अङ्गिरसः शीघ्रगामिनः सन्तः सवितुः देवस्य दानं प्राप्य निधिं विविदुः। तं महान्तं पितरं बलिनं पूज्यं च सर्वे देवाः सह त्वया स्वीकुर्युः। अहं दिवं पृथिवीं च यज्ञैः, नमोभिः, गीतैः च स्तौमि—हे महाबलिन्यौ, पूज्ये! प्राचीना ऋषयः अपि स्तुवन्तः एते उभे दिव्ये महती पुत्रे अग्रे स्थापयामासुः। नवीनैः सदा सूक्तैः तं प्राचीनं पितरं मातरं च सत्यम् आसने स्तौयेत्। हे दिवो पृथिवी, दिव्येन सभया, महता च रक्षया, अस्मान् उपागच्छतम्। युवां हि, हे दिवो पृथिवी, सुदासाय बहून् निधीन् धारयथः; अस्मभ्यं श्रेयः स्थिरं च दत्तं, सदा च स्वस्त्या अस्मान् पिपृतम्। गृहस्य अधिपः, अस्मान् विज्ञाय, सौम्यः भूत्वा, अनिष्टं निवारय; यत् वयं ते समर्पयामः, तत् स्वीकुरु; द्विपदां च चतुष्पदां च कल्याणं दातुम्। गृहपतये, अस्माकं जीवनं गोभिः अश्वैः च विस्तारय, अस्मान् सुतानिव पितेव स्वीकुरु; तव सौहृदे नित्यं अव्ययाः स्याम। गृहपतये, सुखेन गीतयुक्तां तव सभां प्राप्नुयाम; आपदः च रक्ष, स्वस्त्या सदा पिपृत। गृहपतये, रोगनाशक, त्वं सर्वेषु रूपेषु प्रविष्टः; अस्माकं मित्रं भूत्वा, शुभं दत्त। यत् किमपि त्वं अर्जुन सारमेय ददासि, यत् पिशङ्ग ददाति—तेजस्विनः शूलाः पुष्पमालासु विश्रान्ताः शयन्ताम्। हे सारमेय, ये चौराः वा दस्यवः, तान् दूरं कृत्वा, इन्द्रस्य यजमानानां धनं रक्ष; किमर्थं अस्मान् भषसि? शयन्ताम्। त्वं वराहं हनिहि, स त्वां हन्तु; इन्द्रस्य यजमानानां धनं रक्ष; किमर्थं अस्मान् भषसि? शयन्ताम्। माता शान्तिः, पिता शान्तिः, श्वा शान्तिः, गृहपतिः शान्तिः; सर्वे बान्धवाः शान्ताः, सर्वे जनाः शान्ताः सन्तु। ये उपविशन्ति, ये चरन्ति, ये अस्मान् पश्यन्ति—एतेषां सर्वेषां नेत्राणि बध्निमः, यथा अयं गृहः बद्धः। सहस्रशृङ्गः वृषभः, यो अप्सु उत्पन्नः, तेन महता सर्वान् जनान् शयामः। या स्त्रियः पृष्ठे शयन्ते, या पार्श्वे, या मृदुपृष्ठे, या सुरभिगन्धिन्यः—तान् सर्वाः शयामः। कः वेद एतान् रुद्रस्य समीपस्थाः, स्वाश्वाः, महात्मानः पुरुषान्? न कश्चन तेषां सन्ततिं वेद; तेषां उत्पत्तिः अपि परस्परं न ज्ञायते। स्वैः रूपैः ते परस्परं प्रकाशन्ते, वातवत् निनदन्ति; गरुत्मन्तः अपि तान् न स्पृशन्ति। धीरः एतान् गुह्यानि अपश्यत्, यदा चित्रा गौः वीर्यवन्तं अजनि। सा, या मरुद्भिः बलवती, वीर्या, सदा विजयी, पोषयन्ती, अस्माकं स्यात्। त्वं, शोभनतमः, तेजस्वी, रूपेण दीप्तमान्, यशसा संयुक्तः, बलवाँश्च, भीमः। तव शक्तिः तीक्ष्णा, बलं दृढं, ऊर्जाः दीर्घकालिकाः; मरुतां गणः अतीव महाबलः। तव तेजः दीप्तम्, रोषः तीव्रः, मनांसि च