभायुक्ताः, यथा युवानः, भवन्ति भवन्तः, गृहेषु वसन्ति, वत्सवत् उज्ज्वलाः, क्रीडन्ति।" "अनुगृह्णीत नः, मरुतः, कृपां कुरुत; उभे लोकौ सुगमौ कुरुत। हिंसा पशूनाम्, जनानाम् दूरं गच्छतु; सौम्येन भावेन वसवः, अस्माकं नमः गृह्णीत।" "यः ऋत्विक् उपविश्य, मरुतः, स्तोत्रेण आह्वयति, स दातृकामः, बली, त्राता, स्तोत्रैः वः आह्वयति।" "एते मरुतः बलं वहन्ति, बलं नमतः; स्तोत्रस्य रक्षां कुर्वन्ति, द्वेषं रिपुषु स्थापयन्ति।" "मरुतः दुर्बलस्य अपि सहायः, वसवः नम्रं प्रियन्ते। तमः सर्वं नुदन्तु, सन्ततिं अस्मभ्यं दत्त।" "वः दानानि, मरुतः, अस्माभ्यं न अपाक्रियन्ताम्; वयं न विभागे पश्चात् गच्छेम। वाञ्छितं भागं अस्मभ्यं वितरत, यदि वीर्यं वः सुसूतम् अस्ति।" "यदा जनाः आत्मनः एकत्र स्यु:—वीराः, अश्वबलिनः, औषधिषु, गणेषु—तदा, मरुतः, रुद्रपुत्राः, संग्रामेषु अस्मान् रक्षत, विजयी कुरुत।" "बहु कृतं वः, मरुतः, पूर्वकृतानि स्तोत्राणि; भीष्मः मरुतैः, युद्धेषु विजयी, मरुतैः सह विजयं, शीघ्रं अश्वं प्राप्नोति।" "वीरः अस्मासु अस्तु, मरुतः, बलवान्, जनानाम् मध्ये, ईशः, व्यवस्थापकः; येन वयं आपदः तरामः। स्वगृहैः सह वः समीपं गच्छेम।" "इन्द्रः, वरुणः, मित्रः, अग्निः, आपः, ओषधयः, वनानि च अस्माकं कृते एषां यज्ञं गृह्णन्तु। मरुतां कुक्शौ शरणं प्राप्नुयाम। सदा अस्मान् शुभेन रक्षत।" "मरुतः, वः मधुरं नाम स्तूयते; यज्ञेषु बलवन्तः हृष्यन्ति। ये द्यावापृथिवी कम्पयन्ति, आपूरयन्ति स्रोतांसि, यदा प्रस्थिताः सन्ति।" "मरुतः स्तोत्रे प्रेक्षणशीलाः, स्तोत्रस्य पथप्रदर्शकाः। अद्य, हृष्टाः, अस्माकं कुर्वन्तु, यज्ञे उपविशत, अस्माकं हिताय।" "अन्ये न सन्ति यथा एते मरुतः, ये सुवर्णशस्त्रैः, सुवर्णदेहैः दीप्तिमन्तः। द्यावापृथिव्योः मध्ये, अलङ्कृताः, शोभायुक्ताः भूत्वा, आभरणानि बद्ध्वा विराजन्ते।" "वः विद्युत्, मरुतः, अस्माकं वृद्धये भवतु। यदि किञ्चिद् अपकारं मानुषदोषेण कृतम्, तर्हि न अस्मान् दरिद्रतां नयत। वः शुभा बुद्धिः अस्मासु अस्तु।" "कर्मणि अपि कृतमपि, मरुतः, गर्जथ, निष्कलङ्काः, शुद्धाः, दीप्तिमन्तः। शुभया बुद्ध्या अस्मान् पालयत, मरुतः; दत्त समृद्धिं दानैः।" "स्तोत्रेण मरुतः यज्ञं गृह्णन्तु, सर्वे नामभिः सह। अमृतस्य भागं अस्मभ्यं दत्त, सन्ततिं, वाचं, दानं च।" "मरुतः सर्वसहायाः आगच्छन्तु; दानशीलान् नाथान् सम्प्राप्त्य, अस्मान् सदा रक्षन्तु। स्वबलात् अस्मान् पुष्णन्तः, सदा शुभेन रक्षन्तु।" "मरुतां गणाय, दिव्ये क्षेत्रे महाबलिनः स्तुतये, संयुक्तया गिरा स्तुवीत। ते स्वमाहात्म्येन द्यावापृथिवी कम्पयन्ति, शिखरं न विनाशेन गृह्णाति।" "जन्मनः एव, मरुतः, भीष्माः, घोराः, दृढसङ्कल्पाः। ये बलवन्तः, तेजस्विनः, तेषां आगमने सर्वं जगत् बिभेति, सूर्यद्रष्टारः।" "दानशीलाय महाबलं दत्त, मरुतः, शुभं स्तोत्रं गृह्णन्तः। मार्गे आगत्य शत्रून् नुदन्तु; अस्मान् शोभनैः सहायैः पालयन्तु।" एवं स ऋषिः मरुतां महिमानं, बलं, सौम्यत्वं, रौद्रत्वं च स्तुत्वा, तेषां कृपया स्वजनं, पशून्, धनं, सन्ततिं च रक्षितुं प्रार्थयत्। मरुतः स्वबलैः, शोभायैः, दानैः च अस्मिन्यज्ञे हृष्टाः, स्तोत्रं गृह्णन्तः, ऋषिं च तस्य कुलं च सदा रक्षन्तु।