यत्र वरुणः राजा, यत्र सोमः, यत्र सर्वे देवाः शक्त्या रमन्ति, यत्र अग्निः वैश्वानरः प्रविष्टः—एषाः दिव्याः आपः मां रक्षन्तु। अत्र, हे मित्रवरुणौ, मां रक्षतम्; न जातिः, न जनः, न कश्चन मां हिंसयेत्। दुर्गं अदृश्यं दूरं स्थापितवान्; न सर्पः पादेन मां दुःखेन गृणीयात्। यदि कश्चित् अस्थि वा शिलाः वा कंटकः वा तीक्ष्णं पादाङ्गुल्याः समीपे अस्ति, हे अग्ने दीप्तमान्, तदिह दूरं कुरु; न सर्पः पादेन मां दुःखेन गृणीयात्। यद् यद् स्नेहितं, यद् यद् नद्यः, यद् यद् विषं ओषधिभ्यः उत्पन्नम्—सर्वे देवाः निरृति च तद् दूरं कुर्युः; न सर्पः पादेन मां दुःखेन गृणीयात्। याः प्रवहन्त्यः, याः स्थिराः, याः उद्गच्छन्त्यः, याः गम्भीराः, याः निर्जलाः नद्यः—सर्वाः एताः उदकपूरिताः शुभाः दिव्याः अनहिंस्राः अस्माकं सन्तु; सर्वाः नद्यः अनहिंस्राः अस्माकं सन्तु। आदित्याः नवेन अनुग्रहः द्वारा, शान्तिपूर्णं तेषां आश्रयं लभेम। निर्दोषे, अदितेः मुक्तौ, महान्तः श्रुत्वा एतत् अर्पणं गृह्णन्तु। आदित्याः, अदितिः, मित्रः, अर्यमन्, वरुणः, शक्तिमन्तः अस्मान् हर्षयन्तु; ते लोकस्य रक्षकाः सन्तु; ते सोमं अद्य अस्माकं साहाय्याय पिबन्तु। सर्वे आदित्याः, सर्वे मरुतः, सर्वे देवाः, सर्वे ऋभवः, इन्द्रः, अग्निः, अश्विनौ—यूयं सर्वे स्तुताः सदा अस्मान् शुभैः रक्षत। आदित्याः, अदितिः, वसवः, देवेषु मानुषेषु च अस्माकं रक्षां कुर्युः। मित्रवरुणौ, अस्माकं जयः स्यात्; दिवापृथिव्यौ, यथा युवां समृद्धौ, तथा अस्माकं समृद्धिः स्यात्। मित्रः, वरुणः, न अस्मान् हिंसयेत्; रक्षकाः अस्माकं संततिं शरणं ददतु। न अस्माकं पूर्वपापं दुःखं जनयेत्; न वसवः, यद् युवां न इच्छथः, तत् वयम् न कुर्याम्। त्वरिताः अंगिरसः सवितुः दानं आगत्य निधिं प्राप्तवन्तः। अस्माकं महापिता, बलवान् पूज्यः, सर्वे देवाः च एतत् अर्पणं स्वीकरन्तु। दिवापृथिव्यौ यज्ञैः, नमः, गीतैः अहम् स्तौमि, हे महान्तौ पूज्यौ। प्राचीनाः ऋषयः स्तुत्वा एतौ दिव्यौ पुत्रौ अग्रे स्थापितवन्तः। नूतनैः स्तोत्रैः सत्यम् आसने प्राचीनं पितरं मातरं च स्तुत्वा, हे दिवापृथिव्यौ, दिव्यसभा, महाशरणं अस्माकं आगच्छतम्। दिवापृथिव्यौ, सुदासाय बहु निधिः अस्ति; उत्तमं दीर्घकालिकं च देयम्; सदा अस्मान् कल्याणेन रक्षतम्। हे गृहेश्वर, अस्मान् परिचिनु; अनहिंस्रः, अनुग्रहः अस्माकं स्यात्। यद् वयं दद्मः तत् गृह्णीष्व; द्विपदां चतुर्पदां च कल्याणं यच्छ। हे गृहेश्वर, अस्माकं जीवनं गोभिः अश्वैः विस्तारय; अस्मान् तव मित्रे अनवद्याः कुरु; पितरं पुत्रान् यथा गृह्णाति, तथा अस्मान् गृह्णीष्व। हे गृहेश्वर, सुखपूर्णं गीतपूर्णं सभां प्राप्तुम् इच्छामः; रक्षां