प्रचोदयन्ति, यथा मुनिः सैन्यस्य वीर्यं जागरयति। विद्युज्ज्योतिः अस्मान् अभयं कुर्यात्; तव दुष्प्रणीतिः अस्मान् न समीपं गच्छतु। अहं तव प्रियं नाम आह्वये, हे शीघ्रगामिनः, यजमानप्रियाः मरुतः। स्वैः आयुधैः भूषिताः, शुभैः आभरणैः अलङ्कृताः, स्वं रूपं प्रकाशयन्तः, प्रत्येकः दीप्तिमन्तः दृश्यन्ते। शुद्धानि तव हव्यानि, हे मरुतः, शुद्धेषु; अहं शुद्धं हविः शुद्धेभ्यः समर्पयामि। सत्यम् आचरन्तः, सत्यम् ऋत्विजं प्राप्नुवन्ति; शुद्धजाता, शुद्धा, दीप्तमानः। मरुतः, तव स्कन्धेषु आभरणानि, उरःस्थले सुवर्णाभरणानि; यथा विद्युत् जलदाः सह, तथा स्वयम् आयुधैः क्रमशः प्रकाशन्ते। तव महान्ति कर्माणि जाग्रत्, मरुतः; तव नामानि यज्ञेषु कीर्त्यन्ते। अयं सहस्रगुणितः, मह्यं गृह्यः भागः, मरुतः, स्वीकुर्युः। यदि, हे मरुतः, स्तोत्रस्य प्रेरकस्य, यजमानस्य, बलिनः स्तोत्रं शृणुथ, तर्हि शीघ्रं धनं वीर्यं च दत्त; अन्यः न अस्मान् अतिक्रामतु, हे गर्जद्भ्यः। यथा अश्वाः शीघ्रगामिनः, अलङ्कृताः, यथा युवानः दीप्तमानः, भवन्ति; भवन्तः राजसद्मसु वसन्ति, वत्सवत् दीप्तमानः, क्रीडन्ति च। प्रसादं कुरुत, हे मरुतः, कृपां दत्त; उभे लोकौ सुगमौ कुरुत। वधः पशूनां मानुषाणां च दूरं भवतु; सुमनसः, हे वसवः, अस्माकं नमः स्वीकुरुत। ऋत्विक् उपविष्टः स्तोत्रैः वः आह्वयति, दानाय इच्छन्; यः उत्सुकः, बलवान्, त्राता, स स्तोत्रैः वः आह्वयति, हे मरुतः। एते मरुतः बलं वहन्ति, एते वीर्यं नमन्ति; एते यजमानस्य स्तुतिं रक्षन्ति, घोरं द्वेषं प्रतिद्विषां प्रति स्थापयन्ति। एते मरुतः दुर्बलान् अपि सहायन्ते, वसवः नम्रान् अनुगृह्णन्ति; तमः सर्वं नुदन्तु, महाबलिनः, अस्मभ्यं संतानं प्रजां च दत्त। वयं तव दानानि, हे मरुतः, न वियुज्याम; न अस्मान् विभागे पश्चात् स्थापय; इच्छितं भागं वसवः वितरन्तु, यदि तव वीर्यं शुभजम् अस्ति। यदा जनाः आत्मभिः संयुज्यन्ते, वीराः, अश्वैः बलिनः, ओषधिषु, गोत्रेषु च, तदा, हे मरुतः, रुद्रपुत्राः, अस्माकं रक्षका भवत, युद्धेषु विजयीः। बहु कृतं भवद्भिः, हे मरुतः, पूर्वाणि स्तोत्राणि यानि दीर्घकालं स्तुतानि; मरुद्भिः सह, युद्धेषु विजयीः, मरुद्भिः सह पुरस्कारं, शीघ्रं अश्वं लभते। अस्माकं मध्ये महावीरः अस्तु, हे मरुतः, जनानां मध्ये बलवान्, अधिपः, व्यवस्थापकः; येन वयं जलानि अतिक्रम्य, सुरक्षितं वासं प्राप्नुयाम। स्वगृहेभिः सह वयं भवद्भ्यः समीपं गच्छेम। इन्द्रः, वरुणः, मित्रः, अग्निः, आपः, ओषधयः, वना च, एतत् अस्माकं कृते स्वीकुर्युः। मरुतां अङ्के आश्रयः प्राप्नुयाम। सदा स्वस्त्या अस्मान् पिपृत।