च आपदः च कुरु; सदा अस्मान् कल्याणेन रक्ष। हे गृहेश्वर, रोगनाशक, सर्वेषु रूपेषु प्रविष्टः; मित्रः भूत्वा शुभं दद। यत् अर्जुनः सारमेयः ददाति, यत् पिशङ्गः ददाति—दीप्तिमन्तः शूलाः मालासु विश्रान्ताः स्युः, निद्रां यान्तु। सारमेयः, चौरं वा द्रव्यहरं वा दूरं कुरु; इन्द्रस्य भक्तानां धनं रक्षसि; किम् अस्मान् भषसि? निद्रां यान्तु। त्वं वराहं आघातय, वराहः त्वां आघातयतु; इन्द्रस्य भक्तानां धनं रक्षसि; किम् अस्मान् भषसि? निद्रां यान्तु। माता शान्ता स्यात्, पिता शान्तः स्यात्, श्वानः शान्तः स्यात्, गृहेश्वरः शान्तः स्यात्; सर्वे बान्धवः शान्ताः स्युः, सर्वे जनाः शान्ताः स्युः। यः उपविशति, यः गच्छति, यः अस्मान् पश्यति—सर्वेषां जनानां नेत्राणि वयं बध्निमः, यथा एषः गृहः बद्धः। सहस्रशृङ्गः वृषभः यः समुद्रात् उदितः—तस्य बलिना सर्वे जनाः निद्रां यान्तु। याः स्त्रियः पृष्ठे, पार्श्वे, मृदु शय्यायाम्, सुगन्धिन्यः—सर्वाः निद्रां यान्तु। कः तान् जानाति—रुद्रस्य समीपस्थाः, उत्तमाः, स्वाश्वयुक्ताः पुरुषाः? कस्यापि तेषां वंशः न ज्ञातः; तेषाम् उत्पत्तिः परस्परं गूढा। स्वस्वरूपेण ताः दीप्ताः, वातवत् निनादयन्ति; गरुडाः तान् न स्पृशन्ति। धीरः एतत् रहस्यं अवगच्छति, यदा चित्रा गौः बलिनं जनयति। सा, मरुतैः सह वीर्यवती, सदा विजयी, पोष्यशक्ति अस्माकं स्यात्। त्वं सर्वाधिकं रमणीयं, शोभमानं, तेजस्विनीं, संयुक्तं, बलिनं, भीषणं च। तव तेजः तीक्ष्णं, तव बलं दृढं, तव शक्तयः स्थिराः; मरुतां गणः अतिशयेन बलवान्। तव शक्ति दीप्तिमती, तव कोपः तीव्रः, तव मनांसि जाग्रन्ति, यथा ऋषिः सेनायाः वीर्यं उत्तेजयति। विद्युत् अस्मान् दुःखात् रक्षतु; तव दुष्टता अत्र न आगच्छतु। अहम् तव प्रियं नाम आह्वयामि, हे शीघ्रगामिनः मरुतः, यज्ञे रमन्तः। स्वशस्त्रैः भूषिताः, शुभाभरणैः विभूषिताः, स्वस्वरूपेण दीप्तिमन्तः। शुद्धानि तव यज्ञानि, हे मरुतः, शुद्धेषु; शुद्धं यज्ञं शुद्धेभ्यः ददामि। सत्यम् तव सत्कर्म समीपं यान्ति, शुद्धजाता, शुद्धा दीप्तिमन्तः। तव स्कन्धे अभरणानि, तव उरः सुवर्णमालाः; विद्युत् वृष्टिवत् दीप्तिमन्तः, स्वशस्त्रैः क्रमशः गच्छन्ति। महान् तव कर्म जाग्रति, हे मरुतः; तव नामानि यज्ञे घोष्यन्ति। एषं सहस्रगुणितं, उत्तमं गृह्यभागं स्वीकरोतु, हे मरुतः। यदि, हे मरुतः, स्तोत्रं शृणुथ, प्रेरितं, यज्ञे बलिनं, तदा शीघ्रं धनं वीर्यं च दत्त; अन्यः, हे गर्जन्तः, अस्मान् न अतिक्रमेत्। एवं, ऋषिः, भक्तः, गृहेश्वरः, देवाः, नदीः, दिवापृथिव्यौ, मरुतः, सर्वे च, भगवत्कृपा, रक्षा, शान्ति, कल्याणं, वीर्यं, निधिं, निद्रां, शुभं, सर्वं अस्माकं ददन्ति।